به گزارش آریا، کمتر از 6 ماه تا انتخابات ریاست‌جمهوری 96 زمان باقی مانده و در این میان، استراتژی جریان های سیاسی کشور برای رقابت در این عرصه از اهمیت بالایی برخوردار است. اینکه اصولگرایان و اصلاح طلبان قرار است از چه گزینه‌ای حمایت کنند؟ آیا بایستی این بار هم شاهد گزینه‌های تکراری باشیم یا اینکه راهبرد اصولگرایان چیز دیگری خواهد بود؟
تا به حال رییس‌جمهور کنونی یعنی دکتر روحانی نامزد بی‌چون و چراست و از سوی جناح اصلاح‌طلب و گروه‌هایی همانند حزب کارگزاران و گروه‌های همفکرش هم موردحمایت قرارگرفته است. اگرچه همگی این پشتیبانی‌ها بی‌چون‌وچرا نیست و برخی مشروط به پذیرش افراد دلخواه و برخی مشروط به انجام برنامه‌ها یا راه و روش‌های دلخواه آنهاست. اما در جریان اصولگرا کسی که می‌توانست گزندی برای جایگاه روحانی انگاشته شود و با به‌کارگیری نقاط ناتوانی دولت و برنامه‌های وی، موجی در برابر او برانگیزد؛ دکتر احمدی‌نژاد بود؛ او هم با بازداری روبه‌رو شد و فراتر از آن با ناروا دانستن برپایی فضای دو قطبی که بر پایه واکاوی درست رهبری از فضای درونی و بیرونی است؛ عملا دست شخصیت‌هایی که می‌خواستند از الگوی دوقطبی‌سازی احمدی‌نژاد بهره گرفته و نقش احمدی‌نژاد ۲ را بازی کنند، بسته شده است. اینک سخن محوری در میان اصولگرایان بازسازی سازوکار گردانندگی جناح و زنده ساختن جایگاه دو نهاد روحانی یعنی جامعه روحانیت و جامعه مدرسین و رسیدن به وحدت و نامزد واحد برای انتخابات ریاست جمهوری سال 96 است.
برای بررسی آرایش سیاسی جریان های اصولگرا و اصلاح طلب در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، مجله سیاسی اجتماعی آرمان ایرانیان به سراغ دکتر «امیر محبیان» تئورسین و روزنامه‌نگار جریان اصولگرایی رفته است. این استاد دانشگاه، تحلیلگر اصولگرایی است که در میان اصلاح‌طلبان نیز به انصاف شهرت دارد. او مشکلات جریان اصولگرایی را منصفانه تحلیل می‌کند و برایش راه‌حل دارد. مشروح این گفت و گو در ادامه می آید:
اگر واقع بینانه به داشته های اصولگرایان نگاه کنیم، آیا آنها پتانسیل شکست آقای روحانی در انتخابات سال 96 را دارند؟ با چه فرمولی؟
اگر چون گذشته عمل کنند ، خیر البته امید به آنست که تحولی رخ دهد هر چند تاکنون چشم انداز روشنی دیده نشده است.
- اصلاح طلبان معتقدند که اصولگرایان برای انتخابات ریاست جمهوری سال 96 در بلاتکلیفی به سر می برنند، آیا شما این تحلیل را قبول دارید؟ اگر این ادعا درست نیست، تحلیل شما از تحرکات انتخاباتی اصولگرایان چیست؟
اصولگرایان در بلاتکلیفی به سر نمی برند بلکه هر کدام برای خود دارای تکلیفی مجزأ هستند که هماهنگ کردن همه آنها دشوار است. مشکل فعلی اصولگرایان یکی کردن تکلیف است.
آیا اصولگرایان برای انتخابات 1400 برنامه ریزی می کنند و یا اینکه در انتخابات 96 نیز به صورت جدی حضور خواهند داشت؟
مسلماً برای انتخابات ۹۶برنامه داشته و حضور خواهند داشت ولی در انتخابات ۱۴۰۰برای پیروزی قطعی و به امید آن می آیند که ریاست جمهوری را حتماً از آن خود کنند. ان شاالله
چرا برخی از چهره های اصولگران بر حضور چهره های جدید در انتخابات اصرار دارند؟ آیا در نهایت این تصمیم جمع اصولگرایان خواهد شد یا اینکه شاهد حضور همزمان چهره های شناخته شده و جدید از اصولگرایان در انتخابات خواهیم بودیم؟
امکان تعیین تکلیف برای دیگران نیست و مشکل الان اساسا فقدان چنین اتوریته ای است.
بنابراین به گمانم شاهد چهره های نام آشنا و چهره هاو مدعیان تازه در انتخابات باشیم.
