امروزه مشکل ما نظریه پردازی در جامعه نیست بلکه مشکل رفتار های دور از حکمت و عزت و برخوردهای خشن و خدشه دار نمودن افکار عمومی چه در داخل و چه در خارج است. امروز ناسزا گویی به زمین و زمان چه در برابر دوستان داخلی و چه خارجی و تهمت و ارائه طرح هایی که با آرزوهای واقعی مردم سنخیت ندارند باعث دور شدن جوانان و مردم از دایره دین و جامعه شده است. آقای رضایی امروز نیاز است که همه چیز آسیب شناسی شود. نگاه کنید پرونده زهرا کاظمی هنوز هم آتش انتقام کانادایی هارا خاموش نکرده است. درحالی که اگرهمان کسانی که آن روز چنین خطایی انجام داده بودند و اکنون هم نظام و مردم هزینه آن را می دهند، مورد بازخواست قرار می گرفتند بی تردید شرایط و اعتماد مردم بیشتر می شد و حقوق بشری های آمریکایی و ناراضی های معلوم الحال در سازمان ملل میدان دار نمی شدند. حالا آقای مرتضوی کجا است که جبران این هزینه ها را بکند؟و حالا نیاز نبود زانوی افسوس در بغل داشته باشیم. پیشنهاد من این است که شما حزبی تشکیل دهید که فراگیر باشد . راه کارهایی جستجو کنید که نه تنها نخبگان را جذب کنید بلکه راهبردهای داخلی و خارجی یی که برگرفته از کلیت نظام باشد که آرزوها و خواسته های واقعی مردم را به دور از تند روی و کند روی با سیاستی همراه با کیاست دنبال نمایید و نه تنها برای بدست آوردن قدرت اجرایی کشور تلاش کند بلکه مهمتر از همه نیاز به گروه های لابی گوناگون است که با مراجعه به علما و کمیته های گوناگون مجلس و مراکز تصمیم گیری و حتی رییس جمهور و قوه قضاییه در مورد بن بست ها چانه زنی کند. پس راه سومی هست که فضای تنش آلود فعلی کمی ترقیق شود تا چهره اتمم لأخلاق اسلام، مبنای تفکرش که حافظ ها و مولوی ها محصول آن بودند و رحمانیتش برای جهانیان بروز نماید. این رفتارها اگر مسوولان قدری میزهای خود را رها کنند و ناشناس در داخل جوانان و دانشجویان وارد شوند خواهند دید قابل دفاع نیست. چیزی را که من و امثال من نه توانیم از آن دفاع کنیم بی تردید نسبت به آن بی تفاوت خواهیم شد.امروز نهج البلاغه حتی در جامعه ما مهجور است و این به خاطر رفتار کارگزاران اجرایی و به ویژه امنیتی و قضایی است که هیچ رفتاری از آن ها با آن قابل تطبیق نمی باشد. نیاز است برای نشان دادن حقیقت دین در برخی از این رفتارها تجدید نظر شود. و این تنها با لابی گری نه به معنای غربی آن بلکه به معنای روشنگری و نشان دادن عسر و حرج هااست تا علما و رهبری از کانال های کارشناسی نظریه های دینی و راهبردها را طرح کنند. شما می توانید و ضرورت امروز این است که دکترین جدیدی با یک عقل جمعی تدوین و با لابی گری یی که عرض کردم پرده ای را که فرصت طلبان و قشری نگران افراطی با تحلیل های هپروتی در جلوی چشمان بزرگان دین و سایر تصمیم سازان کشیده اند کنار یزنند. انشاء لله و به امید پیروزی دلسوزان دین و میهن وراه اصیل امام

