خدا در تاریکی هم می‌بیند...آقای وزیر!
بر دیوار دیگر چیزی جز یک فرمان نبود: «همه برابرند، اما بعضی برابرترند.»
سرویس اجتماعی تابناک- خدا بگویم چه کند با «جورج اورول» وقتی که خسته از پاکسازی‌های خشونت‌آمیز دوران ژوزف استالین، خشمگین بود و نشست پای نوشتن رمانی که بسیار حرف از بسیاری چیزها داشت و همه‌چیز به یک تبعیض همیشگی ختم می‌شد.
و خدا بگویم چه کند با همکارم را وقتی گزارش تبعیض در خاموشی‌های برق را نوشت. بسیار تلاش کردم تا باور نکنم. آخر مگر میشود جایی خاموشی صفر باشد و در جایی دیگر، مردمی زیر سیطره‌ی فراموشی، هر لحظه در تاریکی و خاموشی بگذرانند؟
***
برق را قطع کنید. بگذارید تاریکی همه‌جا را بگیرد... اما نه، صبر کنید! اینجا شمال شهر است؛ چراغ‌های استخرها و آبگرم‌کن‌های ویلاهای اعیانی باید روشن بمانند. جنوب شهر؟ خب... آنها که عادت کرده‌اند!
چه سرنوشت تلخی است که جورج اورول آن روزها «مزرعه حیوانات» را نوشت و فکر کرد این یک افسانه است. اما امروز، در گوشه‌ای از همین جغرافیا، گویی داستان را از نو می‌نویسیم.
***
در شمال و مرکز پایتخت، برج‌ها و ویلاها غرق در نورند. استخرها می‌درخشند، سیستم‌های تهویه بی‌وقفه کار می‌کنند و چراغ‌های حیاط‌ها حتی وقتی کسی خانه نیست روشن می‌ماند. اما در همان حوالی، در شهرستان‌های فراموش‌شده، مردم با چراغ‌های خاموش، زندگی را در تاریکی تجربه می‌کنند. دانش‌آموزان زیر نور شمع درس می‌خوانند، بیماران در بیمارستان‌های محروم با هر قطع برق به مرگ نزدیک‌تر می‌شوند و کارگاه‌های کوچک هر روز یک قدم به ورشکستگی می‌روند.
سوال اینجاست:
آیا برقِ یک آپارتمان محقر در حاشیه‌ی شهر، به اندازه‌ی یک شب میهمانی پرزرق‌وبرق در شمال تهران مصرف دارد؟ پس چرا اینها را قطع میکنید و آنها را نه؟ خبر را که می‌خوانم، دلم نمی‌خواهد باور کنم هنوز رگه‌هایی از تحجر تبعیض این‌چنین در جان زندگی جریان دارد.
آقای توانیر! آقای وزارت نیرو! چرا توان و نیروی ما را این‌چنین می‌گیرید؟ ما تاب‌آوری‌مان هم تمام شده است. نه اینکه نداریم، که تمام شده است از بس تاب آورده‌ایم... از بس که نتوانسته ایم و نگذاشته اید که یادمان رفته بخواهیم.تفاوت دارد میان ما و شما؛ مفاهیم. فقر ما تحمیلی است. اما شما را اگر وارستگی نیز باشد، وارستگی و فقری انتخابی است. خواستید، برمی‌گردید سر خانه‌ی اولتان. اما ما چه؟ آنقدر خواستیم و نتوانستیم که یادمان رفته بخواهیم. امید نداریم. ناامیدی را هم رد کرده‌ایم. جایی هستیم که اسم ندارد. شاید پسا-ناامیدی باشد.
***
دلم نمی‌خواست دوباره ترکیب منحوس شمال شهر و جنوب شهر را به یاد بیاورم. اما هنوز در جان بسیاری از نهادها و مدیران انگار ریشه‌ای دارد که خشک نمی‌شود، این لامصب!
