سرویس اجتماعی - گویا در دور باطل میچرخیم؛ از یک سو برای تهیه آمار، ناگزیر از افزایش سنجشیم و باید آزمایش را دستور کار قرار دهیم و از سوی دیگر، آمار به آن اندازه نرسیده که آزمایش ضروری شود!
به گزارش «تابناک»، آزمایش اعتیاد به مواد صنعتی، به مجموعه آزمایشهای اجباری پیش از ازدواج پیوست. به این ترتیب، با کمک کیتهای تولید داخل و وارداتی، آزمایشگاههایی که پیشتر تنها میتوانستند اعتیاد به مواد سنتی را نشان دهند، اکنون توانایی شناسایی اعتیاد به مواد روانگردان و محرک را نیز به دست آوردهاند.
وزیر بهداشت در گفتوگو با فارس، ضمن اعلام این خبر افزود:
اجباری شدن آزمایش ایدز پیش از ازدواج، فعلا توجیه ندارد؛ اما جای بحث کارشناسی آن باز است. اکنون برای آزمایشهای پیش از ازدواج، آزمایشهای گوناگونی انجام میشود و دیابت، تالاسمی و اعتیاد مشخص میشوند. البته اگر بخواهیم آزمایش ایدز را هم در آن بگنجانیم، این کار امکانپذیر است، ولی اگر فرض کنیم که هر سال، نزدیک یک میلیون نفر ازدواج میکنند، باید برای طرفین این ازدواج، آزمایش HIV تجویز کنیم که هزینه گزافی میطلبد که پرداختش، هم برای دولت سنگین است و هم برای مردم گران.
دکتر وحید دستجردی در ادامه گفت: باید ببینیم که شیوع بیماری ایدز در جامعه آن اندازه هست که لازم باشد، دولت این هزینه را پرداخت کند یا مردم بپردازند. اکنون با توجه به اینکه شیوع ایدز در کشور ما به آن میزان نیست و با توجه به اینکه ممکن است، فرد در دوره پنجره ابتلا به ویروس ایدز باشد و آزمایش نشان ندهد، هنوز هزینه ـ اثربخشی این کار نشان نمیدهد که چنین کاری توجیه داشته باشد؛ افزون بر اینکه ممکن است برخی تقلبات هم انجام گیرد که آزمایش آن را نشان ندهد.
بنا بر آمار تجمعی که از سال ۱۳۶۵ تا تیر ماه ۱۳۹۰ به دست آمده است، ۲۳ هزار و ۱۲۵ نفر مبتلا به HIV در کشور هستند که بیش از ۹۱ درصد مرد و بقیه هم زن بودهاند. از این میزان، ۳۰۵۳ نفر وارد فاز پیشرفته HIV شده و ۴۳۱۱ نفر هم فوت شدهاند. البته این آمار به تازگی به روز شده و بر پایه آن، در سه ماه تابستان گذشته، ۳۷۲ نفر بر آمار مبتلایان به ایدز افزوده شد. این در حالی است که بر پایه آمارهای سازمان ملل و سازمان جهانی بهداشت، میزان مبتلایان در ایران، ۸۳ هزار نفر برآورد شده و این یعنی، شصت هزار نفر مبتلای شناسایی نشده در کشور؛ موضوعی که البته مورد تأیید خود وزیر بهداشت هم هست. این در حالی است که بنا بر آمارهای رسمی و غیر رسمی، ایدز به سرعت در حال گسترش است و موج سوم ابتلا به آن در راه است؛ موجی بر پایه انتقال از راههای جنسی که ممکن است گریبانگیر افرادی شود که چه بسا خودشان رفتار پرخطر نداشتهاند و تنها به دلیل ابتلای همسرانشان در معرض ایدز قرار خواهند گرفت؛ الگویی که بیشتر زنان را تهدید خواهد کرد و به این ترتیب، احتمال ابتلای نوزادان را هم افزایش خواهد داد.
