البته که عصبانی هستیم زود از کوره در میریم ولی بجاش مردمیم هستیم که سریع بایه ببخشید خشممون خاموش میشه و روحیه جوانمردی بهمون دس میده !بیشتر بخاطر غرور زیادیمون زود عصبانی میشیم

وقتی ناراحت و عصبانی باشی نمیتونی خوب تصمیم بگیری و انتخاب های غلط زیاد میشن
نمودش تو انتخابات و همه پرسی ها که عده زیادی با یه کلمه تبلیغی به یه سمت میرن و با یه اتفاق کوچیک برمیگردن

وقتی در خانواده ای فرزندی از پدر خود دروغ بشنود، وقتی که پدر بابت دروغ مواخذه نشود و مادر هم با بی تفاوتی از کنار آن بگذرد. وقتی که خانواده آرامش نداشته باشد و فقط کوچکترها مواخذه می شوند. وقتی که پدر بگوید می خواهم برایتان شام بخرم و از فرزندان پول ته جیبشان را بگیرد و نهایتا به جای شام، تکه نان خشکی و پنیرمانده ای به آنها بدهد بعد معلوم شود که خوراک ماهیچه و باقلی پلو خورده است و ... از فرزندان چه انتظاری دارید؟
جامعه یک خانواده بزرگ است. وقتی بزرگتر یک جامعه بگوید که می خواهم نفت را بر سر سفره شما بیاورم ولی نه تنها این کار را نکرد که هیچ، همان تکه نان سر سفره را هم برد! وقتی بعد از پایان ریاستش و برملا شدن اختلاس های عظیم (در حالیکه هیچ وامی در 5 سال اخیر قابل گرفتن نبوده است) همچنان راست راست می گردد و بقیه را متهم می کند و هیچ کس هم بابت عدم حضورش در دادگاه سئوالی نمی کند! وقتی برای تشییع شهدای غواص بروی و این بنده خدا از این فرصت هم برای خودنمایی استفاده کرده و هیچ صدای برنخیزد؟ وقتی...
واقعا در این شرایط که مردم چشم امید به بهبود شرایط بعد از توافق هسته ای را دارند و عده ای تلاش می کنند آن را به هم بزنند تا برای خود مجددا از این نمد کلاهی ببافند، وقتی صدا و سیما مرتبا اخبار نا امید کننده (به قصد رسیدن به اهداف سیاسی خود حال درست یا غلط) پخش می کند! وقتی مردم برای شنیدن اخبار باید دست به دامان ماهواره شوند...
وقتی اخبار کشتار و جنایات داعش و ... هر روزه به مردم می رسد! وقتی یک دیوار بین این مردم و عده قلیل دیگری کشیده شود و ما و شما ایجاد شود و... وقتی همین مردمی که در هشت سال دفاع مقدس شهید و جانباز داده اند ولی امروز نظرشان با صدا و سیما و عده ای خاص یکی نیست حتی تا مرز ضد انقلاب بودن هم برده می شوند! وقتی باید به زور و به اسم حمایت از تولید داخل به جای خودروهای تویوتا و مزدا و میتسوبیشی، پراید و 405 و پرشیا و سمند و سایر ارابه های مرگ را سوار شوند و اگر این خودروها را به صورت صفر کیلومتر از کارخانه نخرند خائن هستند...
خلاصه وقتی امنیت شغلی، روانی و سیاسی نباشد آیا به نظر شما نباید این مردم عصبانی ترین مردم دنیا باشند؟ آیا اگر بی خیال ترین مردم دنیا باشند مریض نیستند؟

چرا خودتونو اذیت می کنید
کافیه صبح زود به ایستگاههای مترو مخصوصا ایستگاههای ابتدایی هر خط که ازدحام جمعیت وجود داره یه سر بزنید محاله کتک کاری و فحش کاری نبینید
یا موقع خارج شدن مسافرین از قطار دویدنشون رو به سمت پله ها ببینید این دویدن ها نشون دهنده استرس و بیماری روانیه
چون همه فکر می کنن اگه به سمت پله ها حمله نکنن و صبر کنن تا کمی خلوت بشه بعد حرکت کنن از زندگی عقب می مونن چون توی شرایط بد اقتصادی همه یاد گرفتن برای عقب نموندن از جامعه باید صبح تا شب بدوند
دویدن از روی استرس و با عجله کار کردن شده قسمتی از وجود مردم
وقتی شخص می بینه توی زندگی عقبه تمام عقده و حقارتشو توی دویدنهای مترو جبران می کنه و اگه نتونه جبران کنه حتما عصبانی میشه

آخه مگه زده به سرمون با اینهمه بدبختی بریم خیابون هار هار بخندیم

اينكه ما عصبي هستيم دروغه! ميفهمي دروغه! نفهميدي بيام توضيح بدم! اصلا با من بحث نكن

وقتی ناراحت و عصبانی باشی نمیتونی خوب تصمیم بگیری و انتخاب های غلط زیاد میشن
نمودش تو انتخابات و همه پرسی ها که عده زیادی با یه کلمه تبلیغی به یه سمت میرن و با یه اتفاق کوچیک برمیگردن

شايد غمگين،‌ولي عصباني رو نميتونم تاييد كنم.

برای مقایسه و رسیدن به این نتیجه که عصبانی ترین هستیم، نیاز است که همه ملل را بررسی کرده باشیم لذا طرح این سوال به این شکل مشکل تکنیکی داره. اما اگر بخواهیم بطور مستقل نظر بدهیم، چون مردم ما این روزها عمدتا" نگران آینده خود و فرزندانشان هستند و از طرفی خدا وکیلی سر و ته زندگی یعنی دخل و خرجمان با هم جور در نمیاد، و معمولا به غلط یا درست از زندگی مون رضایت ندارم ، عموما" آستانه تحریک عصبی مان پائین آمده و زود از کوره در می رویم. این را می شود از نحوه رانندگی ها و رفتارهای رانندگی بوضوح مشاهده کرد.

اگر نگیم که دقیقا درسته اما به نظرم ایان جزو کشورهای عصبانی جهان قرار میگیره .