آقای رضایی شکی در مبارزه و سابقه و صادقت شما و دوستان نمی باشد ولی این بحران اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی که شما به آن یادآوری نمودید آیا محصول یک دوره کوتاه زمانی است؟ آیا محصول چهار سال دوره ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد است؟ معیارهای علمی در رابطه با مسایل اجتماعی گواه اینست که ناهنجاری های کنونی محصول سالیان سیاست سیاست مداران بی بصیرت است که همواره منافع ملی را قربانی منافع فردی و جریانی نموده اند. براستی این افراطیون چه کسانی هستند؟ ریشه همه این ناهنجاریها و بحران سرآمد عدم اعتقاد به رهبری و ولایت فقیه آقانیست؟. همواره در تاریخ اینگونه بوده است که مردمان و عوام هیچگاه در سر بزنگا قدر آن گوهری که داشته اند را بخوبی و شایستگی پاس نداشته اند و سیاست مداران هم با سو استفاده از متانت و صبر این رهبری زخم ها هم برقلب او نشانده اند و هم بر قلب مردم. می گوئید در ایران اصل رهبری است و دشمنان می گوئیند که دیکتاتوری است. اما یک طرح و لایحه ملی و یا یک تحول ساده که می خواهد صورت بگیرد باید از هفت خوان رستم و هفت دریای تهمت و افترا و فریب کاری عبور کند. دهها حزب چند نفره و جریان های قدرت مختلف و سیاست مداران مدعی مبارزه و انقلاب صاحب نظر هستند و بعد می گوئید که ولایت فقیه و رهبری و می گویند دیکتاتوری! سی سال از این انقلاب گذشت و بیش از بیست سال حکومت در عنان اصلاح طلبان افراطی با عنوان های خط امامی و اصلاحطلب دو آتشه در دو شرایط متفاوت و سرداران سازندگی بوده است و بیشترین نهادینه شدن ناهنجاریها و نقض اصول در همین دوره ها بوده است و حال همین ها مدعی و منتقد ترین افراد و جریان ها به نظام و رهبری هستند. یک دولت با اکثریت بینظیر به گفته خودتان وبا رای اکثریت مردم و حمایت همین رهبری قادر نیست یک وزیر زن انتخاب کند بعد با سکوت شماها و جیغ های بنفش اصلاح طلبان افراطی در دفاع از حقوق زن به رسم فرهنگ غربی که نتیجه افراط گرایی سیاست های گذشته شان است از یک طرف، برای جذب عوام و عوام فریبی منتقد دولت می شوند و از یک طرف با تحریک مراجع بر علیه همین دولت در معرفی چند خانم برای پست وزرات مورد بی رحمانه ترین انتقاد ها و نقد ها وا اسلاما قرار می گیرند. پس کجاست حق رهبری و لایت؟ بعد همین رهبری متهم به دیکتاتوری می شود و عکس ها پوستر هایش به دست هوداران فریب خورده شان پاره می گردد تا رسانه های دنیا مقام و جایگاه رهبری در ایران به نمایش در آید. آنچه ریشه تمامی فاسد ها و بحران هاست بحث کمرنگ بودن رهبری و ایمان و اعتقاد به آنست از این مجمل خود بخوانید حدیث در مورد احترام و پایبندی به قانون را.
تا زمانیکه این جریان ها حذف نگردند با توجه به شرایط تاریخی و کنونی ایران که از فقر فرهنگی و عدم نهادینه شدن ارزش ها در جامعه که همواره در آسیب است و قدرت کانالیزه در بحث رهبری نگردد امکان خروج از شرایط کنونی و برداشتن گام های تاریخی برای ترمیم زخم های تاریخی اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و پایبندی به قانون ناممکن است. در پایان یکی دیگر از ضعف های بسیار جدی شما استفاده ابزاری و تاکتیکی در مسایل می باشد برای رسیدن به هدف هر وسیله ای را مشروح می کنید به نوعی که یک تفکر و اندیشه معامله گرایانه می شود در آن دید تفکر بازاری و معامله گرایانه اگر منجر به نقض اصول گردد در کوتاه مدت شاید جواب دهد ولی در دراز مدت دارای عواقب و آثار منفی به مراتب بیشتری خواهد داد. کمی تعمق در مواضع و رفتار شناسی نمایندگان مجلس و مسئولین بالای نظام بخوبی می تواند تفکر بد بستان و معامله گری و مباح بودن در استفاده از هر شیوه و ابزاری را برای رسیدن به هدف به وضوح دید. روش های و مواضع موسوی اصلاح طلبان و جناح سازندگی بسیار قابل توجه می باشد.

بحران اقتصادي و سياسي چي ؟؟؟ سردار

اقایان این کشتی به گل نشسته چرا نمیبینید

شما مطمئن هستین که به وظیفه رسانه ای حرفه ای خودتون خوب عمل میکنین؟
چرا نظرات انتقادی که راجع به آقای دکتر رضایی هست رو درج نمیکنيد؟

دمت گرم سردار

باید به ایشان گفت: اگر دردم یکی بودی اگر دردم یکی بودی چه بودی اگر غم اندکی بودی چه بودی. به بالینم طبیبی یا حبیبی اگر زین دو یکی بودی چه بودی //یک برابر سه است//

دوستان فراموش كرده‌اند كه بايد پاسخگوي ملت باشند و در واقع حق‌الناس را رعايت كنند چون عملكرد بد باعث تضييع حقوق مردم مي‌شود

احسنت به آقا محسن.

با سلام
با تشکر از آقای رضائی
واقعاً صحبت های آقای رضائی بجاست در زمینه پیشرفت ترکیه !!! من 6 سال در ترکیه زندگی کردم وتغییرات را در آنحا بچشم دیدم واقعأ وقتی هجوم این همه توریست را در ترکیه می دیدم و آثار باستانی آنجا را با ایران مقایسه می کردم حسرت می خوردم.متأسفانه بعضی از مسئولین ما قواعد حرکت سرنوشت ساز مملکت را بهم ریخته اند.من دریک کشور اروپائی زندگی می کنم که هیچ گونه منابع و مواد اولیه بجزء جنگل و یکی دوتا صنایع مطرح ندارد ولی نه تنها تمام مردم از امکانات رفاهی از قبیل درمان و تحصیلات برخوردارند بلکه یک نفر بی خانمان در اینجا وجود ندارد.چون سازمان تأمین اجتماعی آنها را تأمین می کند.
در سرزمین منابع خدادادی چرا مردم اینطور زندگی می کنند؟!!