گویی جغرافیای تبعیض تعیین می‌کند که چه کسی شایسته‌ی نور است و چه کسی باید در تاریکی زندگی کند. اینجا، عدالت به رنگ سیم‌های برق است؛ سیم‌هایی که به سمت پایتخت کشیده شده‌اند و از حاشیه‌ها عبور می‌کنند، بی‌آنکه در آنها توقفی داشته باشند.
عدالت همین است؟
عدالت یعنی همین است؟ یعنی برقِ استخر ثروتمندان مقدس‌تر از نفس‌های مردم عادی است؟
خانه‌ی کوچک ما را روشن کنید. به این نور مختصر چرا دل‌بسته‌ای؟ ما که نه صندلی ماساژ داریم، نه ویلاهای هزارمتری، نه استخر، نه چیزهای دیگری که در دنیای من عدم است و شاید شما مثال‌های بیشتری داشته باشید.
توانیر و وزارت نیرو! ما را تاب بیاورید که دیگر نای تاب‌آوری نداریم.
کبوترانِ پشت‌بام خانه‌های ما، شب‌ها به نورِ شهرهای دیگر می‌روند! می فهمی؟! اینها زاییده خاموشی هاست.
شاید یک لامپ یک روز اعتراف کند و بگوید:
«من شاهد بوده‌ام: وقتی در وزارتخانه‌ها تا صبح روشنم می‌کنند، در بیمارستانِ شهرستان‌تان، کودکی در تاریکی جان می‌سپارد...!»
آقای توانیر! آقای وزارت نیرو!
نوسانِ زندگی ما، از نوسانِ برق شماست...
شب‌هایی که چراغِ خانه‌هایمان زودتر از خوابِ کودکانمان خاموش میشود، و روزهایی که یخچالِ بی‌صبرمان، غذای بی‌برق را فاسد می‌کند، شما پشت سیستم‌هایی نشسته‌اید که هرگز خاموش نمی‌شوند. دارید نوسان‌گیری میکنید. این است فاصله‌ی نوسانات ما با شما.
شما هم برق خانه تان خاموشی دارد؟
ما شهروندانِ شهرِ عدالت نیستیم، ما حاشیه‌نشینانِ بی‌صدایِ بی‌عدالتی‌ایم!قرار بود «شهروند عدالت» باشیم، نه «ساکنان خسارت»!
آنها ژنراتورهای اختصاصی دارند، ما حتی از یک «زمان‌بندی شفاف» هم محرومیم.
ما فقط از برق سخن نمی‌گوییم. نگرانیم. کسی که با برق چنین می‌کند، یعنی توان شنا کردن در هر مرداب دیگری را دارد. تبعیض فقط در قطعی برق نیست، در نگاهِ شماست....
در مرکز و شمالِ شهر، کولرهای شما همچنان زمزمه‌ی خنکایِ ثروت را می‌خوانند، ولی در پاکدشت و قرچک، کودکانِ عرق‌ریزانِ ما پنکه‌های بی‌جان را با دفترِ مشقِ خیس باد می‌زنند!
این وسط انگار حرفی گم شده است. حرفی مهم که زودتر از برق‌های ما خاموش و فراموش شده است. شما، ناجوانمردانه خاموش میکنید؛ اما مساله اینجاست که خدا در تاریکی هم می‌بیند.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دوستان رنج نامه نیست واقعیته ما تو شهرری روزی حداقل ۳ساعت برق نداریم البته امروز دوتا سه ساعت نداشتیم
نه فقط تو فکر میکنی عقل کل بالاخره که قطع میکنن حداقل زمانی باشه که کارها کمتر مختل بشه.
به جای این ناله ها پیگیر این باش که مسوولین پاسخ بدن چرا مملکت با این همه منابع نفت و گاز و پهنه های آفتابگیر و بادخیز کمبود برق داره؟ دلیلش جز بی کفایتی و فساد سیستماتیک چی میتونه باشه؟
یه لحظه فکر کردی اصلا چرا باید برق قطع بشه؟
من که تصمیم گرفتم دیگه قبض برق و پرداخت نکنم.
