«برتولوچی» در هفتادمین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۱۳ در مسند ریاست هیات داوران قرار داشت که در نهایت به همراه هیاتداوران فیلم مستند «Sacro Gra» را به عنوان برنده شیر طلای این رویداد سینمایی معتبر معرفی کردند.
در صورتی که آثار ایرانی پیش از این، اکران عمومی شده باشند و یا به هر صورت در خارج از کشور به نمایش درآمده باشند، امکان حضور در بخشهای سینمای سعادت و جلوه گاه شرق را نخواهند داشت. فیلمهای غیرایرانی که در حوزه آسیای میانه و خاورمیانه (به استثنای کشور سازنده فیلم) قبلا به نمایش درآمده باشند، امکان حضور در بخش سینمای سعادت را نخواهند داشت.
این تبعیض به سادگی قابل رفع است و میتوان با در نظر گرفتنِ یک سقف مشخص و معقول برای معافیت از مالیات، درآمد هر چهره هنری که از این سقف گذشته را مشمول مالیات کرد؛ این اصلاحیه به انصاف نزدیکتر است. آیا مسئولان وزارت اقتصاد به سمت ارائه چنین اصلاحیهای میروند یا همچنان برخی چهرهها با درآمد میلیاردی از پرداخت یک ریال مالیات برآمد متکی بر قوانین معاف خواهند بود؟
حذف سانسور و روزآمد کردن همه مناسبات سرمایهگذاری و تولید و توزیع و نمایش و بازتعریف جایگاه هر کـدام متناسب با تحولات فناوری روز، چاره ناگزیر برای حفظ حیات و رونق بازار و اعتـلاء کیفیت سینمای ایران و رقابتپذیر شدن محصولات آن در بازارهای منطقه و دنیاست.
شهرام كرمي، مديركل هنرهاي نمايشي تاكنون در اين زمينه سكوت اختيار كرده و اين سكوت به ايجاد شائبههايي مبني بر اينكه روابط نزديك كارگردان با مديركل هنرهاي نمايشي و شوراي نظارت و ارزشيابي موجب تسامح و تساهل بيشتر شده دامن زده است.
در حالی که مدیران حوزه هنری اصرار دارند تا مالکیت برخی سینماهای متعلق به بنیاد مستضعفان از جمله سینما آفریقا در تهران را بدست آورند، این بنیاد امروز با انتشار بیانیهای پاسخی به این ادعای مدیران حوزه هنری داده و تاکید میکند که مالکیت این سینما در اختیار بنیاد مستضعفان است.
او در فیلمهای «دست شیطان» حسین زندباف و «دادشاه» حبیب کاوش دستیار کارگردان بود و در سال ۱۳۶۳ اولین فیلمش را با نام «مردی که زیاد میدانست» ساخت.
با توجه به آنکه لیست بازنشستگانِ شاغل در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسماً اعلام نشده، گمانه زنیهایی درباره بازنشستگان وجود دارد؛ اما حساسترین موقعیت که مسلماً با یک مسئول بازنشسته روبه روست، رئیس سازمان سینمایی است. محمدمهدی حیدریان در کمتر از هشت هفته آینده، باید تغییر کند و اکنون که تغییرات قانونی آغاز شده، گزینههای اداره سینمای ایران در گمانه زنیها به شکل پررنگتری مطرح میشوند...
دستگاه گرامافون، اواخر عصر ناصری به ایران آمد که آن را آن زمان دستگاه حافظ الصوت یا حبس الصوت میخواندند. چندین صدای ضبط شده به دوره ناصری و مظفرالدین شاه منسوب هستند که نوحه «جبرئیل» هم از آن جمله است. شعر نوحه «جبرئیل» منسوب به ناصرالدین شاه قاجار بوده و خواننده آن نامشخص است. این نوحه قدیمی در دستگاه همایون اجرا میشود که در نوع خود میتواند الگویی برای استفاده درست از موسیقی ایرانی در مجالس سوگواری باشد. به مدت بیش از یک قرن، دستگاههای موسیقی ایرانی، حامل اشعار و نوحههای سوگواری واقعه عاشورا بودند و نوحهخوانان، هنرمندانی خوش صدا، آموزشدیده و آگاه به علم موسیقی به شمار میآمدند. این نوحه را به همراه تصاویر تکیه دولت (در کنار کاخ گلستان) که در زمان رضاشاه تخریب شد را در تابناک میبینید.
