با خواندن این مقاله می‌توان به مشکل مورد اشاره جناب مجتهدزاده پی‌ برد.دیدگاه کاملا احساسی‌ کاملا مشخص است.همانطوری که در خود مقاله ذکر شده در هیچ کجا از ۵۰% نام برده نشده است که فقط بر حقوق مساوی دو کشور تاکید می‌‌شود.بنا بر همین قرار دادها است که کشورهای دیگر هم ادعای سهم مساوی از حقوق خزر را دارند که ادعا ای‌‌ معقول است.حال دیپلماسی ما همانطور که گفته شد میتواند بدست آوردن حد اکثر از این قرار داد باشد که اصول آن را می‌توان در مقالهٔ دکتر مجتهدزاده مطالعه کرد.

وافعا تعجب میکنم برخی از هم وطن هایم برای مسائل جزئی شعار مرگ بر آمریکا را می دهند و حالا برای دریای مازندران سکوت کردند و بدتر از آن سهم 50 درصد را زیادی می نامند

شما فقط شعار داده اید. همین شعارهای توخالی در مسائل تخصصی است که عامل بدبختی ما شده.

وقتي بالاي سر ريس جمهور ايران تابلوي خ ل ي ج ع ر ب ي نصب ميشود و ايشان علي رغم گويا بودن عكس زير بار آن نميرود چطور اتفاقات ديگر كه مدرك واضح تري ندارد ميتوان گردن اين دولت گذاشت ..

برعکس خیلی از دوستان که از نظراتشون مشخصه مطلب رو شتابزده و ناقص خوندن، متن رو کامل مطالعه کردم، امیدوارم هر اتفاقی که میوفته باعث نشه که در آینده این توافق نامه ها همتراز گلستان و ترکمنچای قرار بگیرند.

از طرفی سخنان آقای مجتهدزاده ایجاب می کنه که روی نظر ایشون بیشتر دقت کنیم و از زوایای دیگه ای هم به این نظر نگاه بشه ..

"طبق این پیمان‌ها حق کشتیرانی و استفاده از منابع برای هر طرف 50 درصد است و تنها کشتی‌هایی حق رفت‌وآمد در این منطقه را دارند که پرچم یکی از این دو کشور را داشته باشند. همچنین هر طرف در محدوده ده مایلی از کرانه‌های خویش حق ماهیگیری اختصاصی و در دیگر نقاط حق ماهیگیری مشترک دارد." این جمله آقای استاد ثابت کننده حرف مجتهد زاده است و نشان میدهد که حاکمیت روی دریا یا دریاچه با روی خشکی فرق دارد و دارای قوائدی است. همان طور که دیگر کشورهای همجوار نباید توهم مالکیت زمینی را داشته باشند ما هم باید با قوائد بین المللی با مسائل برخورد کنیم. رفتار دولت قبل در مقابل همین توهم این کشور ها بود و درست هم بود. همانگونه که گذشتن از یک وجب خاک این کشور خیانت است، ایجاد توهم داشتن یک حق غیر اصولی که برخلاف قوائد بین المللی باشد و باعث خدشه بر منافع ملی و امنیت کشور شود نیز یک نوع خیانت محسوب خواهد شد مانند حقی که صدام برای در اختیار گرفتن خوزستان و کویت برای مردمش تعریف کرد و کشورش را به نابودی کشاند.

آقاي مجتهدزاده از بس خارج از گود حرف زد، من پس از خواندن فقط بخشي از يك مطلب ايشان، ادامه مطالعه را صرف وقت دانستم.
مرسي و هزار ممنون از نويسنده گرامي اين متن.

احساسات با حقایق جغرافیائی سازگار نیست. همه دوستانیکه مدعی حق 50 درصدی هستند یک سند در این باره بیاورند و یا یک مورد از تردد کشتی های ایرانی در دریای مازندران بر اساس حقوق 50 درصدی را بنویسند

جدا باید به حال بعضی از دوستان گریست. می گویند خوذ را جای آنها بگذارید تا بفهمید. بابا مگر آنها خود را جای ما گذاشته اند که بیشتر خاکمان را جدا کرده اند. می گویند سهم از یک درصد است تا 99 درصد. والله اگر خائن نبودید استدلال می کردید که چون چیزی گفته نشده پس بین دو کشور مساوی 50-50 برقرار شود. اصلا گیرم که 50 درصد آن مال ما نباشد. نقشه ایران را می خواهید چکار کنید که تا بوده نصف دریا روی آن مال ما بوده. آنهم هیچ به جای اینکه بر سهم بیشتر خودمان استدلال بیاورید بر منطقی بودن حرف دشمنان دیرینه تاکید می کنید. خیانت هم حدی دارد.

ظاهرا درقراردادهای 1921و1940حق کشتی رانی مشترک بین ایران شوروی قیدشده است.واشاره ای به مالکیت 50%ایران نشده است .بنابراین نظر پیروزمجتهدزاده درستتر است.واین آقای بی نام نشان دچار احساسات شده است.