به نظر من عصبانی نیستیم خیلی خودخواه هستیم فقط به فکر خودمون هستیم و همیشه حق رو به خودمون می دیم به خاطر همین گذشت نداریم در رفتارهامون به همین دلیل در روابط اجتماعی دچار حساسیت زیاد هستیم و زود ممکنه عصبی شیم

به نظر منهم درست هستش كه البته متاسفانه مقدار زياديش به فرهنگ چند صد سال گذشته ما مربوط ميشه كه در اون شادي جمعي نشاط و سرزندگي خيلي كم ديده ميشه و بيشتر مردماني هستيم كه با غم اندوه عزاداري ها بيشتر همراهيم اين رو ميشه تو روزهاي تقويم مون هم ديد و حتي سبك اواز هاي محلي ايران كه بيشتر حالت سوزناك داره و دومين مسئله بزرك نمايي بولت كردن و پرداختن بيش از اندازه به مراسم سوگواري توسط سيستم در چند دهه اخير كه همين مسئله به همراه مساعل اقتصادي و سياسي شور و نشاط حداقلي رو هم از ايرانيان گرفته و بيشتر افراد رو مخصوصا در شهر هاي بزرگ گوشه گير بي انگيزه و بسيار پرخاشگر كرده كه اين مسئله بقدري ملموس هست كه صدا و سيماي يكنواخت مارو مجبور به تهيه برنامه مثل خندوانه كرده است.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پَ‌نَ‌پَ
ما شادترين و ريلکس‌ترين مردم جهانيم. فقط نمي‌دونم چرا من که فوق‌ليسانس و کار خوب دارم و دستم به دهنم مي‌رسه، ميرم دکتر کليه برام قرص اعصاب مي‌نويسه، ميرم بينايي‌سنجي ميگه مشکل عصبي داري، دکتر پوست و مو ميگه احتمالا عصبي هستي که موهات مي‌ريزه!!!
حالا داستان چيه؟
داستان اينه که پزشک ازم کلاهبرداري کرده، تو دادگاه و کلانتري و نظام پزشکي و ... بهم توهين ميشه، گوشيمو که دزد مي‌زنه، تو خيابون موتوري نزديکه بهم بزنه چون يا تو پياده‌رو مياد يا خلاف حرکت مي‌کنه و خيلي مسايل ديگه!
حالا فکر کن باقي مردم چيکار مي‌کنن با اين وضعيت...
نتيجه اين‌که عصبي بودن و عصباني شدن تو ايران يه چيز شايع و بديهيه يا دروغ استکبار!!!

بر ما گذشت نيک و بد اما تو روزگار
فکري به حال خويش کن اين روزگار نيست...

من هم عصبانی هستم و هم غمگین امیدوارم یکی از دولت های کانادا یا استرالیا منو به عنوان مهاجر قبول کند و من از اینجا برم . از گذشته خودم هم بسیار نادم و پشیمان هستم و نمی بایست درس می خواندم

ما بیشتر بی قراریم
برای همین خیلی سریع به نقطه جوش می رسیم
فکر کنم بیشتر دلیلش مشغله زیاد فکری تو ایران

حداقل در مورد خودم و بسیاری از اطرافیانم مطمئنم که این موضوع صداقه.!!!!!!!!!!!!!

تازه وقتی خارج میریم عمق قضیه مشخص میشه! متوجه میشیم که کمبود شادی داریم

با سلام واحترام. من بعد از پنج سال به ايران اومدم امسال ،مردم ايران را واقعا عصباني ديدم در مدت يك ماه كه در ايران در چند شهر و استان مختلف أقامت داشتم. خصوصا موقع رانندگي كه خودم شاهد دعواهاي مختلف و فحش وناسزاها بودم خيلي تعجب كردم كه چرا ايرانيها اينجورين.

باید فکری کرد بجای رد کردن اصل موضوع وصورت مسئله

اگه این سایتهای خارج از کشور تعریف کنند همه بهش استناد میکنید ولی وقتی که بر خلاف میل خودمون باشه میشه مشکوک، دروغ، صهیونیست. حداقل اونجا بعید میدونم تو چشم مردم نگاه کنن دروغ بگن . ولش کن به نظر سنجی برسید.