طلاق…

طلاق آخرين راه چاره براي پايان دادن به زندگي بدون عاطفه و مشقت بار است. شمایی که توی زندگیتون عشق هست، خدا رو شکر کنید و به دیگران حق تغییر مسیر بدهید

ای ی ی ی ی خداااااا....

کاش با دید بهتری به طلاق و بچه های طلاق نگاه کنیم گاهی تک سرپرستی از بدسرپرستی بهتره .بهتره آدم از یکی از والدین محروم باشه تا اینکه تو جهنم زندگی کنه بیاین باور کنیم که همیشه بچه های طلاق بزهکار و افسرده و شکست خورده نمیشن شاید جدائی والدین باعث بشه به آرامشی که حسرتشو دارن دست پیداکنن

چرا واقعا چر زندگی که با عشق دوستی شروع شده و الان ثمره آن (فرزند) داریم از محبت که حقش محروم بشه بخاطر بچه ها با عشق باشی

اگر مردی واقعا قدر شناس خانومش باشه پایه های زندگی فولادی میشه.

منم بچه طلاقم...
منم چند سالیه پدرمو از دست دادم،منم نامادریو داشتم و الانم ناپدری...

الانم دارم خودکشی میکنم،راحت میشم...
تو این دنیا هیچکس حاضر نشد کمکم کنه...

امیر عزیز...
زندگی هدیه خدا به همه ماست
نباید بخاطر ناملایمتهای زندگی اینو فراموش کنی که خدا به تو فرصت حیات داده پس محکم مقابل تمام ناملایمات وایسا وهیچوقت از لطف و بزرگواری خدا ناامید نشو.

با نظر اقا محمد صددرصد موافقم

ما یعنی منظورم زنها و مردها اگه از روز اول بدونیم که گذشت و کوتاه آمدن از بعضی مسائل و لجبازی و پا فشاری و کلید کردن روی یک اشتباه و یا یه ایراد خیلی جزئی مثل مسئله فرهنگها و طبقه ها و با پایین آوردن حد توقع و انتظارات از طرفین مون و با واقعیات زندگی کردن و یه لحظه در اوج عصبانیت خودمون رو جای هم دیگه بذاریم و فکر کنیم این خودم هستم که شاید حرکت یا حرف ناشایستی زدم و یا انجام دادم و با فکر کردن به آینده نامعلوم و کلاف سر در گم زندگی عزیزان و جگر گوشه ها مون بازی نمی کنیم چون اونا هم حق داشتن مثل بقیه بچه ها حق داشتن پدر و مادر کنار هم رو دارند

وای آدم باید به چه حدی برسه که طلاق بگیره