نگاه شما: حلقه مفقوده بحران فوتبال کجاست؟

محمود صباغی در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:  

ماجرای کهنه و کشدار فوتبال ما چند سالی است که از ابعاد مختلف زخم ناسوری شده که امیدی بر بهبود آن لااقل به این زودیها متصوّر نیست. افت شدید کیفیت و رکود تاکتیک بازیکنان در کنار فساد سنگین مالی، وضعیت ناخوشایندی بوجود آورده که فاصله فوتبال ما روز بروز با آسیا و جهان بیشتر میشود.

دامنه عدم ثبات مدیریتی و مدیران ناکارآمد سیاسی که به ورزش و بویژه فوتبال تسرّی پیدا کرده زمینه مناسبی برای انتصاب مدیرانی است که هیچ سنخیتی با فوتبال نداشته و بکلی با آن بیگانه اند.همینجا نقطه آغاز  بیراهه رفتن فوتبال ماست.سوءمدیریت و فقدان صلاحیّت مدیریتی بنیان هر سیستم کارآمدی را به باد میدهد، چه رسد به فوتبال ما که گردش مالی سالانه آن به دهها میلیارد تومان میرسد. توانایی مدیران کاربلد کوچکترین خطای مالی را در نطفه خفه میکنند. حال آنکه آنچه در اداره فوتبال ما رخ میدهد بکلی شیوه ای متفاوت است .

ریخت و پاشهای کلانی که این سالها صورت میگیرد مادام که رسانه ای نشده باشد عکس العمل مناسبی را شاهد نیستیم. اما بلافاصله بعد از رسانه ای شدن، مصاحبه های ریز و درشت مدیران فدراسیون فوتبال و ظاهر شدن در برابر دوربینها و میکروفونها شدت میگیرد و ضمن قول رسیدگی و انجام اقدامات قانونی و بگیر و ببند (که البته نیازمند زمان و صبر وآرامش عمومی است؟!)، بصورت سؤال برانگیزی سیاست مدارا را پی میگیرند تا زمان بگذرد و بقول معروف آبها از آسیاب بیفتد و بتدریج به محاق فراموشی افکار عمومی گرفتار آید. و دیری نمیگذرد که در سایه ارقام نجومی واختلاسهای کلان و حیف ومیلهای افسانه ای بسرعت رنگ میبازد وعصبانیّت عمومی فرو کش میکند. این سیکل بسته بارها تکرار شده و اوج و فرودی بشدت سؤال برانگیز داشته است. سپس سکوتی مطلق تا سر و صدایی دیگر و حیف و میلی دیگر.در این میان کدام مدیر باید در پاسخ به مطالبات بحق جامعه به اصل فوتبال وسیر منفی آن بیندیشد ؟ :

1-    بی اخلاقی و سوء معاشرت بازیکنانی که قاعدتآ در جامعه " ورزشکار" شناخته شده و متاسفانه  خواسته یا نخواسته الگوی بسیاری از جوانان و نوجوانان بحساب میآند اما افسوس گهگاهی نامشان در محافل شبانه و جلسات نامآنوس با خصلت ورزشکاری رسانه ای میشود.

2-    بالا رفتن معدل سنّی ستاره ها و عدم ظهوربازیکنان شاخص بعد ازستاره های جهانی 98 فرانسه.

3-    جاذبه پول و مهاجرت معدود بازیکنان شاخص به لیگ سطح پایین شیخ نشینهای خلیج فارس که ضمن رکود کیفیت لیگ داخلی زیر بنای تیم ملی را نیز از انسجام تیمی خارج میکند.

4-    فحاشی در ورزشگاهها، رواج ادبیات کوچه بازاری و "لمپنیسم"، جویده جویده حرف زدن بازیکنان در برابر دوربینهای تلویزیونی و ادبیاتی ناآشنا وغیر قابل فهم عموم و اهانت باریکنان به هر آنکس که بخواهند و توجیه رفتارشان از سوی دست اندرکاران رسانه.

5-     صعود تردید آمیز به مسابقات معتبر و جهانی با اما و اگرها و کمک " ابر وباد و مه و خورشید وفلک"، قراردادهای صوری، آلوده کردن داور و عکاس به مبالغ اندک ومطبوعات زرد ورزشی.

6-    استخدام مربیان درجه سه و بنجل خارجی که با دستمزدهای نجومی و خارج از استانداردهای پذیرفته شده شاغل شده و پس از پایان کارشان نیز بدون هیچ دستاوردی کشور را ترک میکنند.

7-    دایره بسته تعدادی مربی داخلی که  بصورت گردشی در میان تیمها جابجا میشوند ومربی دیگری نیز علیرغم شایستگی در این سیکل بسته یارای ورود ندارد.از قضا همین افراد نیز بخش عمده نیروی خود را درمصاحبه ها و تاختن به دیگری و حواشی خارج از حیطه مربیگری خود مستهلک میکنند. (بعنوان جمله معترضه همینجا بگویم ازبازیکنی که با این مربیان کار میکند چه انتظاری میتوان داشت؟)و جالب آنکه هنگام حضور یک مربی شناخته شده و صاحب کلاس جهانی( مانند کی روش) همین مربیان با هم متحد شده و بصورت باورنکردنی او را مورد هجمه قرار داده و دانش و توانایی او را زیر سؤال میبرند و همگی خود را بهتر از او میدانند. ؟!

آنچه آمد مشتی نمونه خروار است که برای پرهیز از اطاله کلام به همینها بسنده میکنیم. اما دیگر نیازی نیست که  اینها را در کنار میزان بالای فساد مالی قرار دهیم و بپرسیم : خروجی این فوتبال چیست و در جام جهانی چه کسی، چگونه، کدام بازیکن ، کدام مدیر، کدام داشته  ، کدام سرمایه گذاری، کدام برنامه ریزی ، کدام تدارکات ، کدام اخلاق و خلاصه با کدام فوتبال به معنای جامع آن از حیثیّت و اعتبار نام ایران دفاع کنیم؟ آیا یافتن حلقه مفقوده بحران فوتبال کار دشواری است ؟

در اینجا روی سخن با وزرا و سیاستگذاران دولت یازدهم است. سوء مدیریت فوتبال را رنج میدهد. این ورزش محبوب جوانان  را دریابید.


* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.