شعری منتشرنشده از قیصر به همراه دستخط

شعری چاپ نشده از قیصر امین‌پور به همراه دست‌خط این شاعر معاصر انقلاب اسلامی در آستانه ششمین سالروز درگذشت وی توسط خبرگزاری فارس منتشر شد.

 به گزارش فارس قیصر امین‌پور در 2 اردیبهشت سال 1338 در شهرستان گتوند در استان خوزستان به دنیا آمد، وی در سال 57 در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد ولی پس از مدتی از این رشته انصراف داد.

قیصر امین‌پور، در سال 1363 بار دیگر اما در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال 76 از پایان‌نامه دکترای خود با راهنمایی «محمدرضا شفیعی کدکنی» با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد. این پایان‌نامه در سال 83 از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

از امین‌پور تاکنون مجموعه اشعاری نظیر «طوفان در پرانتز»، «منظومه ظهر روز دهم»، «مثل چشمه، مثل رود»، «بی‌بال پریدن»، «آینه‌های ناگهان»، «به قول پرستو»، «گزینه اشعار»، «گل‌ها همـه آفتابگردان‌اند»، «دستور زبان عشق» و «دستور زبان عشق» منتشر و روانه بازار نشر شده است.

زیبا اشراقی، همسر این شاعر پیشکسوت انقلاب درباره دست‌نویس‌های مرحوم قیصر امین‌پور، بیان می‌کند: قیصر امین‌پور دارای اشعاری هستند که تاکنون منتشر نشده است اما فعلاً برنامه‌ای برای چاپ آنها ندارم یعنی تاکنون تصمیمی برای چاپ این دست‌نوشته‌ها اتخاذ نشده است.

وی در پاسخ به پرسشی مبنی بر این که آیا پیشنهادی برای چاپ دست‌نوشته‌های مرحوم امین‌پور از سازمان و نهادی به شما داده نشده است، می‌گوید: در مورد چاپ اشعار و آثار چاپ نشده این شاعر، پیشنهادهایی از سوی ناشران مختلف داشته‌ام که هنوز تصمیمی برای این مهم گرفته نشده است.

در ذیل شعری از مرحوم قیصر امین‌پور، شاعر معاصر و انقلاب اسلامی آورده شده که تاکنون در هیچ کتابی منتشر نشده است:

 بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد

 تیر آمد و از این سپر و سینه گذر کرد

 چشم تو به زیبایی خود شیفته‌تر شد

 همچون گل نرگس که در آیینه نظر کرد

 با عشق بگو سر به سر دل نگذارد

 طفلی دلکم را غم تو دست به سر کرد

 گفتیم دمی با غم تو راز نهانی

 عالم همه را شور و شر اشک خبر کرد

 سوز جگرم سوخته دامان دلم را

 آهی که کشیدیم در آیینه  اثر کرد

 یک لحظه شدم از دل خود غافل و ناگاه

 چون رود به دریا زد و چون موج خطر کرد

 بی‌صبر و شکیبم که همه صبر و شکیبم

 همراه عزیزان سفر کرده، سفر کرد

 باید به میانجی گری یک سر مویت

 فکری به پریشانی احوال بشر کرد