حداقل جای شکرش باقی است که یکی هم پیدا شد که در مورد بهتر کردن راندمان کاری در ایران فکر کرد هرچند که در نتيجه گيري به اشتباه تنها يکي از چند فاکتور تغيير يافته در ایام عید (شرایط آزمايشگاهي) دیده شده است.

مشخص نيست اين تحقيق توسط چه سازمان معتبري كه خود در ايام عيد تعطيل نبوده صورت گرفته است لكن نتيجه گيري اگر مغرضانه نباشد داراي اشكال است.اصولا در بخشهاي عملياتي وتوليدي خصوصا صنايع نفت وگاز مديريت سيستم نقش اساسي ايفا نموده و با بدنه سيستم به صورت تنگاتنگ در تماس است.اينجانب خود مدير فني يكي ازشركتهاي توليد نفت وگاز در مناطق جنوبي كشور هستم وتاكنون به دليل مسؤليت خطير شغلي در هشت سال گذشته نه تنها فرصت استفاده از تعطيلات عيد در خارج از محل سكونت را نداشته ام آماده به كار نيز بوده ام و تصور مي كنم مديران كليدي صنايع عظيم پتروشيمي نيز كم وبيش از وضعيت مشابهي بر خوردار باشند. براي رسيدن به يك نتيجه معقول داشتن اطلاعات صحيح وتجزيه وتحليل منطقي لازم است.نوروزتان مبارك و پيروز باشيد.

خداوكيلي درسته.
تو شركت ما الان بهترين ساعات كار را داريم همراه با توليد بالا.

نقش رئیس ورهبر گروه برکسی پوشیده نیست کوته نظری وغیر علمی است که بپذیریم جامعه وشرکت های عظیم بدون مدیر قابل اداره است ولی آنچه امروز جامعه ایران به آن مبتلا شده عدم شایسته سالاری وعدم مسئولیت پذیری مدیران بوده مهمتری آفت دیگرجامعه مدیریتی کشورعدم ارزیابی عملکرد مدیران می باشد

موضوع ديگري که در فولاد مبارکه و نورد گرم به شخصه تجربه کردم اين بود که توليد در شيفتهاي عصر و شب از روز اغلب بيشتر است.

مهم ترین فاکتور تاثیرگذار بسته به نوع تعلیم وتربیت مدیر وبه اصطلاح بیس پرورشی ورشد یافتگی مدیر دارد که متاسفانه در کشور ما به علت عدم وجود زمینه شناسایی استعدادهای بالقوه در زمینه مدیریت در دوران نوجوانی وجوانی وبه علاوه فقدان ساختار و محتوای لازم برای تعلیم وتریبت این استعدادها علیرغم برخورداری از منابع غنی استعدادهای انسانی می بینید که این نواقص باعث شده است که مدیریت که در سیستم نقش تسهیل کننده و راهنماباید داشته باشد نقش دردسر ساز و مشکل ساز را در بیشتر مواقع ایفا می نماید.البته به فراخور نظرات عزیزان اکثرا فاکتور مورد اشاره نیز سهمی در این ماجرا دارند ولی به نظر حقیر مهم ترین مولفه موردی که اشاره شد می باشد.لذا باید برای چاره کار حداقل به صورت مقطعی مدارسی خاص برای تربیت مدیران از بین دانش آموزان نخبه شناسایی و هدایت شوند تا بخشی از این مشکل مرتفع شود

اغلب مدیران ایرانی توانائی عجیبی در جذب انرژی مفید سازمان و مصرف آن در موارد ،مسیرها و دکترین هایست که بیشتر از آنکه ملاک علمی داشته باشد، حاصل اندیشه های خود آن مدیران است.

