از جوجههای رنگی تا ناآگاهیهایی که حیوان آزاری میآفریند؛
ویدئویی که نیمه ناخوش خاطرات کودکی را برملا میکند!
تاکنون برایتان این پرسش پیش آمده که چرا حجم حیوان آزاری در کشورمان اینقدر زیاد و گسترده است و آیا ممکن است این آزاررسانیها آموزش داده شده باشد؟ شاید این مطلب برای یافتن پاسخ این پرسشها و پرسشهای مشابه مفید باشد.

به گزارش «تابناک»، هرچند جوجههای رنگی، بخشی از خاطرات نوستالژیک کودکیهای خیلیهایمان را شکل میدهد، هر چه بیشتر درباره چگونگی رنگی کردن این حیوانات خاطراتمان را مرور کنیم، کمتر پاسخی مییابیم و به همین نسبت، پرسش از بزرگترهایی که گاه با پا زمین کوبیدن ما، راضی به خرید یکی دو جوجه از میان رنگین کمان فروشندگان این جوجههای تازه از تخم درآمده میشدند هم راه به جایی نخواهد برد.
آنچه روشن بود، رنگ این جوجهها طبیعی نبود و چه بسا خیلیهایمان عامل کوتاه کننده عمر جوجههای رنگی را همین رنگی میدانستیم که به آن آغشته شدهاند و خبر نداشتیم که ممکن است، فرایند رنگ آمیزی جوجهها در عمر کوتاهشان اثر گذاشته باشد.
بدین ترتیب وقتی به روایت فیلم تهیه شده توسط یکی از هموطنانمان با چگونگی رنگ آمیزی این جوجهها آشنا میشنویم، تازه درخواهیم یافت که داستان پیش از فروش جوجههای تزئینی کودکیهای خیلیهایمان ـ که هنوز میتوان سراغشان را در برخی خیابانهای بعضی شهرها گرفت ـ چه بوده و نیمه دیگر ماجرای خرید ایشان که به مرگشان منجر میشد، تا چه اندازه ناخوش است.
کارگری سبد سبد جوجهها را در ظرفی شبیه پاتیل روی هم میریزد و پس از سرازیر کردن سطل رنگ رویشان، با حرکات دست اصطلاحا همشان زده و تلاش میکند جوری زیر و رویشان کند که رنگ به همهشان بخورد. بعد زمان آن میرسد که مشت مشت آنها را به سبد برگرداند تا راهی بازار فروش شوند و در این پروسه اینقدر عجله دارد که گویا هنوز جوجههای زیادی رنگ نشدهاند!
شاید بقیه رنگ آمیزی به پروسه انتقال این جوجهها سپرده میشود که روی ترک موتور یا پشت وانت صورت خواهد گرفت و شاید هم انبوه جوجههای قرار گرفته در یک سبد، راهی جز رنگی شدن همهشان باقی نگذارد، ولی عجله کارگر تنها یک دلیل دارد و آن هم چیزی نیست جز عقب نماندن از بازار عرضه؛ یعنی مشتریانی که خریدار هستند و اگر جوجه رنگی شده برای فروش به ایشان نباشد، رقیب گوی رقابت را ببرد!
بدین ترتیب، به نظر میرسد که یافتن پاسخ برخی پرسش های باقی مانده از کودکیهای خیلیهایمان یافت شده باشد، اما هنوز میتوان سوالات را گسترش داد و به پاسخهای بهتری هم رسید. مثلا به این اندیشید که آیا کودکی ما با خرید این جوجهها به آموزههای علمی منجر شد؟ آیا به آموزش حفاظت از حیوانات رسید؟ آیا آموزههای دینی را درباره مراقبت از مخلوقات خداوند در ذهنمان نقش انداخت یا بیش از هر چیز، حیوان آزاری را خواسته یا ناخواسته میانمان تقویت کرد؟
اگر چوب زدن کودکان ناآگاه به این جوجهها یا حتی بلایای بدتری که گاه بر سر این موجودات میآمد (بخوانید میآوردیم!) را به یاد آوریم و بعد پای مسائل روانشانسی را هم به ماجرا باز کنیم، سخت نیست که نتیجه بگیریم خرید و فروش این جوجههای رنگی اثرات مشهودی در حال و روز جامعه امروزی و نگاه غالب به موجوداتی دارد که محیط زیستمان را با آنها شریکیم.
