لطفا سفیر افغانستان را احضار کرده و به او تسلیت بگویید!

ماجرای کشته شدن بیش از پنج، شش تن در تصادف یک دستگاه پژو را که بگویی، گویی معما را حل کرده باشند، همه می‌گویند حتما حین قاچاق افغانی‌ این حادثه روی داده است!

به گزارش «تابناک»، هنوز یک هفته از حادثه تصادف خودروی پژوی 405 حامل سیزده تبعه افغانستان (به جز راننده) با چند خودروی دیگر در ورودی شهر نایین ـ که به کشته شدن پانزده تن (یازده تن ‌افغانی‌‌ و چهار تن از هوطنانمان که راننده پژو هم یکی از ایشان بوده است) انجامید ـ نگذشته بود که خبر رسید حادثه مشابهی در فسا روی داده که متأسفانه در آن سیزده تن از شهروندان‌ افغاني جان به جان آفرین تسلیم کرده‌اند.

البته این آمار و ارقام شوم، تنها بخشی از رویدادهای ناگواری است که برای این مهاجران غیرقانونی رخ می‌دهد و همان گونه که گفتیم، تنها در تصادفاتی از این دست، کشته شدن شمار بسیار‌ی از مردان کشور همسایه در اثر یک حادثه دلخراش رانندگی، آنقدر مشهور شده که نیاز به توضیح ندارد؛ هرچند برای ما هم سؤال است که چگونه سیزده تن یا حتی بیشتر را می‌توان در پژو ۴۰۵ گنجاند؟!

در شرایطی که برخی هموطنانمان و حتی برخی اتباع افغانستان در سیر مهاجرت به کشورهایی چون استرالیا، سختی‌های فراوانی را به جان خریده و ‌گاه به‌سادگی هرچه تمام‌تر برای رسیدن به کعبه آمال خود جان می‌بازند، کم نیستند مردان جوان و میانسال و‌ گاه حتی مسنی که فارسی می‌دانند و به دنبال یک لقمه نان، حاضر می‌شوند هر سختی را تحمل کنند تا به بهشت کار ایرانی رسیده و سهم تلاش خود را دریابند؛ تلاشی که آن‌ها با انگیزه فراوان انجام می‌دهند و ما هم با مزایایی چون بیمه ‌نکردن و... تقویتش می‌کنیم تا حاصل امر همین شود که می‌بینیم.

مهاجرانی که جمعیتشان بنا بر آمار، بیش از یک و نیم میلیون ‌است و‌ گاه بیش از یکی دو دهه است که در کشورمان ساکنند، ولی به لحاظ قانونی، هنوز ایرانی محسوب نشده و باید کشورمان را ترک کنند؛ اما حتی جمعیت اندکی از ایشان را که به کشورشان برگردانده‌ایم (موفق شده‌ایم به مبدا برگردانیمشان)، تجربه خوبی برایمان ‌نداشته است.

این حقیقت به سخنان گزافی اشاره دارد که برخی دشمنان به دنبال تقویت آن هستند و چیزی نیست جز ظلم ما به ایشان؛ یعنی دیدن بخش کوچک و خالی لیوان که ‌ندیدن خوبی‌هایی مثل بهره‌مندی آنان از همه زیرساخت‌های کشورمان و حق سوادآموزی، بهداشت و... و صرف‌نظر از مشکلاتی که شاید این مهاجران اغلب غیرقانونی با خود همراه آورده و به جامعه ما تزریق کرده باشند. همچنین گرفتن نوک پیکان انتقاد به کشورمان که چرا مثلا آنهایی را که بیش از ده، پانزده سال در کشورمان زیسته‌اند، ‌ایرانی به شمار نیاورده‌ایم؛ انتقاد به قانون تابعیت خون که در کشورمان و بسیاری از دیگر کشورهای جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد و قیاس (البته از نوع مع‌الفارق) آن با قوانین کشورهایی که تابعیت را به خاک می‌دهند!

صحبت از انتقاد به قانون نیست، زیرا‌ این انتقاد می‌تواند باشد و ‌بحث و بررسی شود؛ اما هنگامی‌ این انتقادات در قالب حمله تعبیر می‌شود که بدانیم میزبانی سی و چند ساله کشورمان از این مهمانان به هیچ انگاشته می‌شود؛ سی و چند سالی که اگر آن را ‌به روز درآوریم و ضربدر تعداد مهمانان کرده (تعداد را هر چقدر دوست دارید، کم در نظر بگیرید) و هزینه روزانه ایشان را حداقل‌ترین مقدار ممکن مفروض دانسته و در آن ضرب کنیم، عدد درشتی خواهد شد که اگر نگوییم می‌توانست در جای بهتری هزینه شود، دست کم باید اذعان داشت که قابل چشم‌پوشی نیست.

جدای از این اعداد و ارقام، ماجرا زمانی عجیب‌تر می‌شود که بدانیم در مقابل رویدادهایی تا این اندازه دلخراش، هیچ فریاد وانفسایی بلند نشده و هیچ کسی واکنشی نشان نمی‌دهد؛ حتی سفارت افغانستان در خاک کشورمان که می‌تواند و می‌بایست در این هنگام پیشگام بوده و به درد هموطنانش برسد.

اینجاست که گویا هر چه به فکر کاهش آمار کشته‌شدگان تصادفات جاده‌ای در کشورمان باشیم و در آن راه گام برداریم، هستند جان‌باختگانی که گریه‌کن ندارند و به همین دلیل، هیچ تدبیری مانع جان باختنشان نخواهد شد؛ شاید به همین بهانه، بد نباشد سفیر افغانستان را فراخوانده و به او تسلیت بگوییم و به این واسطه راهکاری بجوییم که حاصل آن هم حفظ جان هموطنان سفیر بوده و انسان‌دوستانه به حساب می‌آید و هم بی‌اثر کردن سم‌پاشی دشمنانی است که مواردی از این دست را ندیده و هیچ شماتتی متوجه عوامل شکل‌گیری این قاچاق انسانی نمی‌کنند.

برای دریافت و دیدن آخرین اخبار تابناک، از هر نقطه ای در اینترنت Toolbar اختصاصی تابناکرا از لینک زیر دریافت و بر روی مرورگر خود نصب کنید:

لینک دریافت Toolbar تابناک