يكي از شاخصه هاي مديريتي احساس همكار بودن با پرسنل زير دستي است ، متاسفانه طي چند ساله اخير اين مشخصه از بين رفته و تنها هدف مديريت درآمد بيشتر براي خود به هر طريق ممكن است ، اينكه چرا در چند ساله اخير افت بهره وري در سازمانها بوجود آمده را مي بايستي جامعه شناسان و كارشناسان صنعتي به صورت جد به بررسي آن بپردازند . ذكر يك نمونه از مديريت هاي قديمي براي خوانندگان جالب خواهد بود در 32 سال قبل مديريت كارخانه قند اصفهان تصميم به خريد10 كاميون سنگين جهت شركت خود نمود و در بدو اين تصميم از مديريت امور اداري درخواست معرفي 10 راننده سابقه دار در آن شركت را به دفتر خود نمود . مديريت كارخانه به هر يك از رانندگان يك كاميون واگذار نمود و مقرر شد تا بازنشستگي از كار با حقوق و مزايا در آن كارخانه با كاميونها كار كرده و بعد از بازنشستگي هم كاميونها به آنها واگذار گردد. پس از اين تصميم مديريت بخش اداري علت اين كار را از مدير كارخانه سئوال كرد و وي در جواب گفت : اينكه آنها بدانند كه در آينده اين كاميونها متعلق به آنهاست نوعي احساس مسئوليت و دين براي آنها بوجود خواهد آمد و مراقبت بيشتري از كاميونها بعمل خواهند آورد و در كل در طي 10 تا 15 سال هزينه هاي استهلاك و ... تقريبا براي ما صفر خواهد بود و در ضمن آنها بعد از اينكه از كار بازنشت شدند ممر درآمدي خواهند داشت و زندگي بهتري خواهند نمود . حال اين سئوال مطرح است كدام يك از مديران تاكنون اين طرز تفكر را در واحد خود داشته اند . مديريت به شيوه نوين يعني عبور از مديريت كهنه و رسيدن به تكنيك هاي نوين مديريتي . ولي وقتي كه مديران هنوز شناختي از مديريت قديم نداشته چگونه ممكن است با مديريت نوين خود را وفق دهند و اين مسئله متاسفانه باعث پسرفت در مسئله مديريت صنعتي مملكت ما شده .

نظرات بسیار متعدد بود و فرصت مطالعه همگی را نداشتم. بنده به عنوان یک مدیر که تجربه کارشناسی هم داشته ام؛ نتایج این تحقیق را تایید مینمایم. از مشکلات مدیریت دیمی که بگذریم، متاسفانه حتی بهترین مدیران ما، چه تحصیل کرده، چه با تجربه، چه سیاسی، چه غیر سیاسی، چه روشنفکر، چه دولتی، چه خصوصی، چه منتقد، همه و همه دچار یک مشکل فرهنگی هستند.
بنده در زمانی که سمت کارشناسی را بر عهده داشتم، بسیار به خاطر دارم مواردی که نظرم در مورد زمان تولید، کیفیت، هزینه یا امکانات مورد نیاز برای تولید را پس از صرف دقت لازم به مدیریت اعلام میکردم و اغلب اوقات این پاسخ ها را میگرفتم:

9 ماه زیاد است؛ سعی کنید در 6 ماه تمام شود.
هزینه را کاهش دهید.
با همین امکانات یک کاری بکنید.
یادتان نرود اسم ما هم به نحوی مطرح شود.

با این شرایط هم اغلب نتیجه شکست پروژه بود و مسئولیت شکست هم با کارشناس بدبختی مثل من و امثال من بود؛ با اینکه هزار بار گفته بودیم اینطور نمیشود موفق شد.
ریشه این مشکل فرهنگی این است که مدیران فکر میکنند چون حقوق بیشتری میگیرند و مسئولیت بیشتری دارند حتما از کارشناسان زیر دستشان باهوش تر و فهمیده تر هستند.

بسمه تعالي
عجبا که هنوز هم از نظريه مديريت و مدير محوري حمايت مي شود پر واضح است که وجود مدير با امتيازات سطح حقوق بالاتر از زير دستان، امکان دخل و تصرف در تمام امور زيردستان و... خود بزرگترين دليل برفساد وارتجاعي بودن اين مسند خواهد بود که نه تنها به رشد سيستم کمکي نخواهد کرد که باعث کندي،توقف يا انهدام سيستم نيز خواهد شد و يقين بدانيد که سيستم هاي خصوصي واقعي داراي کمترين تعداد مديرآن هم از نوع موقت مي باشند که ما پس از اين به آن ناظروبازرس فني خلاق بي طرف مي گوييم.البته کلمات زير مرا دچار شبه مي کنند (با ديدن باصطلاح مديران ادارات وکارخانه ها)
1-بازرس 2-سرکارگر 3-ناظر 4-گماشته 5-داروغه 6-کارشناس ارشد 7-حسابدار 8-جاسوس و...
اگر کسي را به عنوان مديربا چند شرط زير استخدام کنيم آيا کسي اين سمت را خواهد پذيرفت؟
1-حقوق مساوي يا پايين تر از متخصصين زير دست مدير
2-تعهد براي ايجاد حداکثر راندمان سيستم (سواد يا تخصص يا علم به تمام سيستم )
3-عدم وجود هر گونه برتري بر زير دستان (ناظر يا بازرس)
اگر کسي شرايط بالا را بپذيرد از دوحال بيرون نيست
1- مالک يا صاحب سيستم است.
2- مشاور خارجي (ناظر فني بيطرف)