شاید این استدلال کمی سخت گیرانه به نظر برسد؛ اما کافی است به آموزههای قدیمی درباره ذبح حیوانات رجوع کنیم تا دستمان بیاید که چرا توصیه شده مانع دیدن صحنه ذبح حیوانات توسط کودکان شویم و به همین نسبت، حتی دیدن صحنههای دلخراش را برای کودکان و نوجوانان مضر دانسته و میدانیم.
شاید وقتی مواجهه کودکان با خونریزی ساده یک زخم را ببینیم، نیازی به مثال زدن هم نباشد. بدین ترتیب بد نیست از این مسائل گذشته و به دنبال یافتن پاسخ پرسش مهم دیگری باشیم؛ آیا غیر از این است که ناآگاهی ما دوران پر رونق خرید و فروش جوجههای رنگی را فراهم آورده بود؟ برای رفع این اشکال چه کردهایم و چه باید بکنیم؟
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چه جوری دلشون میادبااین زبون بسته هاچنین کاری بکنن
آخر هفته ی درب و داغونمون را با این چیزها خراب نکن دیگه
حقیقت تلخه...
جالبه با این ویدئو همه یاد خاطراتشون افتادن
یادش بخیر
گاندی رهبر بزرگ هند که با شیوه مبارزه منفی استعمار انگلیس را از کشورش بیرون راند رهبری که مبارزه اش با نفی خشونت بود و خودش قربانی ترور و خشونت شد می گوید:
( اگر می خواهید روابط انسانی را در جامعه ای ارزیابی کنید ببینید مردم آن جامعه با حیوانات چگونه رفتار می کنند)
مردم ما گاندي رو بهتر از بابا بزرگشون ميشناسن
خدا لعنتشون كنه، حيوونهاي زبون بسته رو به خاطر دو قرون پول چيكر ميكنن :( رنگشون ميكنن كه دل بچه ها رو ببرن و فروششون زياد بشه. آخه بدون رنگ كردن هم ميشه فروخت... هرچند اگه به فروش هم نرسن سرنوشت بهتري نخواهند داشت. كاش ادم ها كمي وجدان داشتن كمتر حيوون ها رو اذيت ميكردن.
شما دوست عزیز نیاز فوری به روانپزشک دارید . عقده حقارتتان را با کشتن جوجه یک روزه نشان دادید. عقده و حرص شکمتان پهلو به بیماری روانی می زند . والا نه جوجه یک روزه گوشتی دارد که شما کباب کنید و بخورید و نه شکار جوجه نحیف تازه سر از تخم در آورده لذتی دارد.
ینی یکماه دیرتر سرشونو ببری و بخوری مشکل حله؟
دلم کباب شد
باید همه ی جوجه ها را سر برید
کباب کرد و خورد
تا دیگر اینقدر عذاب نکشند!
متاسفانه دوستان فکر کردن من میگم این جوجه هارو کباب کرد خورد ...
در حالیکه منظورم این نیست! منظورم توجه دادن به پایان کاره! حالا چند هفته دیرتر!!
تا وقتی آخرش کبابشون کنیم، گفته درسته!
کلا کشتن موجودات و خوردن اونها برام خوشایند نیست! شاید رژیمهای غذایی بهتری هم باشه.
عباس معصومیه؟؟
کسی که با حیوانات به مهربانی رفتار نمیکند دیر یا زود، نهان یا آشکار، هوشیار یا ناهوشیار با انسانها هم مهربان نخواهد بود
اگر فیلم واکسن زدنشون رو ببینید چی میگید
عليرغم دستورات بسيار ارزشمند اسلامي و شرعي در رعايت حقوق حيوانات که حتي سفر براي شکار از روي هوسراني را معصيت مي داند که کشتن حيوان بي آزار را معصيت مي داند ولي قانون روشني براي آن تدوين نشده و از طرف ديگر مردم هم که گاهي به هم رحم و مروت نمي کنند، به حيوانات هم توجهي ندارند، کافيست احساس کند که فلان گربه يا کبوتر يا کلاغ مقداري صدا مي کند تا فورا دست به قتل حيوان بي گناه بزنند. در اين راه رسانه ها به ويژه صدا و سيما هم مي توانند نقش مهمي داشته باشند ولي به آن عمل نمي کنند.
چه عجب یکی یه کامنت درست حسابی گذاشت......