و البته به
گفته رییس اداره ایدز وزارت بهداشت، در حالی که با تهدید موج سوم شیوع روبهرو هستیم، موج دوم نیز به دلیل کاهش حمایتهای اجتماعی در حال بازگشت است؛ همان خطر بالقوهای که از قضا، خانم وزیر هم پیشتر درباره آن هشدار داده و آن را
آتشفشان ایدز لقب دادهاند!
اینجاست که به نظر میرسد در لزوم آزمایش ایدز پیش از ازدواج به بیراهه رفتهایم؛ از یک سو، با بیماری مرموزی روبهرو هستیم که ممکن است تا چندین ماه نهفته بماند و حتی با آزمایش قابل شناسایی نباشد
* اما از سوی دیگر، همین عامل میتواند تأکیدی باشد بر انجام آزمایش، چراکه ممکن است منجر به شناسایی افرادی شود که پیششتر رفتار پرخطر داشتهاند و اکنون به گمان اینکه سالم هستند، قصد تشکیل زندگی مشترک دارند؛ ناقلانی برای تکثیر ویروس مخدر این بیماری به همسر و فرزندان احتمالی که خودشان هم از بیماریشان آگاه نیستند و احتمال شناسایی آنها با همین آزمایش موجود هم کم نیست.
بر پایه آخرین گزارش سازمان ملل درباره گسترش ایدز، شمار مبتلایان به ایدز در جهان به بیش از ۳۳ میلیون و سیصد هزار نفر رسیده است. این گزارش حاکی از آن است که بر خلاف کشورهای آفریقایی، در آسیای مرکزی و اروپای شرقی با افزایش نگرانکننده موارد شناخته شده این ویروس روبهرو هستیم و در ده سال گذشته، شمار افراد مبتلا به ایدز در این دو منطقه، تقریبا سه برابر شده است.
آن هم در شرایطی که بر پایه آمار، بیش از ۵۰ درصد موارد جدید ابتلا به ایدز، مربوط به افراد زیر ۲۵ سال است و به تازگی اعلام شده که رفتارهای پرخطر، به محدوده سنی ۱۵ تا ۲۲ سال کاهش پیدا کرده است و چه بسا آزمایش قبل از ازدواج، بهترین غربال موجود باشد.
گنجاندن آزمایش ایدز در بسته آزمایشهای پیش از ازدواج، تا اینجا با مخالفتهایی روبهروست که از نقص در روش سنجش سخن به میان میآورند؛ آزمایشی که گاه منجر به تشخیص نمیشود و همین توجیه علمی، دستاویزی شده است برای رد کردن آزمایشی که نه جایگزینی برایش داریم و نه متأسفانه کارکرد مثبتش (میزان موفقیت آن) را مورد توجه قرار میدهیم.
اما ناراحت کنندهتر هنگامی است که پای مسائل اقتصادی به ماجرا باز میشود و اینجاست که گویا، میزان موفقیت و شکست آزمایش، تأثیر بسیاری در اجباری شدن و نشدن آن نداشته، بلکه تنها دستاویزی است برای رد آن.
کافی است، به توجیه اقتصادی تولید داروی «آیمود»، داروی مقابله با ویروس این بیماری (دارویی برای کاهش اثرات ایدز که گاه به غلط واکسن ایدز خوانده میشود، اما نه واکسن است و نه درمان بخش به شمار میرود) توجه کرده و آن را با آزمایشی که میتواند حکم پیشگیری داشته باشد، قیاس کنیم تا با تناقضی دیگر روبهرو شویم.
