یکی به این بابا بگه این کویتی که با ایران مساوی کرد یکی از ضعیف ترین تیم های تاریخ این کشور بوده، چطور "این روح جنگندگي " (که نگارنده چنان نوشته که خواننده خط حمله ایران را با فانتوم اشتباه می گیرد) فقط 6 دقیقه دوام آورده ؟! احتمالاً این روح جنگنده مرغ کیلویی 4000 تومان گیرش نیومده بخوره، بعد از 6 دقیقه انرژی خودش رو از دست داده. هیچ کس در این که علی دایی یک روز باید سرمربی تیم ملی می شد شکی ندارد، اما مساله اینجاست که آیا این روز موعود اینقدر زود باید می آمد ؟! تغییر ناگهانی 60 تا 70 درصد تیم ملی آن هم در زمانی که نه زمانی برای آماده سازی واقعی وجود دارد و نه افراد انتخاب شده تجربه بازی ملی کافی دارند، درست بود ؟! من که در این تیم هیچ چیز ندیدم، جز لجاجت های همیشگی علی دایی که مدام می خواهد یک مساله را ثابت کند. زمانی که او بازیکن بود طبعات تصمیماتش به خودش محدود می شد اما الآن چه ؟! به نظر من انتخاب علی دایی (علی رغم علاقه شخصی اینجانب به پشتکار وی) در این موقعیت زمانی اشتباه بزرگی بود، چرا که اگر ایران نتیجه نگیرد ما دو چیز را از دست داده ایم: 1) تیم ملی که گاهی اوقات حکم منجی روحی ملت ایران را ایفا می کند ! 2) علی دایی، که فوتبال ایران را با او می شناسند.

با سلام. لحن حرف زدن این آقای نویسنده ونحوه دلیل آوردن وی مثل لحن آقای دایی است.در ضمن کسی که خودش در زمان بازیگری یک بازکن سالار بزرگ بوده چگونه می خواهد با این پدیده بجنگد.

دوستان ! هر کسی از ظن خود شد یار من .....
هر کسی از شخص علی دایی خوشش می آید ، می گوید انتخاب خوبی بوده و هر کسی از او دل خوشی ندارد ، می گوید این کاره نیست .
برای همین نظران دوستان بیشتر احساسی است تا کارشناسی بی غرضانه .......
هر مربی قسمت های پر و خالی لیوان را دارد ، باید دید که روی کدام قسمت می خواهیم انگشت بگذاریم .
ایرانی جماعت اگر بهترین مربی تاریخ جهان را هم بیاورند ازش ایراد می گیرد ..... ولی یادشان می رود که بهترین مربی جهان هم با این بازیکنانی که داریم که ابتدایی ترین اصول بازیکنی یعنی : بازی بدون توپ و جاگیری را نمی دانند و رعایت نمی کنند ، نمی تواند کاری بکند.
خواهشا این بار به بازی بازیکنان تیم ملی نگاه کنید ، همه آنها تا توپ گیرشان می آید ، فوری آنرا پاس می دهند ، انگار می خواهند از شر مسولیتش خلاص نشوند ....... و دریغ از یک چند قدم در یب و جاگیری و حریف گیری و.....
دوستان عزیز ، فوتیال ما هوش کم دارد و بس ....

واقعا متاسفم که یه همچنین ادمی درباره مهدوی کیا به این صورت صحبت کرده
ما هر وقت ضربه خوردیم از همین انتقادات و پشتیبانی های بی مورد خوردیم . دائی هم بهتره به جای اینکه به بازیکنی مثل صادقی که کلا 10 بار هم توپ به پاش نخورد 90 دقیقه بازی کرد . تعویض هم نشد . جوان گرائی و شایسته سالاری همیشه مظلوم بوده . این فقط بهانه ایست برای مربیانی که تیم ملی این کشور رو به دست میگیرند .

