سلام استاد عزیز حس ملی گرایی و وطن دوستی تو جریان خون وطن دوستی ما را هم غلیظ تر و پر حرکت دار کرد. در این مملکت ..کم نبوده اند و کم نخواهند بود . متاسفم از خوانندگانی که به نوعی مشخص است چشم و گوش بسته و در خدمت جریانی خاص هستند.ایران برای هر ایرانی عزیز خاکش عزیز و باعث غرور هر ایرانی است.هیچ ایرانی حتی پدر پیر 90 ساله من هم دوست ندارد ذره ای از خاک وطنش از خلیج فارس و دریای کاسپین گرفته تا اروند رود و تپه های میمک (که اکنون نصفی از آن به دست عراق افتاده اند) و مهران به دست بیگانگان یبیافتد و بس.

اين مطلب را بندهدر همشهري ارديبهشت 1381 نوشته ام. دشمني و يا دوستي با روسيه ربطي به رژيم حقوقي خزر ندارد.دفاع كردن بد از يك حقيقت خوب بزرگترين ضربه به آن حقيقت است. شعار و جنگ و ياوه گويي وكشتار و زورگويي مبناي حقوق بين الملل نيست. اگر اين طور بود قدرتهاي بزرگ كه دنيا را تقسيم كردند ناچار نمي شدند مستعمرات را با آه و افسوس ترك كنند.اصلا در رژيم حقوقي درياي كاسپين(خزر سابق)، روسيه طرف ايران نيست روسيه با قراردادهاي دوجانبه با قزاقستان ، آذربايجان و تركمنستان سهم خودش را گرفته است و ما را هم دور زده است فقط سهم ايران بلاتكليف مانده است طرف ايران فعلا فقط آذربايجان است و تركمنستان آنها آستارا- حسين قلي را مي خواهند به ايران بقبولانندايران در نهايت كاري كه مي تواند انجام دهد همان پيشنهاد اوليه روسيه است كه حفره به شكل عدد 8 فارسي از مركز خط حسنقلي - آستارا به مركز دريا را به سهم ايران اضافه كنند تنها دعاوي ايران مي تواند روي چگونگي آن حفره شكل 8 باشد و لاغير حقوق بين الملل هيچ ادعاي ديگري را نخواهد پذيرفت جز همان حفره يا مثلث مركزي . سهم 50درصد در هيچ قراردادي تا كنون نيامده است معني درياي مشترك در هيچ زباني در 6 هزار زبان دنيا 50درصد نيست.

با سلام
اولا کاش مشخص میکردین که نویسنده مقال فوق استاد چه رشته ای هستند
دوما خوشبختانه در مورد مرزبندی دریاها و ابهای سرزمینی و مجاور و فلات قاره و منطقه ویژه اقتصادی چندین کنفرانس و همچنین رای دادگاه بین المللی وجود داردکه هر دانشجو رشته حقوق که حقوق دریا را گذرانده باشد و با کنفرانس سال 1982 آشنا باشد میداند که مرزبندی دریا از قاعده درصد سواست بلکه با اساس ناتیکال مایل تعیین میشود.
سوما حال که مسئله بدینجا کشیده شده بهتر است با جلب موافقت طرفین موضوع در دادگاه بین المللی مطرح شود
و در صورت عدم توافق ارجاع به دادگاه بهترین گزینه توافق بر سر 12 مایل آبهای سرزمینی طبق ماده 3 کنفوانسیون حقوق دریا 1982 و همچنین 12 مایل ادامه حوزه ابهای سرزمینی مطابق ماده 53 همان کنفوانسیون که کلا میشود 24 ناتیکال مایل است و در مورد بقیه دریای مازندران نیز اعمال تقسیم مشاع ذخایر غیر زنده بستر به نفع ایران است. بهنرین مثال استفاده شریک قطری در میدان گازی مشترک بین دو کشور است که در استخراج سالها از ما جلوتر است از انجا که در استفاده از منابع دریائی- تکنواوژی -سرعت عمل و جلب سرمایه گذاری اهمیت دارد.
در آخر زمانیکه از حق و حقوق صحبت می کنیم بهتر است احساسات را کنار بگذاریم.

با درود فراوان به نویسنده این مقاله مملکت ما به انسانهای وطن پرست و مطلع خصوصا در این شرایط که حتی امیر نشین های زاده نامشروع انگلیس و آمریکا با جسارت تمام طمع به سرزمین کهن و نجیب ایران دارن نیاز حیاتی دارد.

همانطور كه خاطره تلخ از دست دادن بحرين در تاريخ دولت هويدا ماند ، خاطره خدمات دولت نهم و بعد از نهم هم در رابطه با درياي مازندران در تاريخ ثبت خواهد شد .

این آقای استاد دانشگاه مثل خیلی های دیگه دایماْ حرف از منافع ملی میزنه اما در عمل چه گلی به سراین مملکت زدند؟ شعار دادن هم حدی داره آخه!

درود بشما استاد میهن دوست وبراستی یک ایرانی تاب و درست درود به پدر ومادر شما که شیر پاک خوده ای همچو حنابعالی را به ایران تفدیم کردند.
بیژن

لطفا کمی دقیقتر به موضوع نگاه کنید با در نظر گرفتن اینکه کشورهای ترکمنستان و اذربایجان همان هموطنان سابق ما هستند ما بعنوان کشور ایران (مادر) سهممان بهمراه این دو کشور از دریای خزر بیش از 50 % خواهد بود با این تفاوت که قسمتی از ان در اختیار هموطنان سابق ما می باشد.

نام صحیح این دریا (دریاچه) این است:
دریای قـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزوین
که در واقع همان نام اصلی آن یعنی دریای کاسپین (کسپین) است. جالب این که عربها که به تمامیت ارضی ایران همواره چشم داشته اند از این نام یعنی البحر القزوین استفاده می کنند آن وقت ما خودمان را سرگرم قوم خزرها نمودایم

دریای مازندران که بحث نمی خواهد. بحث ایران باید سر زمان بازگرداندن ترکنستان و آذربایجان به آغوش ایران باشد (یک آذربایجانی).