به نظر منهم درست هستش كه البته متاسفانه مقدار زياديش به فرهنگ چند صد سال گذشته ما مربوط ميشه كه در اون شادي جمعي نشاط و سرزندگي خيلي كم ديده ميشه و بيشتر مردماني هستيم كه با غم اندوه عزاداري ها بيشتر همراهيم اين رو ميشه تو روزهاي تقويم مون هم ديد و حتي سبك اواز هاي محلي ايران كه بيشتر حالت سوزناك داره و دومين مسئله بزرك نمايي بولت كردن و پرداختن بيش از اندازه به مراسم سوگواري توسط سيستم در چند دهه اخير كه همين مسئله به همراه مساعل اقتصادي و سياسي شور و نشاط حداقلي رو هم از ايرانيان گرفته و بيشتر افراد رو مخصوصا در شهر هاي بزرگ گوشه گير بي انگيزه و بسيار پرخاشگر كرده كه اين مسئله بقدري ملموس هست كه صدا و سيماي يكنواخت مارو مجبور به تهيه برنامه مثل خندوانه كرده است.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سلام بله هستیم. چند راه های ابراز شادمانی را در این مملکت نام ببرید . دلیل محکم برای اثبات این موضوع همین جشن های میلاد که با مداحی شروع شده و با عزاداری فرقی ندارد. تمام سریالهای تلوزیونی که ساخته می شود جلوی برنامه طنز گرفته شده و سریالهایی سرتاسر غم و غصه و اندوه به خرد ملت داده می شود. انصافا برخی از شبکه های ماهواره ای در این وانفسا غنیمت هستند. و ...

شما كافيه دوربين مخفي هاي خارجيها رو ببينيد متوجه مي شويد كه اونا چقدر آدماي مهربان، صبور و شادي هستند. در حاليكه تو اتوبوس و مترو با كوچكترين كاري دعوا ميشه!!!!!!

به نظر من عصبی نمیشه گفت!! چون عصبی سیاه پوستهای آمریکائی هستند که تبعیض و پذیرفته نشدن در جامعه را خوب جواب میدهند!! تا حالا تو ایران این همه باندبازی کسی را عصبی حمله گر کرده؟! نه.

تابناک اعصاب مصاب ندارما! میزنم سایتتو میترکونما!!! با اون لوگوی مسخرت!! با خبرای آبکیت!
الان عصبانی شدی میخوای درج نکنی؟ میدونم که درج میکنی که بگی اعصابم قویه ! ولی تا حدی جا خوردی ! آستانه عصبانیت ما تابعی از میزان اجتماعی بودن و رفتار محیط است.
این نظر سنجی روایی نداره! چون در تهران عصبانی ترن تا ی روستای دور افتاده و آروم. پایایی هم نداره چون با قیمت دلار اعصاب هم بالا پایین میره!

قبلا ما شاد تر بودیم (دهه 60)ولی حدود 20 سالی میشود که غم را میتوان در چهره مردم دید و هر روز بر شدت آن آفزوده میشود
علتش هم اداره کنندگان کار نا بلد کشور هستند
که وقتی موقعیتی کسب کنند فقط به فکر خود و نزدیکان خودشان هستند و مردم فراموش میشوند

ولی من برعکس بیشترشما،خیلی شاد وسرحالم وبه ندرت عصبانی میشم،شایدماهی یه بار،بنده مدیرمدرسه هستم وبازندگی ساده ای که دارم لذت فراوانی از اوقاتم می برم،زندگی شادبه دست خودمون ساخته میشه،برای همتون زندگی شادوبه دورازعصبانیت آرزومندم

سلام به نظر من نتیجه نظر سنجی درست است
مثال عینی آن در رانندگی ما نهفته است که بسیار کم طاقت و عصبی هستیم
همچنین میزان بزه کاری و جرم و جنایت نیز در کشور به نظرم بالاست
البته من این نظر را نسبت به گذشته خودمان میدهم که مردمانی آرامتر بودیم

از صبح زود تا 11 شب کار میکنم و به جایی نمیرسم، تنها سعی میکنم وضعیت رو ثابت نگه دارم. فساد اداری و اقتصادی زیاده و برای هر کاری هر جایی میری باید پول بدی تا کارت راه بیفته. بیشترین چیزی که تو این مملکت من رو عصبی میکنه آدمهای نالایقی هستند که در جایی که نباید باشند، قرارشون میدن. تو این کشور هر روز یه استرس به آدم وارد میشه: یه روز مالیات، یه روز شهرداری، یه روز حقوق دیر میشه، یه روز قبض برق میلیونی میاد، امنیت شغلی هم که نداریم.

به نظرم که درست نیست
من خودم خیلی خیلی کم پيش مياد عصبی بشم
اطرافیان و دوستامم تقریبا همینن
چرا الکی خودمونو بکوبیم.