شاید جا دارد که از سکاندار بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور بپرسیم: ـ جز این آزمایش و جز در این مقطع، راهکار جایگزین برای شناسایی مبتلایان به این بیماری چیست؟ ـ راه پیشگیری از ایدز چیست و اصولا توجیه اقتصادی این امر چه حدی است؟ ـ آیا میزان ابتلای به ایدز در کشور، نرمال است و آیا این میزان با معیار جهانی سنجیده میشود یا با توجه به معیارهای فرهنگی و شرعی ما؟ ـ برای اصلاح آزمایش ایدز و کاهش میزان خطای آن هزینه کردهایم یا تنها مهم مردود کردن همین روش موجود بوده است؟ ـ به نظر شما، اجباری شدن این آزمایش (ولو با شانس کم)، نمیتواند روش محافظتی از خانوادهها باشد که به تأمین هزینههای احتمالی آن مسألهساز شده؟ ـ آیا تنظیم یک لایحه برای ارایه به مجلس، گرهگشای هزینههای احتمالی طرح نیست؟ ـ با این توجیهات، براستی از مبتلایان چگونه حمایت میکنید؟
* اینجاست که به اهمیت آموزش راههای پیشگیری از ایدز پی میبریم.
یک نکته را در نظر داشته باشید که از نظر اخلاق پزشکی آزمایش ایدز با موانعی روبه رو می باشد که اگر می دانستید کمی ملایم تر انتقاد می کردید- به علاوه شاید ندانید در کشورهایی که از نظر پزشکی پیشرو هستند این اصل وجود دارد که در صورتی که بخواهیم آزمایش ایدز بگیریم باید از بیمار اجازه بگیریم و اگر تمایل نداشت اجازه نداریم آزمایش را بگیریم، حتی اگر شک قوی داشته باشیم
به عنوان یک پزشک با نظر خانم وزیر موافقم که گرفتن آزمایش ایدز آن هم برای ازدواج فعلاً توجیهی ندارد
معمولا از تست الیزا استفاده می کنن و برای دقت بالاتر میشه از تست Western blot هم کمک گرفت که هر دو بر اساس نمونه خون انجام میشن.
انواع و اقسام تست های دیگه هم هست که اگر بخوای خدمتت بگم
اصلا گیرم سخت باشه، بهتر نیست قبل از ازدواج معلوم بشه تا بعدا بچه بیچاره نشه؟ زن از مرد نگیره و مرد از زن مبتلا نشه؟
با این رفتارهای پر خطر!! ضروری که با هر هزینه ای این کار انجام بشه
توی بیمارستان های ما هر کس می خواهد بستری بشه یه آزمایش ایدز هم ازش می گیرن اگر نتیجه مثبت بود بیمار را در هر مرحله ای از درمان که باشه دست به سرش می کنن که بره یه جای دیگه
این کجایش مخالف اخلاق پزشکی است ؟!!
آزمایش ایدز از نظر اخلاق پزشکی مشکل داره اما آلوده کردن یک بیگناه(خواسته یا ناخواسته) مشکل نداره؟
ضمنا خانم وزیر ! کل هزینه آزمایش ایدز 5750 تومان هست. قیمت دو اسکناس یک دلاری !!!
بله آزمایشهای زیادی وجود دارد می دانم!
اولاً در تست ELISA HIV-1 موارد مثبت کاذب در افرادی که در معرض خطر پایین هستند- یعنی همان جمعیت عادی- تا 90% می رسد، بنابراین همیشه موارد مثبت باید 3-6 ماه بعد تکرار شوند و اگر مثبت بود تست Western blot انجام شود و اگر احیاناً آن هم مبهم گزارش شد باید یک ماه بعد تکرار شود
تمام اینها در صورتی است که نخواهیم HIV-2
را چک کنیم
و همچنین تا 3 ماه از عفونت باید گذشته باشد چون قبل از این مدت ممکن است آنتی بادی ها در بدن تشکیل نشده باشد و تستها منفی کاذب شود.
با این توضیحات متوجه می شوید که کمتر خانواده ای حاضر است این وقت و استرس را صرف کند، آن هم اگر افراد مبتلا شناسایی شدند باز پزشک نمی تواند نتیجه را به دیگران اعلام کند
در کل چنین پیشنهاد هایی باید بررسی کارشناسی و علمی شوند- همان طور که سایر برنامه های درمانی کشوری بعد از مطالعات اپیدمیولوژیک صورت می گیرد.. به نظرم تابناک دارد جو می دهد نه من!
