این موضوع کشف جدیدی نیست.من یکی از کارشناسان یک سازمان دولتی هستم عید چند سال پیش تمامی رواسای ادارات و مراکز و... سازمان به کل به خرج دولت از 25 اسفند تا نیمه فروردین به سفرهای تفریحی با خانواده به فراخور موقعیت شغلی از کشورهای اروپا تا جزایر کیش و قشم رفتند.در پایان فروردین ماه در جاسه ماهیانه آمار و ارقام عملکرد سازمان به نتیجه عجیب میزان خرابی نزدیک به صفر رضایت ارباب رجوع نزدیک به 100% و تعامل و هماهنگی واحدها و قسمتها بصورت مطلوب عنوان شد که در همان جلسه علت را عدم حضور مسئولین و روسای ادارات در به هم ریختن انظباط اداری وتداخل کاری و کلا به نتیجه خنده دار عدم نیاز به وجود مدیران بدلیل پایین آمدن بهره وری با وجود آنان رسیدیم.

من مدیر عامل یک شرکت بازرسی قطعات به نام... وابسته به سایپا را می شناسم که با زور معادل لیسانس گرفت و زیر دستش فوق لیسانس و مهندس و دکتر کار می کنند و ایشان هر کی چاپلوس بهتری باشند نه معلومات و کار بهتری را بلد باشد را مدیر قسمت های دیگر می کنند و برای همین هر 2 یا 3 ماه پرسنل های ایشان یا اخراج می شوند یا خود می روند و هزینه این کار بر دوش مصرف کنندگان بدبخت می افتد.

با سلام این موضوع تعجبی ندارد و نیز برای رسیدن به آن نیاز چندانی به مطالعات جامعه شناسی نمی باشد. در کشوری که شایسته سالاری کمترین نقش را در انتخاب مدیران ایفا می کند و تخصص و تجربه به عنوان دو عامل فراموش شده در نظر گرفته می شوند نتایج مطالعات ما باید هم شگفتی ساز باشد.

نمی دانم چه طور در کشور ما میزان بهره وری این 9 روز فروزدین اندازه گیری شده و مدت مشابه سال قبل مقایسه شده!! مشکل صنعت ما به این سادگی نیست، لازم است به قضیه با دیدی باز و وسیع نگاه کرد در کشور ما هر چند مدت مشکلات را به گروهی خاص نسبت می دهند غافل از اینکه همه در آن دخیل هستند

آمار فوق می تواند به راحتی گمراه کننده باشد.در ایام تعطیل فقط به تعداد ضروری پرسنل فنی پیش بینی می شود که طبیعتا شامل پر بازده ترین انها می شود.

لطف مىكرديد اعداد و ارقام امارى مربوط به اين تحقيق را مى كذاشتيد تا بهتر بتوانيم استفاده كنيم. مثلا در اين تحقيق جند واحد صنعتى تحت بررسى قرار كرفتند و تعداد ، كارگران، تكنسين‌ها و سرپرستان جند نفر بوده است.

در تعطيلات خيلي چيزها فرق مي كند و فقط نبودن مديران نيست. چطور مي توان بالا بودن بهره وري را فقط به نبودن مديران نسبت داد؟

این موضوع در کوتاه مدت ممکن است صحیح باشد اما نمیتوان از نقش بسیار مهم مدیریت در دراز مدت غافل بود.

در تعریف مدیریت گفته شده که مدیریت هم علم است و هم هنر. این تعریف در کشور ما به نوعی راه را بر مدیریت غیر علمی هموار کرده است و از طرفی چون در کشور ما سیستم ارزیابی عملکرد به صورت جامع _خصوصا در بخش دولتی _ وجود ندارد، و اصولا تفاوت بین یک مدیر کارامد با یک مدیرنما عملا سنجیده نمی شود، این مسئلا باعث به وجود آمدن مشکلات عدیده و در عین حال پنهان در سازمانهای ما می شود.
به عنوان مثال در مورد مدیریت بیمارستانهای کشور با وجود فارغ التحصیلان بیشمار رشته مدیریت خدمات بهداشتی درمانی در مقاطع مختلف، تا سطح دکتری تخصصی، باز شاهد آن هستیم که برای مدیریت بیمارستاها ی کشور از پزشکان استفاده می شود. و یک مرور مختصر بر کشورهای توسعه یافته نشان می دهد که کشور ما در این زمینه یکه تاز است و در نهایت برون ده این مسئله در بهره وری بیمارستانهای ما بر کسی پوشیده نیست.

بسیاری از مدیران خود درد سر می باشند و به دلیل اینکه خارج از چارچوب مقررات و ضوابط به کار گمارده می شوند, به طور طبیعی دانش فنی مورد نیاز رانداشته واز شگردهای علمی مدیریتی نیز بی بهره می باشند . علاوه براین افزودن چاشنی چاپلوسی در روند اداره کردن محیط کاری توسط بسیاری از مدیران سبب می گردد تا کارکنان که اغلب آنها دارای خوی سادگی و آزادگی می باشند در برابر چنین وضعی از خود واکنش نشان داده درانجام کارها دلسرد شده و حالت لجاجتی که در این میان روی میدهد سبب افت بهره وری می گردد .