رئیس کتابخانه دانشگاه تهران با اشاره به روایت ابومخنف از عاشورا و روایتهای تاریخی از صدر اسلام گفت: اینکه چه کسی کتاب را نگارش کرده اهمیت چندانی ندارد، اینکه راوی آن اخبار کیست، نشان دهنده جهت گیری کتاب نسبت به آن واقعه است. به همین طریق زمانی که در متنی به تاریخ طبری ارجاع داده میشود، ارجاع چندان اهمیت ندارد؛ آنچه اهمیت دارد این است که تاریخ طبری آن را از کدام راوی نقل کرده است. بنابراین تاریخ طبری ملغمهای از روایات مختلف است.
امام می خواست در اين لحظه اعلام كند كه از اين ساعت به بعد به خاطر حسين هم ديگر نبايد بجنگيد. ای برادر من، عباس! فردا ديگر برای برادرت حسين يا خواهرت زينب نجنگ. من به عنوان قوم و خويشی و برادری از تو كمال سپاسگزاری را دارم. اينها هم با من كار دارند. اگر میخواهی بروی برو، من از تو گله ندارم اگر میخواهی بمانی بمان؛ ولی نه برای حسين، برای هدف حسين و خدای حسين.
آیا میتوان نذر را تغییر داد؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت: «اگر نظر شرعی باشد یعنی شرایطی خاصی برای آن لحاظ شده باشد جابه جا کردن در نذر ممکن نیست. مراد از نظر شرعی اولا گفتار مخصوصه نذر از آن ذکر شده باشد یعنی گفته باشد به خاطر خدا بر من واجب است، به خاطر خدا بر من لازم است اما اگر بگوید به خاطر امام حسین (ع) این کار را انجام می دهم گفتار مخصوصه را ذکر نکرده است در این صورت نذر او شرعی نیست جابه جایی آن هم اشکالی ندارد.» توضیحات بیشتر را میبینید.
این فیلم محصول سال ۱۳۹۱، به حوادث سال ۱۳۸۸ میپردازد و در کنار «عصبانی نیستم»، به کارگردانی رضا درمیشیان، به مناقشات دوره ریاستجمهوری محمود احمدینژاد پرداخته که ظاهرا در زمره موضوعات ملتهب قرار گرفتهاند و تا امروز بیشترین نوع سانسور و اصلاحات از جانب سازمان سینمایی دو دولت با خط مشی متفاوت – احمدینژاد و روحانی- بر آنها اعمال شده است.
حتی اگر بنیاد سینمایی فارابی را یک نهاد دولتی در نظر بگیریم، باید به این مهم توجه کرد که در بسیاری از کشورها از جمله در فرانسه و هند نیز سازمانهای رسمی سینمایی متولی این امر هستند، لیکن با ترکیبی غالباً دولتی این انتخاب را انجام میدهند. در صورتی که افرادی که آثار سینمای ایران را در تعامل سازنده بنیاد فارابی با خانه سینما و سازمان سینمایی برای اسکار انتخاب میکنند، جزء سینماگران نامی سینمای ایران هستند.
بد نیست بدانید که گروه فیلمبرداری، تدوین و طراحی صحنه، همان گروه فیلم اول است. و ظاهرا تغییر اساسی در این جمع اتفاق نیافتاده. بنا براین میشود انتظار داشت که «رد خون» را در جشنواره فیلم فجر ببینیم. فیلمی که احتمالا یکی از جنجالیهای امسال خواهد بود و در چهلمین سال انقلاب، یکی از مهم ترین رویدادهای آن زمان را نمایش میدهد.
با اندکی دقت در زندگی غرورآفرین حضرت عباس ـ علیه السلام ـ و به ویژه درخشندگی چشمگیر او در واقعه کربلا، میراث سترگی که امام علی ـ علیه السلام ـ و نیاکان حضرت عباس ـ علیه السلام ـ در او به ودیعه گذاشته بودند، به خوبی دیده می شود. تلاشها، رشادتها و فداکاریهایی که حضرت عباس ـ علیه السلام ـ در واقعه کربلا از خود نشان داد، یادآور شجاعتهای حضرت علی ـ علیه السلام ـ و نیاکان مادری حضرت عباس ـ علیه السلام ـ است