قطعا پیشرفت بزرگیست؛ برای ما که سال های سال از داشتن امکانات عادی محروم بودیم.
برای کسانی هم که بعد از این همه سال موفق شدند تحریم ها رو بشکنند افتخار بزرگیست.
به نظر من کسانی که می گویند خرید هواپیما دردی را دوا نمی کند یا برای خارجی ها کار درست کردیم یا خودمان باید هواپیما درست می کردیم و ... دید عمیقی ندارند، دید کوتاه مدت و قطعا جناحی دارند.
ما اگر می خواستیم هواپیما درست کنیم در این همه سال تحریم درست می کردیم و اگر بخواهیم قطعا الان بهتر می توانیم، چون تعامل داریم. ما نیاز به تعامل داریم.
کجا برای خارجی ها کار درست کردیم؟ اینکه خلبان های ما بیکار باشند، گردشگری ما رونق نداشته باشه، مردم کشورمون با ترس و لرز سوار هواپیما شن و ... خوبه؟
بر خلاف سال های دور الان حمل و نقل هوایی منطقه دست قطر و امارات است. چون ایرلاین های ما هواپیما نداشتند. ایران به دلیل موقعیت خوب جغرافیایی می تواند مرکز نقل و انتقالات هوایی باشد و با ادامه این روند در دراز مدت صنعت گردشگری ما رونق خواهد گرفت و اونوقته که مشاغل بسیار زیادی ایجاد و سرمایه های خارجی بزرگی وارد کشور خواهد شد.

یه عده تا دیروز که باور نمی کردن دولت بتونه هواپیمای نو بخره و همه امیدشون به مخالفت کنگره و سنا بود تیتر می زدن ایرباس و بوئینگ کاغذی، الان همونا دارن از خرید هواپیما انتقاد می کنند، در هر صورت نوسازی ناوگان فرسوده و از کار افتاده اقدام خوبیه و در صورت کامل شدن به نفع همه مردمه چون بالاخره همه روزی گذرمون به مسافرت هوایی خواهد خورد

ببینید اینکه نو شدن ناوگان هوایی یک نیازه جای هیچ شکی نیست و اینکه فرصت خرید هواپیما شاید بعدا هم به دست نیاد بازهم شکی نیست
ولی ما به توسعه متوازن نیاز داریم .
مثلا ما سالی 20 هزار کشته در سوانح جاده ای میدیدم و خطوط راه آهنمون خیلی داغونه
خطوط تاکسیرانی نیاز به نوسازی و اتوبوسهای بین جاده و دورن شهری وضع اسف باری دارند . کامیون ها همگی فرسوده و امثالهم بسیار داریم
نتیجه سخنم اینکه ورود هواپیما به کشور جای قدردانی داره ولی هیچ جشنی نداره شادی اش به اندازه نو شدن اونهاست والا همه میدانیم تحریم های بانکی و پولی و دلار همچنان پابرجاست

موضوع ورود هواپیما حقیقتا افتخار ملی محسوب نمیشه. افتخار ملی برای کشورهایی هست که در ساخت هواپیما سهیم بودند.
اما نو شدن هواپیماها موضوع خوبی هست اما نه افتخار ملی....
برای اکثر کشورهای دنیا بدون دردسر هواپیما خریداری میشه این همه بوق و سورنا نداره...
مردم ایران نبایستی خودشونو تا این حد پایین بیارند که با ورود چندتا هواپیما ذوق زده بشن

این کار قطعا به نفع ایران و اقتصاد ایران است. سالانه مبالغ بسیار زیادی به جیب ایرلاینهای خارجی می رود اما نو شدن صنایع هوایی ما منجر به ماندن این مبالغ در مملکت شده و ایجاد ارزش افزوده و اشتغال می کند. از طرفی موجب امنیت بیشتر می شود. ضمنا ارزش نمادین این قراردادها حتی بیش از خود نوسازی ناوگان هوایی باید مد نظر قرار گیرد و تابوی همکاری اقتصادی با ایران شکسته می شود. از هر نظر این کار به نفع ماست، یک مقایسه با ناوگان هوایی ترکیش ایر، قطر، امارات، عمان و .... نشان می دهد چگونه آنها با داشتن ناوگان نو و فرودگاههای مدرن گوی سبقت را از ما ربوده اند در صورتیکه تهران می تواند جایگزین استانبول و دبی و دوحه شود و ایران ایر جایگزین ایرلاینهای خارجی. واقعا دشوار است فهمیدن اینکه نوسازی ضروری این ناوگان که سالها حرف آن زده شده، چطور دستاویز مطامع سیاسی قرار گرفته است. کاش واقعیتهای تجاری و اقتصادی از بند سیاسی بازی رها میشد تا مردم ما روزگار بهتری را تجربه کنند. به امید سرافرازی ایران در منطقه و جهان.

قطعا یک افتخار است، چرا در پروازهای داخلی بایستی با دلهره سوار هواپیما بشویم؟ چرا بایستی برای یک مسافرت خارجی دو برابر قیمت به یک هواپیمایی خارجی بدهیم؟

این هواپیما نو رو اگر به عنوان نماد شکسته شدن تحریم 38 ساله ببینیم و نه یک هواپیمای معمولی، بله باعث افتخاره و از مسئولینی که زحمت کشیدن باید تشکر کرد. حالا تو هر جناح سیاسی میخواهد باشد.

نو شدن ناوگان هوایی کشور صدالبته چیز خوبی هست، شکی درش نیست و البته این مسئله مغایرتی با توسعه صنایع دفاعی و اقتدار به هیچ وجه نداره، توسعه گردشگری از امنیت و سیاست درهای باز میاد. این دوتا لازم و ملزوم همدیگه هستند. امنیت داخلی و خارجی و ارتباط با دنیا و صنعت گردشگری

همینکه امنیت بالا بره یعنی هیچ حرفی توش نیست!
ولی یک مسئله هست که چرا این همه این مسئله موافقین و مخالفین بزرگ میشه ولی به نظرم الان باید نگاه به ایمنی خودرو و تصادفات جاده ای باشه! این همه آمار تلفات!

دو دسته انسان داریم انسان هایی که کار میکنند و انسان هایی که ادای کار کردن در میاورند
تفاوت کار و شبه کار چیست؟
مثلا امیرکبیر در طول مدت کوتاهی کارهایی کرد که آثار نیک آن بعد از 1 قرن تا الان باقی است اما برخی انسان ها سال ها به قول خودشان کار میکنند اما بعد از 1 دهه هیچ اثر نیکویی از کارشان نیست!