معاون اول رئیس‌جمهور با داس آمد؟!

دستور برای ابطال مصوبه هیأت وزیران دولت احمدی‌نژاد؛ این نخستین اقدام اسحاق جهانگیری در قامت معاون اول رئیس جمهوری اسلامی ایران است. دستور عجولانه برای توقف و یا ابطال مصوبات هیأت وزیران جمهوری اسلامی ایران، انتقاداتی را به وجود آورده تا جایی که رئیس دیوان عدالت اداری هم به آن واکنش نشان داده است.


به گزارش «تابناک»، جهانگیری در نخستین بخشنامه‌ای که به امضا رساند، دستور توقف اجرای برخی از تصویب نامه‌های هیأت دولت، کمیسیون‌های وزرا و نمایندگان ویژه یا شوراهای عالی که مورد ایراد یا ابطال قرار گرفته و مصوبات مراجع مذکور پس از ١-٣-١٣٩٢ مراجع نظارتی نسبت به آن‌ها اظهار نظر نکرده‌اند و توقف قراردادهای مبتنی بر مصوبات فوق که از طرف مراجع نظارتی مورد اشکال قرار گرفته‌اند تا وضع مقررات جایگزین و یا اصلاح آن‌ها را صادر کرد.

مصوبات هر دولتی اگر در چهارچوب مقررات قانونی تهیه و ابلاغ شده، نمی‌توان با بخشنامه معاون اول‌ جلوی آن را گرفت. مصوبه دولتی وقتی فرآیند قانونی برای تصویب را گذرانده باشد یا باید رئیس مجلس مغایرت آن با قانون را اعلام کند و یا برای توقف آن شکایتی به دیوان عدالت اداری ارائه شود. در غیر این صورت، نمی‌توان مصوبات دولت را از اعتبار انداخت.

رئیس دیوان عدالت اداری گفت: موضوعی که آقای جهانگیری ‌بخشنامه‌ای صادر کرده، قطعاً مغایر با قانون است و رئیس جمهور یا معاون اول وی، حق جلوگیری از اجرای آن را ندارند و اگر بخواهند تغییری در مصوبات پدید آورند یا باید در هیأت دولت این کار شود و یا از طریق مجلس و شکایت به دیوان عدالت آن را پیگیری کنند.

منتظری با بیان اینکه این کار روش درستی نیست، خاطرنشان کرد: اگر دولت جدید احیاناً به برخی مصوبات دولت قبلی ایرادی دارد، راهکارهای قانونی آن مشخص است که یا این اصلاح در هیأت دولت صورت گیرد و یا درخواست ابطال آن را از طریق مجلس و یا دیوان عدالت اداری ارائه کنند اما در هر صورت این درست نیست که از طریق بخشنامه معاون اول جلوی اجرای مصوبات را بگیرند.

هرچند اقدام جهانگیری‌ با پاسخ مفصل حقوقی غلام حسین الهام روبه‌رو شده‌، ‌بدون ورود به مبحث حقوقی، باید دولتیان تازه کار را از عجله و شتاب در زدودن هر آنچه نشانی از احمدی‌نژاد دارد بر حذر داشت.

بهتر است، دولتیان تازه کار ‌عبارت مهم رئیس جمهور روحانی را فراموش نکنند. رئیس جمهور روحانی در یکی از کنفرانس‌های مطبوعاتی خود گفت که او داس ندارد، بلکه کلید دارد.

فرق داس و کلید در این است که داس، بدون توجه به خوب و بود همه را از ریشه درو می‌کند و کلید قفل گشایی می‌کند، گره باز می‌کند. قلم کشیدن بر مصوبات هیأت دولت چیزی جز داس به دست گرفتن و درو کردن نیست؛ آن هم از ریشه که اثری از آن نماند.

با کلید می‌توان قفل‌ها را گشود، خطا‌ها را اصلاح کرد. بی‌سر و صدا قفل‌ها را باز کرد! با کلید نه در‌ها خواهد شکست، نه آشوب و بلوا به پا خواهد شد.

در پایان باید گفت، اگر همه دولتیان‌‌ دنبال بهبود اوضاع هستند و اگر ‌‌‌از دولت‌های پیشین، داسی با خود آورده‌اند، اینک وقت آن رسیده داس‌های خود را کنار نهند. رئیس جمهور گفته است داس ندارد؛ این بدان معناست که معاون اولش هم اگر کلید ندارد، دست‌کم داس هم به دست نگیرد که کودکان بسرایند آن مرد‌ با داس آمد!
 
با حوصله و قانونگرایی، می‌توان هر آنچه غیر قانونی است‌، از چهره دولت زدود؛ اما با حوصله‌ با تمسک به قانون و با همکاری مجلس و نهادهای نظارتی!