به عنوان یکی از نزدیکان آن مرحوم همانگونه که در جلسه مورخ 31 فروردین در دانشگاه شهید بهشتی اعلام نمودم ضمن تشکر از همدردی دوستان ، از طرف بستگان ایشان تقاضا داریم از ایراد تحلیلها ، شایعات و اخبار و روایات نامربوط و کذب خودداری کرده ، اجازه دهید در فضایی آرام برای خانواده ایشان ، سیر مراحل قانونی تحقیقات تا حصول نتیجه نهایی دستخوش ناهنجاریهای غیرمتعارف نگردد. آقای کشاورز هم دانشگاهی من بودند.اکنون علاوه بر غم از دست دادن ایشان غم شنیدن مطالب نامربوط و بی اساس در مورد ایشان نیز بر دوش دوستان و آشنایان او سنگینی می کند. در سوگ شهروز عزيزبه نام دادار دادگستر
پرواز نابهنگام يکي از دوستان و دانشجويان گروه شيمي ما را در حزن و اندوهي ناباورانه فرو برد. دبروز، شهروز کشاورز جلوي ديدگانمان آرام آرام جان به جان آفرين تسليم کرد تا برگي سياه بر دفتر رنگين گروه شيمي افزوده شود. شهروز به دنبال مشاجره اي لفظي با استاد خود چندان از خود بي خود گشت که با خوردن چند گرم ماده سمي و جان دادن خود به ما آموخت که شايد چنين واقعه اي نيز در کمين ما نشسته باشد.
شهروز از آن جمله دانشجوباني بود که به واسطه اشتياق براي کسب علم و دانش، سه سال متوالي در آزمون دانشگاه هاي برجسته تهران حائز مقامهاي برتر مي شد و هر ساله نيز به بهانه هاي نامبارک در مرحله مصاحبه کنار گذاشته مي شد. با اين همه، امسال که ديگر بهانه ها تمام شده بود و بالاخره پذيرفته شد، درمانده نمي دانست اين آزمون به قيمت جان او تمام خواهد شد. اي کاش اين بار نيز پذيرفته نمي شد.
با اين حال، معماهاي موجود در گروه شيمي نه صرفاً دامنگير شهروز بود بلکه همه ما هر روزه به گونه اي با آن دسته و پنجه نرم مي کنيم. استاد شهروز يکي از اساتيد ملايم گروه شيمي بود، چه بسيار اساتيدي وجود دارند که به مراتب بدتر از استاد شهروز با دانشجويان تحصيلات تکميلي خود رفتار مي کنند.
غافل شدن از اصل وجودي مقطع دکتري، انتظار کار پژوهشي در مدت زمان کم از دانشجويي که دوران آموزشي و ضرورت حضور در کلاس را تجربه مي کند، عدم حمايت مالي از سوي برخي اساتيد، برخورد نامناسب، تحقير دانشجو، و آينده اي مبهم در فراي رو؛ تنها گوشه اي از معضلاتي است که با ايجاد استرس و اضطراب در دانشجويان دوره دکتري موجب وقوع وقايعي ناخوشايند اين چنين مي گردد.
شهروز رفت و قرباني برخوردهاي خشک و صرفا کتابي در سيستم استاد محور شد تا شايد وجدان هاي خفته برخي اساتيد بيدار شوند. آري، او مانده عمر خويش را فداي مقاله محوري، بدون توجه به شخصيت و وضعيت دانشجو نمود تا به ما بياموزد به هوش باشيم که مبادا در نيل به اين واقعيت تلخ مسموم شويم.
روحش شاد و يادش جاودان.
