بهانه ای که آقای نماینده نباید در اختیار تجزیه طلبان می گذاشت!

ظهر امروز خبری در رسانه ها منتشر شد، مبنی بر اینکه نادر قاضی پور، نماینده ارومیه در مجلس با مشت به جان یک خبرنگار افتاده و پس از کتک زدن این فرد، او را به حراست مجلس تحویل می دهد. جدای از مسائل و بحث هایی که می توان درباره نادرستی عمل این نماینده مجلس به آن اشاره کرد، دلایل وقوع این درگیری است که بسیار جای تأمل دارد.

به گزارش «تابناک» اصل روایتی که از ماجرای درگیری به نقل از یک خبرنگار ـ که شاهد عینی کتک خوردن خبرنگار روزنامه ایران به دست نادر قاضی پور نماینده مردم ارومیه در مجلس بوده ـ این است که گویا قاضی پور از راه اندازی فراکسیون ترک زبان ها در مجلس سخن می گوید و خبرنگار هم هدف از تشکیل این فراکسیون را جویا می شود.

قاضی پور حضور ترک ها در دفاع مقدس را به عنوان دلیل خود برای تشکیل این فراکیون قلمداد می کند و در پاسخ به خبرنگار که می گوید، مگر کرمانی‌ها و جنوبی ها در جنگ نبودند، عنوان می کند که "شیعیان از ایران دفاع کردند و شیعه یعنی ترک! شیعه از زمان صفویه در ایران آمده است.

موضوعات دیگری هم در این گفت و گو مطرح شده و در نهایت با هشدار خبرنگار درباره اینکه تقسیم بندی به ترک و کرد و لر و ... باعث به خطر افتادن امنیت ملی می شود، درگیری شکل گرفته و در نهایت نماینده محترم نماینده افکار عمومی را مورد ضرب و شتم قرار می دهد.

این اقدام آقای نماینده که پیشتر اظهاراتش درباره زنان باعث ایجاد یک مناقشه شدید شده تا جایی که برخی خواستار رد صلاحیت و پس از آن عدم تأیید اعتبارنامه قاضی پور شده بودند، این بار هم غوغایی در فضای مجازی به پا کرده است. بخشی در حمایت از خبرنگار و تقبیح به حق اقدام نماینده ارومیه و بخشی دیگر فعال شدن برخی گروه های پان ترکسیم و ناسیونالیسیم ترک زبان.

صرف نظر از درستی و اشتباه بودن پرسش خبرنگار به نظر می رسد که یک نماینده که جایگاه نمایندگی بخشی از مردم کشور را در قوه مقننه یدک می کشد، باید از یک طرف پختگی و سعه صدر لازم در پاسخ دادن به سؤالات نمایندگان افکار عمومی و رسانه ها را داشته باشد و از طرف دیگر، نحوه پاسخ و برخوردش به گونه ای باشد که منافع نظام را تأمین کند.

اگر قرار باشد، فردی از جایگاه نمایندگی مجلس رفتاری بروز دهد که این رفتار باعث ایجاد یک هجمه علیه نظام شود و فرصت را برای گروه های تجزیه طلب و دشمنان نظام اسلامی باز کند، خوب با فرض وجود 290 نماینده در مجلس و افرادی که در مسئولیت های حساس نظام قرار گرفته اند باید هر روز شاهد یک مناقشه و معضل جدید برای کشور و نظام باشیم.

هرچند مدت هاست پس از سال های اولیه پیروزی انقلاب اسلامی دچار درگیری ها قومیتی نشده ایم تا جایی که اکثر قومیت ها در نهادهای مختلف تصمیم گیر از جمله مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان و ... نمایندگانی دارند، اظهارات بدون بررسی و تامل این نماینده اینقدر خطرناک است که ممکن است بار دیگر موجب بروز برخی مسائل شود.

این اظهارات همچنین زمینه را برای سوءاستفاده برخی فرصت طلبان هم باز می کند؛ در حالی که رئیس جمهور هم اکنون فردی را به عنوان دستیار ویژه خود در امور اقلیت های و اقوام گمارده است تا مسائل قومیت های مختلف و اقلیت ها را بررسی و برای مشکلات آنان چاره اندیشی کند.

حتی فراتر از آن به دلیل فرصت دانستن تنوع قومی، اخیرا تصمیم گرفته شده بود که برخی دروس در مناطقی به زبان آن قومیت تدریس شود که متأسفانه ممکن است اقدام بدون فکر یک نماینده و بهره برداری دشمنان خارجی از این موضوع، فرصت پیش آمده را سلب کند.

چندین و چند سال است، بر خلاف برخی القائات موضوعات مربوط به امنیت ملی از ناحیه قومیت ها نه تنها احساس نمی شود، بلکه همان گونه که پیشتر عنوان شد، تنوع قومیتی یک فرصت بزرگ برای کشور محسوب می شود که می تواند امروز پس از گذشت 38 سال از انقلاب اسلامی ظرفیت های اقتصادی فراوانی برای کشور ایجاد کند، اما اظهارات نسنجیده برخی نظیر آقای قاضی پور تمامی این فرصت ها را بر باد می دهد.

برخی از کشورهای همسایه هم که استفاده جمهوری اسلامی ایران از تنوع قومیتی اش را به ضرر خود می بینند و همواره با اقدامات خود تلاش کرده اند که ایران نتواند این ظرفیت بالقوه را بالفعل کند، قطعا از بیان مسائلی که امروز در پارلمان مطرح شده و یک نماینده اتفاقا باسابقه هم آن را عنوان کرده، استقبال می کنند.

بهتر است تعداد معدودی از نمایندگان که البته در مورد دلسوزی آنان برای کشور و مردم تردیدی نیست، موقعیت خود را سنجیده تر ببینند و رفتار و کردار خود را بر آن اساس تنظیم کنند. همه می دانیم عضوی از مجلس، فردی عادی نیست که رفتار و گفتار او در محیطی دربسته بماند! این برخی نمایندگان لازم است فقط مراقبت بیشتری از رفتار و گفتار خود داشته باشند!