از مرداد سال ۸۵ که سلیمانی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات وقت که خبر راه اندازی «اینترنت ملی» را داد، بیش از پنج سال میگذرد، ولی هر چه پیش میرویم، نه تنها ابهامات کمتر نمیشود، بلکه هر روز با اظهارنظرهای گوناگونی روبهرو میشویم که پاسخی برای پرسشهای مطرح ندارند و حتی موجب پدید آمدن پرسشهای بیشتری در ذهن کاربران رو به افزایش این شبکه جهانی میشوند؛ اظهار نظرهایی که بیشتر سیاسی هستند تا...!
به بالای متن خبر توجه کنید: «سرویس اقتصادی»! متوجه تغییرات پدید آمده به مرور زمان شدید؟
به گزارش «تابناک»، «پنج میلیون ترابایت اطلاعات در اینترنت موجود است که این رقم، معادل یک کتابخانه با پنجاه هزار میلیارد کتاب یا یک میلیارد فیلم ضبط شده DVD برآورد میشود. در همین حال، تاکنون ۵۵۵ میلیون دامنه اینترنتی و دویست میلیون وبلاگ به ثبت رسیده است و دو میلیارد نفر در دنیا، کاربر اینترنت هستند که پیشبینی میشود، این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۵ میلیارد نفر افزایش یابد».
معاون فنی وزارت اطلاعات در همایش ملی دفاع سایبری گفت: «یکی از مشکلات پیش روی به دلیل تحریمهای موجود، استفاده از ضدبدافزارهای به روز است، چون با توجه به تحریمها، به روز کردن آنها در بسیاری از موارد شدنی نیست و این موجب میشود تا ما به طراحی ضدبدافزار بومی روی آوریم؛ بنابراین، سازمان پدافند غیرعامل نیز باید یکی از اهداف خود را طراحی ضدبدافزار ملی و بومی قرار دهد»، چرا که «شبکه اینترنت عامل تهدید یا ابزار جاسوسی نیست، بلکه خود تهدید و جاسوس است».
در ادامه این همایش، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: «حمایت از بومیسازی نرم افزار و ایجاد زیرساختهای امن ارتباطی، از جمله مهمترین تصمیمات راهبردی در عرصه دفاع سایبری است که در این راستا، نخستین مرحله از این شبکه خرداد ماه سال ۹۱ به زیر بار میرود». اشتباه نکنید، قصد بزرگنمایی دنیای مجازی را نداریم؛ اینها سخنان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات است که روز گذشته در جمعی بیان کرد تا به این نتیجه برسد که در کنار این فرصتهای پیش آمده، تهدیدهایی هم هست که اگر کنترل نشوند، به طور قطع، تهدیدهای آن بیش از فرصتهای آن خواهد بود».
اینجاست که گویا، رخدادهای سالهای اخیر در تغییرات ایجاد شده در طرح اولیه تأثیر بسزایی گذاشتهاند؛ جایی که دیگر بحث بر سر مزایای اینترنت ملی نیست، بلکه بیشتر اظهارنظرهای مسئولان، به قابل اطمینان نبودن اینترنت برمیگردد؛ به عبارتی بهتر، گویا اولویت ایجاد شبکه ملی به اینجا رسیده که قرار است، جایگزین اینترنت کنونی شود.
اکنون کافی است تا نگاهی به مطالب نقل شده از سوی مسئولان در چند وقت اخیر بیندازیم تا دریابیم که سایتهایی چون گوگل، یاهو، فیسبوک و حتی کل «اینترنت» ابزار جاسوسی خوانده شدهاند و به صورت مقطعی و یا همیشه از دسترس خارج شدهاند.
این در حالی است که پشتوانه همه این اظهارنظرها، مبحثی است که نخست در برنامه چهارم توسعه مورد توجه قرار گرفت و بعدها به قانون پنجم توسعه هم راه پیدا کرد؛ جایی که در مهمترین ماده مربوط به فناوری اطلاعات در این برنامه (
فصل چهارم، ماده ۴۶)، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مکلف شده است که شبکه ملی اطلاعات ایجاد کند تا همه دستگاههای اجرایی و واحدهای تابعه (تا پایان سال دوم) و 60 درصد خانوارها و همه کسب و کارها (تا پایان برنامه) بتوانند به شبکه ملی اطلاعات و اینترنت متصل شوند؛ آن هم تا جایی که باید سرانه پهنای باند و دیگر شاخصهای ارتباطات و فناوری اطلاعات در پایان برنامه به جایی برسد که کشورمان در رتبه دوم منطقه قرار بگیرد و سهم این صنعت در تولید ناخالص داخلی، در سال آخر برنامه به 2 درصد برسد.