منم یه خرگوش داشتم دوسش داشتم ولی خیلی اذیتش میکردم اونم خیلی قوی بود ولی یه روز از جاش فرار کرد رف تو حیاط یهو دیدم نیس پشت پنجره بودم که دیدم یه گربه اونو دریدو برد اتقد حالم بد شد که حس کردم یه تیکه از وجودمو اون گربهه برد خودمم فک نمیکردم انقد نسبت به یه حیوون که اذیتشم میکردم حساس باشم
وقتی که بچه بودم بارها پیش امد که پرنده بال شکسته ومجروحی را به خانه برده واز اومراقبت میکردم تا قدرت پرواز پیدا کند وازادش کنم وچقدر اینکار لذت بخش بود.به فرزندانمان انسانیت ومحبت بیاموزیم.
جالبه که یکی از رسوم عجیبه ما ایرانیهای به ظاهر متمدن خرید ماهی در عید و زندانی کردن موجود زبان بسته داخل یک تنگ کوچیکه!!! راستی این اسمش حیوان آزاری نیست؟؟؟ ما هنوز خیلی خیلی باید فرهنگمون پیشرفت کنه تا آدم بشیم..
من چند سالی هست که ماهی نمی خرم برای هفت سین ویک ماهی مصنوعی می اندازم در تنگ بلور
من یک بار 6-7 بودم با اصرار مادرم برام یک جوجه زردرنگ خرید...بهش آب و دانه می دادم و تو کارتون سوراخ دار نگهش می داشتم......فکر می کردم چون پرنده س لابد باید پرواز کنه هر روز صد دفعه پرتش می کردم بالا تا مثلاً پرواز یاد بگیره ....آخرش از بس پرتش کردم این ور اونور .مرد.....جوجه جان معذرت می خواهم دیگه نه برای خودم نه خانواده و دوستان و همکاران و آشنایان و...جوجه یا هر موجود زنده ای که مورد آزار قرار بگیرد نمی خرم.کلاً حیات وحش و حیوانات اهلی و محیط زیست را حفاظت می کنم..که بخشی از انسانیت و اخلاق و اسلام هم همین است......
باید کمپینی برای مجازات و پیشگیری از آزار حیوانات ایجاد کرد که حتی بچه های پیش دبستانی تا دبیرستان و دانشگاه وهر فردی از هر قشری بیاید و آموزش ببیند و کمک کند.
دوست عزیز چنین کمپین هایی هست در اینترنت سرچ کنید میبینید
بچه که بودم یه جوجه داشتم که سه ماه نگهش داشتم رو پشت بوم خونه. روزایی بود که درگیر مراسم ختم پدر بزرگم بودم و رفتم پشت بوم بهش سری بزنم که دیدم گربه خوردش. تقریبا یک ماه ناراحت بودم و حتی گریه هم کردم. اون موقع از هرچی گربه بود بدم میومد هرچند انتقام هم نگرفتم ازشون. الان میفهمم که تقصیر خودم بود که مواظبش نبودم. ممنونم تابناک از این نگاهت به محیط زیست و حیات وحش و مخلوقات خدا. عمرا برای پسرم جوجه نمیخرم
از هیچ پشت بومی به بوم ما راه نبود اقا مصعود/ ضمنا گربه رو دیوار نشسته بود و کل پشت بوم پر ار پر جوجه بود. فضایی بود لا مصب
دوستان عزیز این مطلب رو سایت محترم تابناک واسه آگاهی ما گذاشته که جای تشکر داره ولی چرا ما بجای اینکه نظرات سازنده بدیم همش دنبال سوژه واسه تفریحات لحظه ای هستیم؟ به نظر این موضوعاتی کم اهمیت هستن ولی کمی فکر کنید .ادب و احترام و حیوان دوستی را به کودکان خود بیاموزید.همه چیز را به مسخر نگیریم. با تشکر از تابناک
یکی از این جوجه ها البته مدل محلی قبلا خریداری کرده بودم الان سنش به 5 سال و وزنش به 5 کیلو رسیده نه می میره نه دیگه تخم میزاره و نه کسی حاضره ببرتش .کاش جای این جوجه ها یکی میومد اینو بر میداشت میبرد !
هاهاهاها .....موضوع برعکس شده ...
منم یه چند تایی از این جوجه ها داشتم و خیلی هاشونم بزرگ شدن و شدن خروس های سفید و قشنگ . من اونقدر مواظبشون بودم که حاضر بودم به خاطرشون آدم بکشم !!! یه جورایی بهشون حس مادری داشتم!
منم همینطور ولی بعضی ها این حس رو ندارند و نفهمند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.