- عکس: بخشی از سجاده رهبرشهید انقلاب هنگام ترور
- از نوفللوشاتو تا پایگاه نوژه: مسیر پرفراز و نشیب پدر خودکفایی هوایی ایران
- بازخوانی تاریخ/ایرانی ها چطور با تریاک آشنا شدند؟
- بازخوانی تاریخ؛ نبش قبر شاهزاده از ترس خلخالی!
- حکم پرستو احمدی قطعی شد/ ماجرای کنسرتی که از کاروانسرا به دادگاه رسید
- بانوی اول چین،سرلشکر پنگ لییوان/مادر پنگ، سلاح نرم چین در نبرد تصویرسازی
- دلالان دلار آزاد عین قاچاقچیان مواد مخدرند/ جیب دولت با تعرفه واردات بنز و پورشه پر میشود
- گفتگوی ایران و آمریکا درباره توافقی مرحلهای؛ بازگشایی هرمز و پایان محاصره دریایی در گام اول
- دستور کار دیدار ترامپ و شی جین پینگ؛ چین درباره ایران امتیاز خواهد داد؟
- شفیعی: از صداوسیما فقط ناکارآمدی و دروغ میماند/ حذف سلبریتیها، فرار مخاطب و آمارسازی؛ سند تحول یا سند فروپاشی؟
زندگینامه
مسعود پزشکیان متولد ۷ مهر ۱۳۳۳ در مهاباد (استان آذربایجان غربی)، است. پزشکیان برای پنجمین دوره است که نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی است؛ او در دورههای هشتم، نهم، دهم و یازدهم نیز نماینده مردم این حوزه انتخابیه در مجلس بوده و در مجلس دهم، نایب رییس قوه مقننه شده است. وی در دولت هشتم، دولت دوم اصلاحات، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و معاونت «سلامت» وزارت بهداشت در دولت هفتم و همچنین ریاست دانشگاه علوم پزشکی تبریز هم در کارنامه کاری وی به چشم میخورد.
او در دوران دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، مسئول اعزام اکیپهای پزشکی به جبههها بود و همزمان به عنوان رزمنده و پزشک خدمت میکرد.
زندگی شخصی
پدر وی کرد و مادر وی ترک بوده و در نتیجه، مسعود به دو زبان ترکی و کردی مسلط شده است. پزشکیان در دوران دانشجویی عضو انجمن اسلامی دانشجویان بود و با همسرش، فاطمه مجیدی که پزشک متخصص زنان بود آشنا شد. او همسر و یکی از فرزندانش را در سال ۱۳۷۳ بر اثر سانحه رانندگی از دست داد، دیگر ازدواج نکرد و به تنهایی عهدهدار بزرگ کردن فرزندانش (یک دختر و دو پسر) شد.
تحصیلات و تدریس
پزشکیان تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش مهاباد طی کرد و سپس به مرکز استان، ارومیه رفته و در هنرستان کشاورزی دیپلم صنایع غذایی گرفت. پس از اخذ دیپلم، در سال ۱۳۵۲ جهت انجام خدمت سربازی به شهر زابل (استان سیستان و بلوچستان) رفت و سال ۱۳۵۴ و پس از اتمام خدمت سربازی، دومین مدرک تحصیلی یعنی دیپلم دوم خود را در رشته طبیعی (علوم تجربی) اخذ کرد و در سال ۱۳۵۵ در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز پذیرفته شد.
او دوره پزشکی عمومی خود را در سال ۱۳۶۴ به پایان رساند و در سمت مربی فیزیولوژی شروع به تدریس در دانشکده پزشکی نمود، در سال ۱۳۶۹ تخصص خود در رشته جراحی عمومی را از دانشگاه علوم پزشکی تبریز اخذ کرد و سپس در سال ۱۳۷۲ فوق تخصص جراحی قلب را از دانشگاه علوم پزشکی ایران دریافت نمود.
کاندیداتوری در انتخابات
پزشکیان در سال ۱۳۸۶، در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی و از حوزه انتخابیه «تبریز، آذرشهر و اسکو» با کسب ۱۰۵۶۳۹ رای برای اولین بار راهی مجلس شد و بعد در دوره نهم مجلس شورای اسلامی با کسب ۱۵۹۵۰۱ رای و در دوره دهم با کسب ۲۶۱۶۰۵ رای (شکستن رکورد رای در این حوزه انتخابیه)، برای نوبت دوم و سوم موفق به حضور در خانه ملت از این حوزه انتخابیه گردید و در هر دو دوره عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس بود. در دوره دهم اصلاحطلبان پذیرفتند به شرط نایبرئیسی پزشکیان و علی مطهری، از علی لاریجانی برای ریاست مجلس حمایت کنند و در نتیجه پزشکیان در انتخابات هیات رئیسه مجلس به عنوان نامزد فراکسیون امید شرکت کرد و با کسب ۱۵۸ رأی نایبرئیس اول مجلس شد که این سمت را تا سال ۱۳۹۹ عهدهدار بود.
او در دوره یازدهم مجلس هم بار دیگر در زمره کاندیداهای پیروز در حوزه انتخابیه یاد شده قرار گرفت و در ادامه راه در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز اعلام کاندیداتوری نمود که در ابتدا توسط هیات اجرایی انتخابات رد صلاحیت شد که بعداً توسط شورای نگهبان صلاحیتش تأیید گردید تا بار دیگر (در این دوره با کسب ۹۵٬۹۹۳ رای) به مجلس راه بیابد.
پزشکیان در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ و در آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاستجمهوری ایران با حضور در وزارت کشور در این انتخابات نامنویسی کرد و بعد انصراف داد. او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ بار دیگر در آخرین روز ثبتنام نامزدهای انتخاباتی، ثبتنام کرد که این بار صلاحیت وی توسط شورای نگهبان رد شد و نطق وی و برخی حواشی به دنبال داشت. انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۳ سومین ثبت نام وی در این عرصه بود که این بار به تایید صلاحیت وی منجر شد.
«برای ایران»، شعار انتخاباتی پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم است؛ حضوری که با کسب حدود ۱۰.۵ میلیون رأی برای وی در دور اول انتخابات (بالاترین رای) همراه شد و راه یافتن پزشکیان به دور دوم انتخابات و رقابت با سعید جلیلی برای تعیین چهاردهمین رئیس جمهور ایران را به دنبال داشت که در پایان این رقابت پزشکیان با کسب ۱۶ میلیون و ۳۸۴ هزار و ۴۰۳ رای پیروز شد و نهمین رئیس جمهور ایران لقب گرفت.