نوشته اول بسيار منطقي، و متين بود، و تناقضات فرهنگي، خصلتي، و فني آقاي دايي اشاره كرده بود. ولي اين نوشته، به جاي آن كه پاسخي براي آن انتقادات تدارك ببيند، با زباني نيش‌دار، و كنايه‌آلود در پي جوسازي و نگارش تهييجي است. آقاي دايي، در همين جايگاه پر انتقادي كه اكنون قرار گرفته، و در سال‌هاي آخر بازيگريش قرار داشت، نيازي به مدافعان متعصب و جنگنده‌اي چون نويسنده يادداشت كنايه‌آلود بالا ندارد.
تيم ايران در برابر كويت، هيچ برنامه‌ي منسجم تاكتيكي در خطوط سه‌گانه نداشت. حركات دقايق اوليه بازي‌كنان كه به دو گل ايران منجر شد،‌ نيز، ناشي از رفتار تاكتيكي گروه بازيكنان نبود. مدت‌هاست در تيم قلعه‌نوعي، ابراهيم‌زاده، و فعلي ايران، حركات مثلثي، سانتر از جناحين (به سبكي كه آن بازيكن جا مانده‌ي روحي متخصص آن است،‌ ديده نشده)، درست گفت دايي كه اين‌جا ايران است، صحبت برنامه نكنيد. اين‌جا ايران است، كه علي دايي را با مربي نام‌دار آلماني مقايسه مي‌كنند. و هرگز به روي مبارك نمي‌آورد كه كلينزمن، در طول دوران بازي‌گري، از صافي چه مدارس حرفه‌اي، و چه مربياني گذشته است؟
خطاي عامل انساني علت گل‌خوردن و تساوي مي‌داند، اما، هوش عامل انساني را در زدن گل‌ برگردان، و تصادف را در زدن گل از راه دور، به فراموشي مي‌سپرد. در حالي كه مهاجم تيم كويت، با چشمان باز، و با تاكتيك آموخته، به سوي دروازه ايران يورش آورد، حتي گزارشگر بازي هم، قبل از به ثمر رسيدن، گل نخست، به زهردار بودن حركات اين بازيكن توجه كرد، اما تنها كسي كه چشمانش را به روي اين حركات بست، مربي تيم بود. تا اين كه هر دو گل كويت را همان بازيكن به ثمر رساند. هر دو گل، در نتيجهء حركات تيمي و تاكتيكي به ثمر رسيدند، و تيم كويت، بارها اين تاكتيك را تمرين كرد، تا در نهايت دو + يك بار به آن رسيد. كه يكي از آن‌ها افسايد اعلام شد.
تيم ايران، كدام تاكتيك را براي اجراي تحركات تيمي داخل محوطه هجده، به كار گرفت؟ آقاي منتقد!

ایرانیها فراموش کار ترین ملت جهان هستند و یادشون شده که چه فحشهایی که به دایی نمی دادند و اگه دستشون بهش میرسید تیکه بزرگش گوشش بود همین افراد فعلا طرفدار دو آتشه دایی شده اند ولی دور نیست آن زمانی که مجددا رکیک ترین فحشها در ورزشگاه به دایی سر داده بشه و افراد داغی مثل نویسنده متن بالا هم حسابی به دایی بتازه و انتخاب اون به عنوان سر مربی تیم ملی رو یک حماقت بنامه و البته اون موقع دیگه هیچ کس یادش نمیاد که این آدم یک زمانی چه دفاع جانانه ای از دایی کرده بوده

با سلام
شخصا معتقدم كه براي يك تيم ملي قوي بايد باشگاههاي قوي داشته باشيم و اگر تيم ملي با مهاجراني در سال 78 به جام جهاني رفت به علت قوي بودن دو تيم تاج و استقلال با مربيان خوب خود بود نه معجزه مهاجراني.
با وجود احترامي كه براي اقاي دايي قائلم معتقدم اشتباهي كه در ديگر بخشهاي اين مملكت به خصوص در بخش صنايع اتفاق افتاد دوباره و چند باره باز در حال اتفاق است . در صنايع مهندسين خوب و مبتكر را از بخش عمليات خارج و به پست مديريت منتقل كردند در حالي كه هر مهندس خوب حتما مدير خوب از اب در نمي ايد ضمن اينكه بخش عمليات نيز از يك مهندس خوب محروم شد .

+ با تشکر از نوسینده ی محترم. واقعا چه زمانی بهتر از امروز برای تحول در جامعه فوتبال وجود داشت . فوتبالیستی بزرگ با اندیشه های بزرگ و عاشق مملکت چون دایی می توانست چنین کند که در حال انجام آن است .باید با تمام توان از اندیشه های تحول گرایی در تیم ملی و فوتبال حمایت شود تا در فوتبال به افتخارات بزرگ دست یابیم

از چه میترسید ؟ چرا وحشت دارید بگویید علی دایی یک انتخاب نبود او یک انتصاب آنهم از نوع سیاسی آن بود.

افرین بر این منتقد جسور و افرین بر سرمربی جوان و جسور کشورمان