من از مرگ ان عزيز بشدت متاسفم و به خانواده و دوستان و اشنايان ايشان بويژه همكلاسيها تسليت ميگويم.اما معتقدم كه اگر حرف وبفرض توهين يك استاد باعث خودكشى بود كه هرروز بايد شاهد خودكشى ده ها دانشجو باشيم. متاسفانه ايشان سيانور در دسترس داشته اند و اين براى من قابل فهم نيست هرچند دانشجوى شيمى بوده باشند و ايا واقعا از قبل تصميمشان را گرفته بوده اند و حرف استاد فقط بهانه اى بوده است كه درٌ مكان وزمان نامناسب گفته شده است, 
من یک استاد دانشگاه هستم و دکترایم را هم در آمریکا گرفته ام. بنده از دلایل اصلی خودکشی این دانشجو خبر ندارم و دوست هم ندارم بنا بر حدس و گمان نتیجه گیری کنم. ولی با توجه به نظرات گوناگونی که اینجا داده شده است باید بگویم با اینکه در خارج از کشور شاید بار مسائل مالی دوره دکترا کمتر باشد ولی آنجا هم فشارهای خاص خودش را دارد از جمله جدی بودن و فشار کاری طاقت فرسا بدون تعارف و چک و چانه های معمول در ایران. اگر واقعا دانشجویی تحملش کم است و طاقت فشار را ندارد بهتر همان است که به کارشناسی بسنده کند یا اگر طاقت ان را هم ندارد بهتر است برود همان سمساری و دلال بشود که نه تنها در ایران که در همه جای دنیا آن قشر بیشتر پول در می آورند ولی آیا همه چیز پول است؟ شما با چه سندی موضوع به این مهمی را اینگونه مطرح میکنید ؟ اقای کشاورز دانشجوی دکترای دانشگاه شهید و بهترین معلم ما بودند روز چهار شنبه در نهایت خوشرویی و سلامتی و بدون هیچ ناراحتی در کلاس درس به تدریس پرداختتند علاوه براین همیشه به صبر و شکیبایی در مدرسه شهره بودنند ایا ممکن است که با یک موضوع به این بی ارزشی به خودکشی دست بزنند؟؟؟؟کسی که بخواهد خودکشی کند روانی که نیست صبح به مدرسه بیاید و از آن گذشته برای هفته ديگر هم تکلیف بدهد !!!!!
ایشان چه به دلیل مسائل مالی خودکشی کرده باشد و چه به دلایل دیگر. تحلیل این خبر تلنگری صحیح است. من دانشجوی کارشناسی ارشد شبانه دانشگاه علم و صنعت هستم. بیشتر هم کلاسیهای دوره کارشناسی بنده. الان تشکیل خانواده داده اند و از لحاظ مالی حداقل توان زندگی در حد بخور ونمیر را دارند ولی بنده به لحاظ درسم امکان کار کردن ندارم. و بر همین مبنا امکان تشکیل زندگی ندارم. ممکن است بعضی بگویند کسی جلوی کار کردنم را نگرفته. ولی واقعیت این است که کسی که کار میکند نمیتواند واقعا به کار علمی بپردازد. در ثانی با کار کردن نیمه وقت چگونه میتوانم از پس هزینه های زندگی برآیم. شاید با کمک دیگران و بتوان مسئله مالی را حل کرد اما برای پاسخ به احساس روحی چه كاري ميتوان انجام دهم؟ بابا به خدا من دارای فوق لیسانس و 16 سال خدمت میباشم به خدا حقوقم 400 هزار تومان است . همش نگوئید کارمندان و... حقوقشان بالااست بله فقط مدیران هستند که با تحصیلات فوق دیپلم و یا لیسانس حقوقشان بالاست. ابراز تاسف می کنم از مرگ این دانشجو امیدوارم که این آخرین حادثه از این دست باشد برخی اوقات انسان به قدری تنها می شود ودر پیچ وخم مشکلات گیر میکند که برای رهایی از آن مشکل یک لحظه فکر غیر عاقلانه ای به سرش می زند فقط میتوانم بگویم که امیدوارم خدا دراین لحظات به همه ما کمک کند انشااله
ثانیا-از هر کس که آن مرحوم را میشناخت بپرسید تصدیق می کند ایشان انسان بسیار صبور و باایمانی بودند
و در آخر از خداوند کریم برای ایشان طلب مغفرت و آمرزش می کنم