مگه در دوره ی قبل قطعی برق داشتیم که نیاز باشه کسی حرف بزنه؟
این حرفها چیست چرا مغلطه میکنید ؟
مسولان می‌گویند کشور ما در اوج پیشرفت است و دشمنان عصبانی از پیشرفت ما هستند
مخصوصاً وقتی می بینند برق ما قطع میشه مال اونا نمیشه بیشتر حسودی می کنن
تابناک اگه سه سال پیش جای پزشکیان مینوشتم ...جرأت انتشارشو داشتی؟؟؟حداقل سود انتخاب پزشکیان اینه که لال ها شفا پیدا کرده اند،وگرنه در دوره ی قبلی کسی جرأت داشت با این ادبیات حرف بزنه؟؟
تابناک که شعارت اینه،حقیقت تابناکه،یه حقیقت رو بگم منتشر میکنی؟؟؟!!!در نماز جمعه هم داربست زدند و صف خواص از عوام جداشده!
اصل مطلب همینه که فرمودید
...سلطان،گـر تو بهــتر مــیزنی بســتان بزن
البته با یک کمی صرفه جویی خیلی از مشکلات حل میشه مثلا بعضی از خیابون ها تو روز روشن هم چراغ های وسط بلوار روشنه که میشه با یه کیلید اتومات مشکل بیخود روشن بودنشون رو حل کرد یا نحوه حمام رفتن رو با توجه به کمبود آب یه کمی تغییر داد مثلا اینکه بجای اینکه دوش آب مدام باز باشه از یه لگن آب استفاده بشه برای شستوشو ونهایتا موقع خروج از حمام یه دوش دو , سه دقیقه ای گرفت متاسفانه ما هم میخواهیم مثل گذشته که آب وبرق فراون بود به روش مصرف مون ادامه بدیم وهم میخواهیم کمبود وقطعی برق وآب نداشنه باشیم لطفا یه کمی هوای همدیگه رو داشته باشیم وفقط به فکر خودمون نباشیم .
هم باید تولید به اندازه باشه هم اسراف نباشه
هر دو طرف باید رعایت کنند
متاسفانه این خرفتون در مورد خمام رو منم دچارش هستم تقریبا دوش همیشه بازه :/
در محل کار ما که دولتی هست مطلقآ استخدام نبود ولی در کمال تعجب فردی که از شهرستان آمده استخدام ودر مهمانسرای همان ارگان که یک واحد بزرگ ودارای تمامی امکانات هم میباشدمدتهاست به ایشان اسکان داده اند.
اینجا مملکت تبعیض است برادر
اینکه بشود هر خانه ای را با توجه به مصرفش قطع و وصل کرد!!! با شرایط فعلی فقط ارزوست همه میدانند که اجرا قطعی برق فقط منطقه ای امکان پذیر است اینکه در فلان خیابان برق فلان مشترک زیاد مصرف میشود باید قطع بشه برق ما در فلان جا کمتر نباید قطع بشه قابل اجرا نیست ممکنه همسایه ان مشترک پر مصرف در حد پایین مصرف کنه انوقت باید چه کنیم بنظر من تنها راه فقط جریمه مالی و در صورت ادامه پیگیری قضایی و زندان کردن پرمصرفهاست
از روستاها خبر ندارین، نه برق دارن نه آب . باور کنید در برخی روستاهای استان البرز (که من زندگی میکنم و خبر دارم) و احتمالاً خیلی استهانهای دیگر روزانه تا 8 ساعت قطعی برق دارند و تا حدود 16 ساعت قطعی آب
تا بوده همین بوده، زیاد سخت نگیر
واقعا کسی نیست عملکرد سه ساله مدیران و مسیولین را بررسی کند ببیند چه کار توسعه ای و آینده نگری برای مجموعه تحت سرپرستی کردند جز روز مره گری صرف کلیه منابع موجود و ایجاد استهلاک صنایع و تاسیسات زیر بنایی و مادر .بجای اینگه 20 متر جلو تر (آینده و نیازهای پیش رو) را نگاه کنند و تدبیر کنند فقط نوک دماغشون و دیدند و کار کردند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.