باید به خلبانهای اسرائیلی و آمریکایی چنین گفت که کدام مؤلفه قدرت هوایی و کدام مصداق شجاعت را به نمایش گذاشتی، وقتی کودکان مظلوم را که هیچ مانعی برای دفاع از خود ندارند بمباران کردی؟
مغیره و مروان بن حکم ازجمله کارگزاران معاویه بودند که دشنام زیادی به امام علی (ع) میدادند؛ طوریکه امام حسن (ع) روزی در پاسخ به دشنامگوییهای مروان گفت: «خداوند پدرت را به زبان رسول خدا (ص) لعن کرد در حالیکه تو در پشت او بودی؛ آنجا که رسول خدا فرمود خداوند حکم بن ابیالعاص و فرزندانش را لعنت کند!»
یکی در حد توان نان و حلوایی درست کرده و آن را به موکبدارن میدهد تا بین مردم پخش کنند، یکی جعبه بیسکویتی را در کیفش گذاشته و به یاد نوه شهید رهبر بین بچهها تقسیم میکند؛ آنقدر زیباییهای مسیر شور و حماسه حضور مردم بالاست که نمیدانی کدام را روایت کنی، دخترانی که پرچم جمهوری اسلامی را به گردن آویختند، کفنپوشانی که آمادگی خود را با جملههای انقلابی و نثار جان و مالشان در راه این نظام به تصویر میکشند.
منزل بابک اسحاقی (همان مرد عینکی کچل که همیشه با صدای آژیر فرار میکند) هم در خولون است. منزل مئیر جاودان از یهودیان فارسیزبانی که برای تحلیل با او ارتباط میگیرند، در تلآویو است.
موضعگیری جالب دیگر اینروزها متعلق به رابین مونوتی فیلمساز فرانسوی بود که نوشت: «خامنهای دقیقاً میدانست چه میکند. مادیگرایی نمیتواند بر ایمان پیروز شود. به همیندلیل است که ترامپ و غرب از پیش این جنگ را باختهاند. جالب اینجاست که این درس همان درسی است که عیسی مسیح تلاش کرد به ما بیاموزد.»
برای آنکه تودهها همواره در گمراهی بمانند و ندانند در اطرافشان چه میگذرد و با آنها چه میشود، با ایجاد وسایل تفریح و سرگرمی و بازیهای خندهآور و انواع ورزشها و لذت بردن و شهوترانی و زیاد کردن کاخهای زرق و برقدار و خانههای مجلل، آنها را به خود مشغول خواهیم کرد. مطبوعات نیز مسابقههای هنری، ورزشی و غیره راه خواهند انداخت، و بدینترتیب اذهان توده متوجه اینامور و از برنامههای ما منصرف خواهد شد.
عکسالعمل خبرنگار ایرانی که برای صداوسیما گزارش تهیه میکرد جالب بود. نه تنها فرار را برقرار ترجیح نداد و دنبال سوراخ موش نگشت، بلکه با فیلمبردارش کمی آنسوتر رفت تا تصویر دقیقی از انفجار و اثرات بمباران دشمن بگیرد و مخاطبانش حقیقت را شاهد باشند.
آدم وقتی چنینخصلتهایی را میبیند، از اینملت خجالت میکشد. ما اگر برای جلب رضای خدا؛ زیر پای اینملت له بشویم، شخصا معتقدم باز هم کمکاری کردهایم. وقتی برادر محسن رضایی و همراهان او در جریان حمله اسرائیل به سوریه رفتند و به ایران برگشتند، در ملاقات با امام گزارش سفرشان را دادند...
آنها دروغسازان بزرگی هستند که نمیگویند رهبران فراری خاندان پهلوی کردند که در بحرانها، مردم خودشان را رها میکنند و در آغوش اربابان قرار گرفتند و حتی برای دو روز ماندن جزیره در جنوب و دشت حاصلخیز در غرب را به بیگانگان هدیه میکنند.
تا پیش از شروع جنگ، نبض اقتصاد ما به ظاهر دست آمریکاییها و یهودیان بینالملل بود و با کارشکنی و تحریم و هرترفندی که بلد بودند، بهاصطلاح نفس مردم را گرفته بودند. حالا وضعیت جالبی به وجود آمده که میتوان در آن صدای خنده خدا را شنید.
از معاویه بن ابی سفیان نقل است که گفت: علی(ع) دو بازو داشته است که نخستین آن عمار بن یاسر بود که در صفین کشته شد و بازوی دیگرش مالک اشتر است.
با شروع جنگ مورد اشاره، ایلان ماسک سرمایهدار آمریکایی و صاحب شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) صفحات کاربران ایرانی حامی ایران را بسته و به همیندلیل مورد طعن و کنایه آمریکاییها قرار گرفته است.
کیست که نداد رهبر شهید انقلاب پیش از آنکه سیاستمداری قهار و رهبری بزرگ باشند شاعر و عالمی فرزانه بودند. رهبر معظم انقلاب اسلامی در این روز بعد از صرف یک افطار ساده، استکان کمر باریک چای لب سوزی را در دست میگرفتند و دل به شعر میسپاردند و هر سال شاعران را به جهاد تببین سفارش میکردند و از شعر به عنوان یک رسانه قدرتمند یاد میکردند.
پس از رسیدن محمد بن حنفیه به نزد امام (ع)، حسن بن علی (ع) پیش رفت و نیزه و علم سپاه را گرفته و به سمت شتر حمله برد. امام حسن (ع) موفق شد خود را به شتر رسانده و پاهای ناقه سرخموی جمل را پی (قطع) کرده و شتر را بخواباند.
موجهای وحشت که مصیبت آن مردم را در برگرفته از ما برخاسته است. اشخاص مختلفی از تمامی مکاتب فکری و گرایشهای گوناگون، نظیر سلطنتطلبان، رهبران توده مردم، سوسیالیستها، کمونیستها و آرماناندیشان از هر حزبی، در خدمت ما هستند. ما همه اینها را به زیر یوغ کار در راه خودمان میکشانیم و کاری میکنیم که هر یک از آنها، آزادانه، باقیمانده دیوارهای قدرت را تخریب کند و نیروی خود را در راه متلاشیساختن ستونهای انواع تشکیلات موجود به کار گیرد.
مگر مولانا نگفته «که ز دل تا دل یقین روزن بود» ؟ پس چرا از دل این جماعت به خونین دلان مردم این سرزمین هیچ روزنی نیست؟ برخی از ایشان شاه دوستند و البته هرکس حق دارد هر چیزی را دوست بدارد اما اینان نخواندهاند شاهنامه را که فرمود «مبادا چنین هرگز آیین من، سزا نیست این کار در دین من / که ایرانیان را به کشتن دهم، خود اندر جهان تاج بر سر نهم …»