براساس نظر سنجی های صورت گرفته چندی پیش توسط Iranpoll.сom، ۳۸ درصد از ایرانی ها حامی رئیس جمهور کنونی می باشند و آقای روحانی سومین فرد محبوب در تبلیغات ریاست جمهوری می باشد، سردار قاسم سلیمانی در رتبه اول قرار دارد که قصد کاندیداتوری ندارد، آقای خاتمی در رتبه دوم است و آقای احمدی نژاد در رتبه چهارم قرار دارد. در واقع رقبای آقای روحانی در صحنه حضور ندارند! آیا آقای روحانی کار آسانی در انتخابات سال 96 پیش رو دارد؟
واقعیت آنست که اگر آقای روحانی پیروز شود این به معنای قدرت جلب آرای ایشان نیست بلکه حکایت از ناتوانی رقبا در جلب آرا و نظر مردم خواهد داشت.
برخی معتقدند ترمیم کابینه ، بازی رئیس جمهور با مهره های کابینه برای تقویت آرای خود در انتخابات پیش روست، نظر شما در این خصوص چیست؟
شواهد حاکی از صحت این گزاره است. آقای روحانی خواست برخی از اعتراض ها را کاهش دهد ولی واقعیت آنست که اگر روحانی می خواست پاسخی به مطالبات مردم دهد بجای جابجایی و تغییر افراد باید بعضی از رویکردها را تغییر داده و به بهبود زندگی مردم و اقتصاد رکود زده توجه بیشتری کند.
دولت آقای روحانی تا امروز با کدام برگه ها ، برای نمایش عملکرد خود بازی کرده است؟ آیا برجام تنها ورق دولت بوده است؟
آقای روحانی از دو تصویر برای تثبیت خود بهره برد.
نخست این که اگر رقبا بر سر کار بیایند احتمال افزایش بحران با جهان و حتی جنگ وجود دارد.
دوم این که او فرصتی برای تنفس اصلاح طلبان است.
برجام نماد این رویکرد بود
امیر محبیان
به نظر می رسد دلخوری آقای عارف از آقای روحانی این روزها بیشتر نمایان شده است در جلسه رای اعتماد مجلس نیز شاهد این دلخوری بودیم. آقای عارف اخیر از عملکرد دولت نیز انتقاداتی داشته است، آیا این دلخوری در حدی است که اصلاح طلبان به سراغ گزینه ای غیر از آقای روحانی بروند؟
آقای عارف در تصمیم سازی اصلاح طلبان نقش مهمی ندارد. لذا ناراحتی ایشان باعث تغییر دیدگاه اصلاح طلبان نخواهد شد . اصلاح طلبان از روحانی حمایت خواهند کرد و فعلا چاره ای هم جز حمایت از او ندارند.
به نظر شما آقای روحانی با اصلاح طلبان و اصولگرایان در انتخابات پیش رو چگونه تعامل و ائتلاف خواهد کرد؟
روحانی تلاشی برای معامله با این دو جریان نخواهد کرد زیرا اگر باب معامله را بگشاید چیزی برای خودش نخواهد ماند بلکه می کوشد از شکاف میان این دوجناح حداکثر بهره برداری را داشته باشد.
در صورت تفاهم اصولگرایان بر روی قالیباف، شرط پیروزی قالیباف مقابل روحانی چیست و از چه ابزارهایی برای تحقق این امر باید استفاده کند. و در مقابل حریف وی چه راهبردی برای عدم تحقق پیروزی اصولگرایان در انتخابات خواهد داشت؟
قالیباف برای ورود به رقابت با روحانی باید اول بر اعتماد به نفس خود بیافزاید زیرا شکست پیشینش را باید مقدمه پیروزی بشمار آورد نه سابقه ای منفی !
دوم این که از فضای سیاست داخلی و خارجی خارج شده و فضای انتخاباتی را از دعوای سیاسی به دعوای مدیریتی تبدیل کند.
روحانی هم برای شکست دادن قالیباف کافی است کاری کند که او ژست جلیلی را برای خود انتخاب کند.
آیت الله یزدی در انتقادی منشور حقوق شهروندی مورد نظر رییس جمهور را خلاف قانون و انتخاباتی عنوان کرده است ، به نظر شما رویکرد روحانی و هدف وی در این زمینه چیست؟
حقوق شهروندی مطرح شده توسط آقای روحانی هیچ حرف جدیدی فراتر از قانون اساسی نداشت؛ هدف تبلیغاتی روحانی از این مسئله روشن است. زیرا چه کسی است نداند که حقوق شهروندی نیاز به اعلام و شعار ندارد بلکه نیاز به عمل دارد.