نسل سوخته به دهه پنجاهیها گفته میشد حالا دیگه به همه دهه ها سرایت کرده. اصلا ما چه گناهی کرده بودیم

هر دو نسل پنجاه و شصت از خیلی از امکاناتی که الان هست ،بی بهره بودند
تا چشم باز کردن جنگ و انقلاب بود و مشکلاتی که همه جامعه با آن دست به گریبان بودند کلاس های 50 نفره که تا معلم می خواست اسامی یاد بگیره سال تحصیلی تموم می شد
و از همه بدتر کنکور،الان تو این دوره طرف آزمون هم نده بلاخره یه رشته قبول می شه

دهه 60ها نسل نابود شده هستند که از همان کودکی تا به حال در محدودیت ها ومشکلات جمعیت زیاد رنج بردند.

چه عجب یکی هم به یاد ما بود

مگه میشه کتک هایی رو که تو مدرسه برای یه بار مشق ننوشتن خوردم یادم بره ، کابل برق ، تسمه پروانه ماشین ، طناب بازی و ترکه انار و حتی فلک !! الحق دهه 60 نسل سوخته اس اوه یادم رف احمدی نژاد . . . !!

احتمالآ الان که دارن استخدام رسمی میکنند از فرزندان اوناییکه این راه رو باز کردند و فارغ التحصیل شدند و میخوان استخدام شوند . چه بهتر تا زمانیکه یکی از اقوام یا پدرشان جز مسئولین مملکتی است و تصمیم گیرنده هم هست از این فرصت استفاده بکنه و با پارتی اقای فلان به استخدام رسمی دولت در بیاد و با حقوق آن چنانی و بدانید که در بدو استخدام هم پست بالایی هم به برکت پارتی باون خواهند داد.

چندین ساله که هممون داریم چوب بی کفایتی برخی مسئولین رو میخوریم.

تا افرادبی سواد و یا با دیپلم وحداکثر لیسانس علمی کاربردی و با پارتی استخدام می شوند، جایی برای افراد تحصیلکرده و متعهد وجود ندارد.

ایران یعنی کشور پارتیان . منظورم پارتی بازیه

در دهه 60 با تصمیماتی که گرفته شد قرار شد دیگر هیچ گونه کنترل جمعیت صورت نگیرد و حتی ابزارها و داروهای کنترل جمعیت نایاب شدند. نتیجه آن شد که شاخص رشد جمعیت از حدود 1.8 به ناگاه به حدود 3.9 رسید، بدون آنکه برای مراحل مختلف بعدی این رشد جمعیت تشدید یافته، فکر یا برنامه ریزی اصولی انجام گرفته باشد. اولین مشکل زمانی بروز نمود که این پیک جمعیتی به مرحله ورود دبستان رسید لذا فضای دبستانی کم آمد و با عجله شروع به مدرسه سازی و یا افزایش تراکم کلاس های درسی نمودند. مرحله بعد عینا در ورود این جمعیت به دبیرستان و در خاتمه بازه تحصیلی، در دانشگاه ایجاد شد. تا اینجا این جمعیت حاصل از پیک رشد جمعیتی به نوعی در فضاهای آموزشی مشغول ماند ولی بعد از آن مسلما نیازهای مهم دیگری هم چون اشتغال پایدار، ازدواج و تامین زندگی برای آنها مهم بود که دیگر انجام این مسائل مهم، مثل تامین فضاهای آموزشی، برای مسئولین و کشور مقدور نبود. اگر از قبل به درستی برای این جمعیت جوان در حال رشد برنامه ریزی درستی در قالب برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت انجام می گرفت این جمعیت جوان ضمن رضایت مندی و پویایی، می توانست موجبات تحرک اقتصادی، صنعتی و کشاورزی چشم گیری را برای کشور فراهم نماید. ولی متاسفانه به دلیل عدم برنامه ریزی به موقع، این سرمایه عظیم نیروی انسانی جوان و پویا، در کشور نه تنها نتوانست به درستی استفاده و هدایت شود بلکه موجب مسائلی گردید که مقاله شما و کامنت های زیر آن در این سایت، مشاهده گردید.