به عبارت بهتر، این برنامه به معنای ایجاد بیش از دوازده میلیون پورت پرسرعت اینترنت در کشور است و گویا، اشارهای به جایگزینی شبکهای به جای اینترنت ندارد. بدین ترتیب که قرار است یک شبکه ملی اطلاعات تدارک دید و بستر امنی برای اشتراک اطلاعات در درون کشور فراهم کرد تا با پیوستن همه ارگانها به آن، گامی کارساز در راه رسیدن به دولت الکترونیک برداشته شود؛ گامی بزرگ که قرار است کشورمان را در سال ۹۵ (سال پایانی برنامه پنجم توسعه) به جایگاه دومی منطقه برساند.
این تصویر شماتیک، شاید بهترین روش برای نشان دادن تفاوت اینترنت و اینترانت باشد: رایانهای که از آن برای خواندن این مطلب استفاده میکنید، در پایینترین ردیف قرار دارد و از طریق خطوط تلفن به یک ISP متصل شده است (همان switchهای نشان داده شده در تصویر) که سرانجام به یک خدمات دهنده بزرگتر (مثل مخابرات در کشور ما) میرسد؛ تا اینجا یک شبکه گسترده داریم که میتواند اینترانت ملی هم نام بگیرد، ولی هنگامی به این شبکه اینترنت خواهند گفت که از طریق حلقه بالایی نشان داده شده (خط قرمز نشان داده شده)، به شبکههای دیگر کشورها هم اتصال داشته باشد.تأکید مقامات مسئول نسبت به راهاندازی شبکه اینترنت ملی در همایشها و مراسم گوناگون، موجب شده داغ شدن تنور شایعات در این باره شده است، تا جایی که فرضیههای گوناگونی راجع به نحوه اجرای آن مطرح میشود که شاید شایعترین آنها، این سه دسته هستند: ۱ـ اینترانت ملی، ۲ ـ اینترانت در کنار اینترنت محدود شده و ۳ ـ اینترنتی با لیست سفید. این حدسیات در شرایطی مطرح میشوند که متصدیان راه اندازی اینترنت ملی تا کنون اظهارنظری درباره چگونگی اجرای این طرح نداشتهاند و گویا از فضای مبهم پدید آمده احساس نگرانی ندارند؛ درست برخلاف بسیاری از کاربران اینترنت فعلی که نسبت به انتشار اخباری درباره اینترنت ملی واکنش نشان میدهند و به گواه نظرات رسیده به «تابناک»، بیشتر نگران هستند.
اکنون کافی است آنچه درباره «شما» (مخفف شبکه ملی اینترنت) شنیدهایم، در کنار این قانون بگذاریم تا میزان سلیقه اعمال شده در طرح اولیه دستمان بیاید؛ طرحی که نه از بدافزارها سخنی به میان آورده و نه اینترنت را جاسوس خطاب کرده، ولی از سوی دیگر، هم به امنیت شبکه توجه داشته و هم توسعه را در دستور کار قرار داده است.
البته منکر این نیستیم که بستر فعلی اینترنت ایرادات بسیاری دارد و به تیغ دو لبه شبیه است، ولی برایمان سوال شده که اگر این بستر تا این اندازه پر خطر است که قادر به کنترل آن نیستیم و می بایست تعویض شود (یا کاربردش محدود شود و یا هر روش حذفی دیگری بر آن اعمال شود)، چه تضمینی برای امنیت نوع داخلی آن هست که در برنامه توسعه، به ایجاد آن اشاره شده است؟
آیا جاسوسان به این شبکه جدید نفوذ نخواهند کرد یا پس از مدتی خواهیم گفت که این هم امن و پاک نیست و بهتر است این تیغ دوم را هم از سر راه برداریم؟
و اصلا چگونه است که از یک طرف گاهی افتخار میکنیم که شمار مسیرهای ارتباطی بینالملل کشورمان (درگاه یا به زبان انگلیسی: Gate Way) را از چهار لینک STM۱ در سال ۸۴ که بیشتر از مسیر کابل دریایی جاسک فجیره تأمین میشد، به ۱۰۴ لینک STM۱ در سال ۸۸ رساندهایم که از ۹ درگاه بینالمللی تأمین میشوند، ولی از سوی دیگر با چرخشی عجیب، این همه دستاورد را به کام دشمن میخوانیم و اینترنت را جاسوس میدانیم؟
سه سال پیش، قرار بود به شبکه فلگ متصل شویم و با قرار گرفتن در این حلقه جهانی پرسرعت اینترنت مابین آفریقا و اروپا و آسیا، تفاوت سرعت اینترنتمان محسوس شود. بماند که به این هدف رسیدیم یا نه، آیا به نظر شما هنوز در همان راه هستیم یا اهدافمان هم تغییر کرده است؟ اگر آری، بنا بر کدام قانون و مصوبه؟!پس از تحریر:
با خبر شدیم که از صبح امروز، برای بار دوم در یک ماه اخیر و بار چندم در چند سال گذشته، خدمات ایمیل سایتهای بزرگ جهانی مثل گوگل و یاهو از دسترس کاربران ایرانی خارج شده است.
