بالاخره یکی پیدا شد بگه در کشور بحران هست

حاج محسن برادر من. درد ما هم همين است. كشورهايي كه در آرامش و بدون سر وصداي بيهوده و دشمن تراشي آرام آرام دارند بسوي پيشرفت رهنمون مي شوند و ما دچار پس رفت هستيم. بقول قدما بيايييد لحظاتي كلاهمان را قاضي كنيم و بدون هيچ تعصبي فكر كنيم آيا اين همان وضعيتيست كه ما مي خواستيم؟ برادر من در تمام زمينه ها مشكل داريم اما شخصي چشمش را مي بندد و دم از مديريت جهان مي زند.چه كنيم بجز حسرت و درد

مشكل كشور شماييد حضرت آقا

با نظر شما مخالفيم. به حمدالله در كشور دروغ وجود ندارد.آمار دقيق است. سن ازدواج پائين است. اخلاق رانندگي عالي است. فقر نيست. به وصاياي امام عمل مي شود. لشگري ها در سياست دخالت نمي كنند. تورم پائين است. پارتي بازي نيست و . . . باز شما مي فرمائيد كشور با بحران اجتماعي ، اخلاقي و . . . روبروست!!

آقای رضایی انسانی آشنا به درد جامعه هستند.

برادر رضایی درست میگویی واقعا" در این حوادث اخیر وجه انقلاب صدمه دید بخصوص وجه دینی آن و لاقیدی دستگاه نظارت بر برخی و سخت گیری بر برخی دیگر چه جوابی برای جوانان مانده که در برخورد با خاطیان کهریزک اینقدر تعلل و در برخورد با راهپیمایان معترض انقدر تعجیل رخ داده امید واریم که جامعه بسوی ارامش پیش برود

خوب دکتر جان اگه ما فلک زده این حرف ها را بزنیم میگند این ها ضد خدا و پیغمبر و مملکت هستند و می خواهند با ما مخالفت کنند حالا خدا پدر شما را بیامرزد که حداقل این حرف های دل ما را منعکس می کنید.

خداروشکر ، مبارکه ! آقا محسن بعد از آسيب شناسي کلان اقتصادي ، حالا به حوزه اجتماع و فرهنگ و اخلاق هم وارد شدن ، من موندم چرا ايشون هيچ وقت راجع به جنگ و بخصوص نوشاندن جام زهر به امام قصد آسيب شناسي ندارن !!

کشور ما از آغاز انقلاب عدل اسلامی همیشه با بحرانهای اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و اخلاقی روبرو بوده است ، جناب سردار !به پشت سرت نگاهی کن متوجه می شوی!!

آرمان انقلاب اسلامی این بود که کشور را ازنظر فرهنگی و اجتماعی و اخلاقی سامان دهد. وگرنه از نظر اقتصادی و نظامی که ایران قبل از انقلاب حداقل در منطقه سرآمد دیگران بود. اگر بعد از سی سال بجای اینکه آن آرمان عملی شود وارد در بحران شده ایم، پس قبول کنیم که شکست خورده ایم و نه تنها از نظر اجتماعی و فرهنگی و اخلاقی کاری نتوانستیم بکنیم و بلکه کاررا بدتر هم کرده ایم. علت این وضعیت هم در واقع این است که بالاخص در چند سال گذشته، آرمانهای انقلاب کوچکترین نقشی در برنامه ریزی های دولت نداشته است بلکه همه چیز بر اساس سیاست و سیاست بازی محض بوده است. بدیهی است در چنین سیاستی فقط کسانی که قدرت و هنر تظاهر و چاپلوسی و عوام فریبی دارند رو آمده و مطرح می شوند و اکثریت مردم که انسانهای صاف و صادق هستند کنار گذاشته می شوند و در نتیجه سرخورده می گردند.