خب باید دوستمون به این نکته توجه کنن که کشورهای پیشرفته در زمینه آموزش هم پیشرفته هستن و زوجین خودشون نیاز به این تست را احساس میکنن و نیازی به اجبار دولت ندارن! اما در جامعه ما چطور؟!!
هزینش از 3000 میلیارد که بیشتر نیست که!!!!
باید در نظر داشته باشیم که تنها هزینه مهم نیست و آسیبهای اجتماعی و روانی این بیماری بسیار بسیار سنگین تر هست...
آیا این به نفع دو طرف وجامعه نیست؟
منم با نظر شخص دوم موافقم. به نظر بنده هزینه های اقتصادی و تبعات اجتماعی این بیماری بعد از ازدواج ، بسیار بیشتر از هزینه های اقتصادی قبل از ازدواج هستش. بنابراین باید این ازمایش ها اجباری بشه.
ايمان دارم با اجباري شدن و بطبع همه گير شدن قبح مسئله ريخته مي شود و آنگاه خود مردم طالب اين مهم مي شوند
اگر منتظر اجازه شخص باشيم كه چون توضيح مناسب داده نشده فعلا خاهان ندارد و حتي چنان فضا مبهم است كه شك ندارم بهر كدام ما بگويند آزمايش بده شوكه ميشيم و اين يعني مخفي تر ماندن و ...
و آمار در سالهاي آينده
83هزار نفر
830هزار نفر
8300هزار نفر
83000هزار نفر
830000هزار نفر
.
.
.
...
اين زيبنده دين و فرهنگ مردم اين سرزمين نيست
زود دير مي شود...
این راز داری نیست . قانونا هم اگر کسی بیماری خاصی داشته باشد و از همسرش پنهان کند و بعد از ازدواج همسرش متوجه شود تدلیس به حساب می آید و حق فسخ برایش ایجاد می شود.
ثانیا اگر کسی چنین رفتارهای پر خطر قبل از ازدواج داشته باشد،آیا درمعرض خطر قرار دادن زوج یا زوجه سالم خیانت در امانت توسط فرد خاطی نیست؟
چرا با همه مسائل اينطور احساسي برخورد ميكنين؟
راز داری؟ عزیز من رازداری برای وقتیه که سود و زیانش متوجه کسی نباشه
خوبه مثلا طرف دندان پزشکی و اصلاح و جراحی و... میره هیچی نگه واسه اینکه دلش نمیخواد؟ یه نفر بیگناه آلوده میشه به کنار، آلودگی پخش میشه...
ای ویریوس ویروسی است که بسیاری ناقلش هستن و نمیدونن. در نتیجه باید آزمایش این ویروس قبل از ازدواج اجباری باشه تا افراد بیگناه دیگه که دارن شرعا ازدواج میکنن در اوج جوانی و ندانسته قربانی فرد دیگری که شاید رفتار پرخطری در دوران مجردی خود داشته نشن
موضوع هزینه اش هم میتونه به صورت تعادلی (بخشی دولت- بخشی خود فرد) و پوشش بیمه ای و اندکی افزایش حق بیمه ها حل بشه.
هزینه تک فروشی کیت تست خانگی: 40 دلار آمریکا، - دقت: 99.5 درصد.
منبع: گوگل، اداره غذا و دارو آمریکا
البته خرید عمده از کشوری مثل کوبا یا تولید در کشور برای وزارت بهداشت خیلی کم هزینه تر خواهد بود (تا یک دهم این رقم). قطعاً تست آزمایشگاهی خیلی ارزان تر است. برای این حرفم منبع ندارم و یک حرف تجربی است. الان قیمت تست را در آزمایشگاه های داخلی ندارم. اگر کسی دارد بگذارد تا ببینیم.