اینجاست که با حجم زیاد پیامهای کاربرانی روبهرو میشویم که از وضع موجود گلایه دارند. براستی اگر این سرویسهای اینترنتی سالم نیستند، چرا تا روز گذشته فعال بودند و اصلا چه دلیلی هست که دوباره تا چند دقیقه، ساعت و یا روز دیگر فعال شوند؟!
حال این استفاه نامناسب بسته به فرهنگ هر کشور و ساختارهای آن متفاوت است.
مثلا اتومبیل شما ببینید روزی چند نفر در ایران در اثر تصادفات میمیرند و یا روزی چند نفر در اثر ضربه کارد یا اسید پاشی از زندگی عادی و یا حتی اززندگی کردن محروم میشوند.
ولی آیا این دلیل میشود که دیگر در کلیه مغازه های کارد و اسید را با گرو گذاشتن کارت شناسائی معتبر و یا سند خریداری کنیم تا مبادا شاید اتفاقی بیافتد؟!
و یا آنقدرامتحانات رانندگی را سخت و خیابانها را آنقدر باریک کنیم که عملا اتومبیل به جای یک وسیله حمل و نقل به یک وسیله تزیینی تبدیل شود؟!
به فرض اینترنت جاسوسه و خطر داره، خوب می خواین چیکار کنین؟ کلا ببرین و تمومش کنین ؟!
میخواین بگین کسی لازم نیست به منابع این شبکه دسترسی داشته باشه؟
نمی دونم این مسئولین تا حالا پایان نامه یا سرچی در اینترنت انجام دادن، یا اصلا ایمیل دارن. اگه داشتن خیلی چیزا حل بود.
یا علی
اطلاعات شخصی مردم به چه درد سیا و موساد میخوره. ضمن اینکه آنها برای کسب اطلاعات هزار روش دیگه دارند.
بقیه اطلاعات کشور هم اگر محرمانه است که کسی روی اینترنت نمیگذاره.
گوگل و یاهو؟؟؟
عزیزم چزا فقط تو ایران؟
درضمن بد نیست به پیغام ها و خطا های داده شده روی مانیتور دقت کنی
اون مالزیه، آمریکا نیست!
از مالزیه لطفا کامل ببین بعد نظر بده
دسترسۍ به تلگراف ارسال شده امكان پذير نمۍ باش
اصلا احتیاج نمیبینن توضیح بدن
بخدا این راهش نیست بخدا
این میشه پاک کردن صورت مسئله ...
حالا چی کار کنم
قرار بود پایان نامه ام را برای استادم ایمیل کنم که ببرم برای صحافی که دیدم 2باره قطع شده ایمیل ها
حالا چی کار کنم
500 کیلومتر راه فاصله دارم
ای خداااااااااااا
یا اینگه با تلگراف براش بفرستی
كسي جاي خوب واسه سيگار فروشي سراغ داره؟
بابا ما دانشجوییم، داریم روی پایان نامه کار میکنیم
باید اسناد و مدارک پیشرفت کارو به استاد بدیم
به کی بگیم این دردو خدااااااااااااااااااااااااااااااااا
اونجا هم بستن ؟؟
خودتو مسخره کن آقا ! اینجا مردم به قدر کافی مشکل دارن.
به خدا من حاضرم از سرویس داخلی استفاده کنم اما اینجوری هر روز قطع و وصل نشه
صفحه پیوندها رو میگی ؟
ولي فکر کنم iran.ir سرويس ايميل داخلي داره !!!
ایرانی می تواند بهترین باشد
من ببر
تورو خدا
ولی خدمت دوستانی که از سرویس گوگل و یاهم برای کسب و کارشون استفاده می کنند باید بگم که , کاره خودتون اشتباه هستش. استفاده از اکانت های یاهو و گوگل برای انجام امور کاری , کاملا غیر حرفه ای هست.
میدونی کامپیوتر چیه؟؟؟!!!
به نظر من اينترنت كه هيچ؛ اگر سر من را هم در راستاي دستگيري جاسوسان و ناكامي آنان در ترور دانشمندان قطع كنند عيب نداره
چرا تو دانشگاه ها تدریس میشه این ابزار جاسوسی؟
من تا آخر سال برای مهاجرت اقدام میکنم.
خدا یارتون باشه
آدم را یاد شعار " ما میتوانیم" می اندازد که ما بالاخره یک طوری میتوانیم آن را باز کنیم!!!!!!!!
خدایا خودت یه کاری بکن
من همین الان ایمیلهامو بازکردم. مشکلی هم ندارم.
