با دهه هفتادیا درست صحبت کنید،دهه شصتیا میسوزن به ما چه ربطی داره

وقتی شما برنامه ریزی درستی برای رشد جمعیت نداری و یکهو یک انفجار جمعیتی داری اینطور میشه که :
اول شیر خشک و پوشک و ... قحطی میشه
بعد کودکستان ها و دبستان ها شلوغ میشه
بعد راهنمایی و دبیرستان
بعد کنکور و لیسانس و فوق لیسانس
بعد تالار های ازدواج
بعد بازار کار و ...
بعد .....
بعد داروهای سالمندی و دوای آرتروز و آلزایمر
بعد قبر و ... بازارش داغ میشه و ...
تا سنگی که یکی انداخت موجش بگذره و رد بشه
اینطوری که کسی که مسئول میشه "نباید" اشتباه کنه و کوچکترین اشتباهش میتونه ده ها سال چند ده میلیون نفر رو دچار مشکل کنه.

بیشتر از 15 تا ازمون استخدامی دادم، دیگه سنم از استخدام گذشت.
تو یه شرکت کوفتی با پایه حقوق بقیه زندگیم رو میسوزونم.

تابناک جون دست رو زخم جوانان گذاشتی

متولد 57 هستم، فوق ليسانس دارم
وصيت كردم موقع مردن قبر منو گودتر و بزرگتر بكنن.
چون كلي آرزو دارم كه ميخام با خودم به گور ببرم

نسل سوخته؟!!!!!!!!
به بچه هایشان می گویند پدر سوخته!!

بخدا جگرم سوخت .. منم يك دهه شصتي نا كام و سرخورده ام كه فقط دلخوشيم نوستالژي هاي سالهاي كودكي و نوجووني بوده و هست .

من به شخصه از حقم نمی گذرم
1- هیچکس رو نمی بخشم
2- همه رو واگذار کردم به خدا

3- جوانی ما تباه شد
4- توان خرید منزل نداریم
5- توان عروسی کردن نداریم
6- پارتی باز ی و کار
7- حقوق قراردادی و فقط در حد زنده ماندن
8- توهین جامعه به یک دهه شصتی به خاطر قراردادی بودن

چه عجب یکی یادش افتاد!!!

من متولد دهه پنچاه هستم .
هرچند این نوشته ها و دلتنگی ها علاج هیچ دردی دیگر نیست ، عمر گران گذشت !!! ولی حداقل میتواند التیام بخش قسمتی از عمر پر از افسوس این نسل باشد.
چند سالی هست که گروهی متشکل از دوستان دوران دبیرستان داریم که غالبا با سیلی صورت سرخ میکنن و بسیاری هنوز ازدواج هم نکرده اند . اگر هم ازدواج کرده اند تنها نامی از تاهل با خود به یدک میکشند چرا که با وجود فشار سنگین اقتصادی و تلاش بیش از 18 ساعت در طول شبانه روز عملا حلاوت داشتن همسر و فرزند را نمیچشند .افرادی که بیشتر متعلق به قشر متوسط و کارمند زاده ای که نه سرمایه ای از پدر به ارث برده اند و نه پدر معنوی آنها یعنی دولتها به فکر آنها بوده اند.

خیلی روزها دیدن کودک نوزادی بر دست پدران و مادران جوان حس حسرت و افسوس بر دل می نشاند ولی چه سود !

نه بیمه ای ، نه سرمایه ای ، نه شغل مناسبی و نه منزل و همسری و فرزندی

بزرگترین کابوس من و امثال من که شبها خواب را از چشمها ربوده ، مشکلات و تنهایی دوران پیریست .

خداییش خیلیها مدیون این نسل هستن !!!

تا اومدیم بفهمیم زندگی یعنی چه
جنگ شروع شد

جنگ جنگ تا پیروزی ...
آخ جون جنگ تموم شد ! ما هم پیروز شدیم .
- خب بشه یعنی شما نمیفهمید که در دوران سازندگی هستیم !؟
خب تو دوران سازندگی کارمند و کارگر که نیاز دارید ! ما هم کار میخوایم
- کار میخوایید !؟ یعنی نمیدونید دوران اصلاحاته و داریم فضا سازی میکنیم ؟
بفکر آزاددددی باشید !!! ما داریم برای شما فضای باز سیاسی درست میکنیم شما دنبال کار میگردی !؟ واقعا که !

دست شما درد نکنه فضای باز سیاسی رو هم چشیدیم حالا کار و همسر میخواییم .
- کار ؟! مگر ما اداره کاریابی داریم !
ضمنا دولت خیلی بزرگ شده و هزینه های بالایی داره ، بفکر هستیم یه تعدادی رو هم اخراج کنیم
یادمون نرفته زن هم میخوای برو پیش پدر محترمت از ایشون زن بخواه مگر دولت سایت همسریابیه که برات زن پیدا کنه !؟
البته بفکر خونه براتون بودیم ! وسط بیابون های ساوه ! دیگه چی میخوای !؟

کلا هم یادتون نره فعلا بدنبال حقوق مسلم ملت هستیم و وقت شنیدن نیازهای دست چندم شما مثل ازدواج و کار و مسکن و اینها رو نداریم .
شکر خدا حق مسلم ملت هم بدست اومد فکر میکنم حالا دیگه فرصت رسیدگی به نیازهای دست چندم من رو دارید ؟!
ای بابا چقدر پر توقع !
ما با شما جوونای نادون چکار کنیم