زندگی تاسفبار زوج بوشهری در دل کوه + تصاویر
احتمالا برای شما غیر قابل باور باشد که امروزه فردی بتواند در دخمه ها زندگی را به سر برد، اما با کمال تاسف هنوز دخمه نشینی در ایران وجود دارد!
زندگی درغارها و دخمه به صدها سال پیش برمی گردد، آن زمانی که شاید بشر فکر پیشرفت و زندگی مدرن امروزی را هم نمیکرد؛ احتمالا برای شما غیر قابل باور باشد که امروزه فردی بتواند در دخمه ها زندگی را به سر برد، اما با کمال تاسف هنوز دخمه نشینی در ایران وجود دارد!
"علمدار" فردی کر و لال است که با همسرش "خاور" در دخمهای بر بلندای کوههای روستای اکبر آباد شهرستان جم و در بدترین شرایط بهداشتی و معیشتی به سر میبرد.
"علمدار" اگر چه امروز حتی قادر به راه رفتن هم نیست، اما آنگونه که "خاور" میگوید، روزگاری مردی قوی و تنومند بوده است. پاهای این پیرمرد ورم دارد و او از درد، بسیار رنج میبرد و به ناچار همسرش وظیفه تهیه آذوقه را بر عهده گرفته است. این زن پیر و خسته هر روز باید دامنه کوه تا دخمه را بپیماید تا نانی را که از کارگرانی که آن اطراف کار میکنند گرفته و به همراه شوهرش بخورد.
خوراک این زوج در همه وعدههای غذایی تنها نان و آب است.
"خاور" میگوید: اگر خانهای در روستا داشتیم به آنجا میرفتیم، قبلا تعدادی بز و گوسفند داشتیم که نمیدانیم چه کسی آنها را برده است.
پیر زن میگوید، "علمدار" بهدلیل دردی که از ناحیه پایش احساس میکند، نمیتواند راه برود و مدتهاست که در این دخمه مانده و به پایین کوه نرفته است. و ادامه میدهد: علمدار مدتهاست که حمام نرفته است.
آنها فرزندانی هم دارند: دو پسر و یک دختر؛ دخترشان ازدواج کرده و یکی از پسرانش نیز در جم کارگری میکند، در مورد پسر دیگرش هم چیزی به ما نگفتند.
این دو بسیار مهمان نوازند و اگر به دیدارشان رفتید باید حتما اندکی هم در خانهشان بنشینید تا دلگیر نشوند. هر آنچه دارند(آب و نان) را با شما تقسیم میکنند.
این زن و شوهر از هیچ چیز و هیچکس گلایهای ندارند و اساسا نمیدانند گلایه کردن یعنی چه! نمیدانند که دولت چیست، یا کیست و کجاست! نمیدانند که آنها هم حقی دارند! حداقل یک توجه خشک و خالی از سوی مسوولین؛ از آن هم بیخبرند!
نمیدانیم آیا در سرشماری اخیر کسی اطلاعات "علمدار" و همسرش را خواسته یا نه! آیا این دو جزو جمعیت ایران به حساب میآیند یا خیر؟! ولی "علمدار" و همسرش هم خدایی دارند.










منبع: استان نیوز
"علمدار" فردی کر و لال است که با همسرش "خاور" در دخمهای بر بلندای کوههای روستای اکبر آباد شهرستان جم و در بدترین شرایط بهداشتی و معیشتی به سر میبرد.
"علمدار" اگر چه امروز حتی قادر به راه رفتن هم نیست، اما آنگونه که "خاور" میگوید، روزگاری مردی قوی و تنومند بوده است. پاهای این پیرمرد ورم دارد و او از درد، بسیار رنج میبرد و به ناچار همسرش وظیفه تهیه آذوقه را بر عهده گرفته است. این زن پیر و خسته هر روز باید دامنه کوه تا دخمه را بپیماید تا نانی را که از کارگرانی که آن اطراف کار میکنند گرفته و به همراه شوهرش بخورد.
خوراک این زوج در همه وعدههای غذایی تنها نان و آب است.
"خاور" میگوید: اگر خانهای در روستا داشتیم به آنجا میرفتیم، قبلا تعدادی بز و گوسفند داشتیم که نمیدانیم چه کسی آنها را برده است.
پیر زن میگوید، "علمدار" بهدلیل دردی که از ناحیه پایش احساس میکند، نمیتواند راه برود و مدتهاست که در این دخمه مانده و به پایین کوه نرفته است. و ادامه میدهد: علمدار مدتهاست که حمام نرفته است.
آنها فرزندانی هم دارند: دو پسر و یک دختر؛ دخترشان ازدواج کرده و یکی از پسرانش نیز در جم کارگری میکند، در مورد پسر دیگرش هم چیزی به ما نگفتند.
این دو بسیار مهمان نوازند و اگر به دیدارشان رفتید باید حتما اندکی هم در خانهشان بنشینید تا دلگیر نشوند. هر آنچه دارند(آب و نان) را با شما تقسیم میکنند.
این زن و شوهر از هیچ چیز و هیچکس گلایهای ندارند و اساسا نمیدانند گلایه کردن یعنی چه! نمیدانند که دولت چیست، یا کیست و کجاست! نمیدانند که آنها هم حقی دارند! حداقل یک توجه خشک و خالی از سوی مسوولین؛ از آن هم بیخبرند!
نمیدانیم آیا در سرشماری اخیر کسی اطلاعات "علمدار" و همسرش را خواسته یا نه! آیا این دو جزو جمعیت ایران به حساب میآیند یا خیر؟! ولی "علمدار" و همسرش هم خدایی دارند.