هم یاهو هم گوگل....
بس کن از این همه هیاهو تابی ناک
می تونین برای امتحان sign out کنید و دوباره login کنید.
و وقتی از دید آقایان این کار مشکل ساز است.
باشد که رستگار شوید.
بابا هزار تا کار داریم.چرا هی اذیت می کنید.
آدم دیگه نمی دونه چی بگه......
براي حداقل حقمون هم بايد دست و پا بزنيم
با سایت تابناک هم صحبت کنید بیاد روزنامه کنه کلا دیگه
والا
چرا کسی نمی فهمه که خیلیا به راحتی با قطع شدن ای میلشون به خاک سیاه می شینن؟؟ حداقل زحمت بکشن از چند وقت قبل اطلاع بدن. این که میشه. نمیشه؟؟؟؟
این چه وضعشه ؟؟ مردم هزار تا کار دارن .
حداقل اندازه یک بیت شجاعت داشته باشید و بگویید که "آره من قطع کردم اصلا به کسیم چه مربوط"
تا با این جمله حداقل کمی دلمان خوش باشد که لا اقل آزاده اند...
می خواستم به ایشون بگم که شاید شما کاری با ایمیل نداشته باشید، دلیل نمی شه که مشکلاتی رو که برای دیگر هموطنانتون به وجود میاد رو نادیده بگیرید. حداقل اگر کمکی نمی کنید، نمک روی زخم نپاشید و خودتون رو مشمول نفرین صدها هزار نفری که دارن ضرر می کنن، نکنید..
در ضمن در ایرانی که من توش زندگی می کنم، کسی میلیاردها دلار نداره که بخواد اینقدر ضرر کنه. ضرر ما در این حده که پذیرش یک دانشگاه خوب خارجی رو از دست بدیم، یا اعتماد استادمون رو، یا بعضی ها کارشون رو. فقط اونهایی میلیاردها دلار ممکنه ضرر کنن که یا اختلاصی چیزی کردن یا چاه نفت دارن، که ان شاالله شما جزو اونها نیستید.
والسلام علی من اتبع الهدی
اون بنده خدا با حالت طنز گفته
عجب!!!!!!
چرا کل پورت HTTPS رو بستید !!!!
من رو که به خاک سیاه نشوندید با این کاراتون
امروز نمی تونیم لاگین کنیم و بازی کنیم.به داد ما هم برسید
این یعنی بازگشت به عهد دقیانوس. . .
شب ساعت نه و سيزده دقيقه اين تيتر شما را براي اولين بارداشتم مي خواندم كه يهويي ايميلم قابل دسترس شد.انگاري معجزه شد.دستتن درد نكنه تابناك
چار روز دیگه باید فاتحه ی این اینترنتم خوند
بودو نبودش دیگه فرقی نداره با این اوضاع
جهت چک کردن ایمیل(1سال بعد)
خدا میدونه دیروز3هزار تومن کار کردم.آخه خدا رو خوش میاد؟با این وضع اینترنت کی دیگه میاد کافی نت؟هر روز یه اتفاق جدیدمی افته یه روز میل باز نمی شه ،یه روز کلا قطعه یه روز...حالا ما باید خسارت مون واز کی بگیریم؟؟؟
هی هی هی هی هی هی هی
من تعمیر کار باید دوباره مثل قدیم روش تعمیر محصولات جدید رو از استاد کار قبلیم یاد بگیرم
که شدنی نیست چون استاد هم خودش منبعش اینترنته
اگر این اتفاق بیفته به نظر بنده جلوی تولید علم گرفته میشه و ما روز به روز به عقب بر میگردیم
بــــــــــــــــــــاش!!! داداش
چرا آزادی مردم رو صلب می کنند ؟؟؟ انتخاب بگذارند ، هرکی می خواد اطلاعات محرمانه باشه بیاد ایمیل ملی بگیره!!!
نظر همتون رو خوندم ولی این یه مورد رو جا انداختید بهانه همیشگی:کابل تویه خلیج همیشه فارس قطع شده یا کیسوک تویه ترکیه آتیش گرفته!باید از خودمون شرمنده باشیم که اینترنت داریم ولی تمام زیرساخت های اینترنت خارج از کشور عزیزمون ایران هست!اینا رو از قلم انداخته بودید که گفتم
ولی بهتون حق میدم همه شماها راست میگید ولی کو گوش شنوا ،بهتره رو موضوعی که نمی تونید کنترل داشته باشید زیاد مانور ندید کلا بیخیال این موضوع بشید ،بشینیم ببینیم این قطع و وصل کردن ها به ضرر کی تموم میشه اونوری ها یا این اینوری ها
منکه چند روزه نمی تونه به ایمیل(hotmail)م دسترسی داشته باشم تا بدونم مقاله ieee در کدوم مرحله است.