حدود 1 میلیون ازدواج در کشور داشته باشیم (که ثبت احوال کمتر نشان میدهد) و اگر فقط مردها تست شوند به همینقدر تست احتیاج است. کلاً در مورد 4 میلیون دلار در سال صحبت می کنیم. بودجه وارداتی دارویی وزارت بهداشت تا همین چند سال پیش کمی بیشتر از 800 میلیون دلار بود. حال اگر به فرض 50% هزینه تست را خود زوج پرداخت کند باز هم هزینه برای دولت کمتر است.
بهتر است خانم وزیر دلیل دیگری می آوردند (مانند اخلاق پزشکی، نظر جمعی متخصصین عفونی و هماتولوژی).
من شخصاً پزشک نیستم و نمی توانم نظر بدهم. برای این کار باید با متخصصین بیماریهای عفونی مانند خانم دکتر مینو محرز مشورت کرد. ایشان در این خصوص صاحب نظر هستند. در ضمن تخصص خانم وزیر زنان و زایمان است و ربط زیادی به ایدز ندارد.
من از صحبت خانم وزیر دفاع کردم دلیل دارم!
خدمتتان عرض می کنم
شما می گویید هزینه کمی دارد؟ یک تست الایزا که برای غربالگری به کار رود برای فردی که در معرض خطر کمی باشد (مثل جمعیت عادی) 90 درصد جواب مثبت کاذب دارد
بنابراین هر کسی که جواب تستش مثبت شد باید تست سه الی شش ماه بعد بار دیگر تکرار شود و اگر باز مثبت بود باید تست وسترن بلات انجام شود،
فرض کنیم جواب این تست هم مبهم در آمد باید تست یکی دو ماه دیگر تکرار شود
تمام اینها در صورتی درست در می آید که از عفونت ایدز سه ماه گذشته باشد چراکه اگر قبل از این مدت باشد ممکن است آنتی بادی در خون وجود نداشته باشد
با این وصف باید برای تمام ازدواجها تا 8 ماه برنامه ی ایدز در نظر داشت. آیا کسی حوصله دارد؟
تمام اینها منفی باشد باز نمی توان گفت ایدز ندارید چون اچ آی وی -دو بررسی نشده
بعلاوه پزشک نمی تواند به شخصی غیر از فرد بیمار درباره بیماریش چیزی بگوید... پس چه فایده؟
حتی اگر بگوییم اخلاقیات را ولش هزینه و تبعات اجتماعی این کار چه می باشد؟
صحبت من این است که این "پیشنهاد" باید مثل بقیه برنامه های کشوری مورد بررسی علمی قرار گیرد- ترجیحاً قبل از بمباران انتقاد
1. اگر بنای زندگی مشترک را نتیجۀ یک آزمایش و نه اعتماد و شناخت متقابل تعیین کند، بهتر است در چنین پیوندی تجدید نظر شود.
2. در حال حاضر شیوع HIV+ در کشور بسیار پایین است هر چند که روند صعودی افزایش موارد جدید بخصوص در زنان نگران کننده می باشد، ولی منفی بودن نتیجۀ آزمایش به معنی ضمانت عدم آلوده بودن فرد در زمان آزمایش ( به دلیل دورۀ پنجره ) و یا عدم بروز رفتارهای پر خطر قبل و یا بعد از ازدواج نمی باشد. بنابراین بجای تحمیل یک هزینۀ بسیار سنگین به سیستم بهداشت کشور و ایجاد دلشوره در زوج ها بهتر است همانند تمام کشورهای دنیا تمرکز بر آموزش صریح و شفاف تمام اقشار جامعه و تشویق افراد دارای رفتارهای پرخطر به شرکت در برنامه های غربالگری کشف عفونت متمرکز شود و جهت ازدواج هم از معیارهای توصیه شده در معارف دینی و پیشنهادات ارائه شده توسط روانشانسان ذیصلاح استفاده شود. موفق باشید