منبع: استان نیوز
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
درود تابناک ...... علمدار از فامیلهای نزدیک ماست . برادر و خواهر و کلی تبار هم دارد . پسرش و دو دخترش ازدواج کرده اند و زندگی خوبی هم دارند . سالها پیش برادرانش هر کاری کردند علمدار را نتوانستند راضی کنند که از کوه پایین بیاید و الان که از لحاظ بدنی ضعیف شده هم سر حرفش مانده و فقط به زور شاید بتوان او را از آنجا جدا کرد . نمی دانم کسی که این گزارش را نوشته آیا از او سوال کرده که چرا به آبادی نمیروی یانه ؟!
در ضمن این آدم نیازی به کمک دولت و سازمان ها هم نداشته و یکی دوسال است که به این روز افتاده وگرنه قبلش با فروش همون بزها میتوانست زندگی خوبی داشته باشد و در زمین های ارثی و پدری زندگی کند .
ستوده - جم
خب این بنده خدا مریضه حداقل به زوربیاریدش پایین درمان بشه یه دارو بهش بدیدیک انسان حق داره دربهترین شرایط زندگی کنه ولی زندگی این آقابسیاراسفناکه ،لطفا بهش کمک کنید اگر میشناسیدایشون روازانسانیت به دوره که به حال خودش رهابشه ،باسپاس
مگه این دونفر یارانه نمیگیرن؟ پس چرا زندگیشون اینطوریه.تو سایر نقاط و روستاها که با همین یارانهکلی وضعشون خوب شده و گاوداری راه انداختن و............
مگه یارانه چقدرمیشه واسه این دونفر بدبخت
اين حقيقت امروز اين سرزمين بيش از يك قرن كه دولتها فقط شعار ميگويند
پس نظر خودتون رو میزارین نه دیگران
بررسی شد بکار نیومد
بابا چیکارشون دارین خودشون اینجوری راحتترن عادت دارن به این زندگی خوششون باشد
با سلام من هم دیدم این عکس ها رو شاید خودشون دوست دارن وگرنه کمیته هم یعنی کمکشون نمیکنه که یه خونه براشون بگیرن!!!!! خیلی عجیبه به نظر من خودشون دوست دارن اینطوری زندگی کنن.....راستی به کپسول استفاده کردنه شهرک پردیس هم تا حالا کپسول استفاده میکردیم درحالی که چاهه گاز داشت پس چرا کسی تا حالا برای ما دل نمیسوزوند؟؟؟؟؟؟؟
بنی ادم اعضای یکدیگرند که در افرینش زیک گوهرند
خوبه که مردم دلسوز شهرستان جم و ساکنین شهرک های سازمانی حومه حداقل ماهی یک بار دیداری ازاین خانواده داشته باشند ومواد غذایی وبهداشتی انها را در حد توان تامین کنند
بـــــــــــا ید تـــــــــیتر می زدید:
خانــــــــــــــــواده ای که در ســــــــــرشماری از قلم افتاد+ تصاویـــــــــــر
لطفا نظرمو بذارید.......................
به تمام کسایی که نظری جز کمک کردن به این پدر و مادر پیر خودمون دادن میگم که یا شما خودتون حق این آدم ها رو دارید بالا می کشید یا انسان نیستید که نظراتی چنین غیر انسانی میدید.از سایت هم میخوام که این رسالت بزرگ رو با گذاشتن شماره حساب برای کمک به این افراد کامل کنه.
من يك شركت نفتي شهرستاني هستم كه در پتروشيمي ... در عسلويه كار مي كنم و در شهرك پرديس جم ساكن هستم. ما در شهرك پرديس جم هنوز گاز شهري نداريم و كپسول گاز مايع است و اما در شهر جم چندين سال است كه گاز شهري دارند. اما سرپرستي دو بچه يتيم را قبول كرده ام و ماهيانه مبلغي هر چند كم به حساب كميته امداد مي ريزم. نه اينكه وضع مالي مان خيلي خوب است كه والله با اين شرايط منطقه و آلودگي شديد عسلويه و محيط كار و ... اين حقوق مناسب نيست ولي خوب مجبورم. كار توي شهرستان پيدا نكردم. گرچه مي دانم براي همين كار هم خيليها سر و دست مي شكنند. اينها را خواستم بگويم كه بدانيد امتيازات نفت هم در اين سالها به طور مرتب كاهش پيدا كرده است. امكانات محمود آباد و... علي رغم افزايش تعداد استخدامي ها ثابت مانده است.. حقوق و مزايا سال به سال كمتر مي شود..
آقای محترم گوزن با شقیقه چه ربطی داره
آب رو گل آلد نكن تابناك
مردي -رسانه اي !
حذفش نكن
واقعا دلم سوخت. دیگه هیچی نمیتونم بگم.اصلا نتونستم خبرشو بخونم
آخی طفلی
اگه مقدوره آدرس دقیق بدهید شاید بتونم کمکی بکنم
همین کنارتم هستن کسایی که به کمک نیاز دارند
شما به اونا کمک کنی بهتره
جای بسی تاسفه
باسلام
کاش مسولین توجه می کردند ازاین جور زندگی ها تادلتان بخواهد درایران زیاد است ولی خوش به خال شون
من درد مشترکم مرا فریاد کن !
این درد همه ایرانیان با فهم و شعور است .
چه آرامشی دارن
کاش ما تهرانی ها جای اونا بودیم
خوشبحالشون
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.