بله من و ما بسیار عصبانی غمگین و بی منترل هستیم

وقتی تریبون به دستها عصبانی هستند و هرچه می خواهند به هر طریقی به زبان می اورند میخواهید مردم عصبانی نباشند. وقتی عالی ترین مقامات به تندی صحبت میکنند مردم چطور آرام باشند.

از کجا معلوم نیستیم؟؟ یه روز 5 تا تاکسی و یه مترو سوار بشید می فهمیدهستیم یا نیستیم.

از ماست که بر ماست

عصبانیت و پرخاشگری نشانه هستند باید دنبال علت باشیم به غیر از علل ارثی، محیط زندگی تاثیر مهمی دارد که باعث بالا رفتن امار بیماران روحی در جامعه می شود، اینکه آیاجامعه کنونی ایرانی از لحاظ پرخاشگری بالا ترین رتبه را دارد یا نه به کنار ولی همه میدانیم عوامل تنش زا از قبیل آلودگی هوا، صوتی...یا مشکلات اقتصادی کم نداریم که بستر مناسبی برای عصبانیت هستند

به نظر من تا حدود زیادی این قضیه صحت داره.
طبیعیه که وقتی مردم ما تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی مالی و خصوصا تحریم هستن این رفتارها رو بروز بدهند.

روحیه ی تهاجمی که هر کسی دارد حالا چه ایرانی چه غیر ایرانی ‍‍‍‍‍ناشی از پیشینه و زمینه تجارب و حوادث فردی و اجتماعی اون فرد هست وقتی از قبل کمبود ها(که اگه واقع بین باشیم تو خیلی از ما هست) همین جوری هی رو مغز ادم رژه میرن نتیجش میشه خشونت به دیگران به خاطر نارضایتی از چیزای مختلف مثل تمسخر و تخریب که شده نقل و نبات وحمله گروهیمون به فلان پیج فیس بوکی ،یا همین که سریع بهمون بر می خوره و این مساله وقتی تکرار میشه برامون میشه عادت و چون مسریه میشه عادت جامعه.حالا وقتی پیچیدگی این مسائل روشن میشه که میبینیم وقتی یه نفر آگاهانه داره خشم خودشو کنترل میکنه بد تر مسخرش میکنیم و میگیم طرف بزدله و جرئت دعوا نداشت ولقب ترسو بهش میدیم و (ناآگاهانه) کاری میکنیم اونم بشه یکی از ما.در ضمن برای چنین آماری از چنین سازمان های معتبری فقط نظر سنجی نیست و فاکتور های دیگه ای هم هست مثلااگه میخوای بفهمی یه جامعه چقدر عصبیه ببین چند واژه ناسزا تو لغات اون جامعه استفاده میشه که همگی میدونیم تو زبان فارسی الی ماشاا... زیاده از این واژه ها. و این واژه ها جدید هم نیستن و در ادبیات ما سالها بودن که این باز نشون میده عصبانیت ایرانیان چیز جدیدی نیست.

بي پولي همرو به جون هم انداخته به نظر من كه درست است.

کافیه یه نگاه با چشم باز به طراف خودمان بندازیم تاببینیم چقدر اوضاع خرابه

تعداد پرونده های شهروندان ایرانی در دادسرا حدود یک پنجم جمعیت است.
آمار نزاع های خیابی در همه اقالیم ایران به شدت بالاست.
مردم از کودکی و حتی در خانواده راه های ابراز احساسات را نیم آموزند
فرهنگ، دین و جامعه ایران به شدن منقبص و درونگراست.
چیزی که با عنوان ریاد در دین مبین اسلام مورد اشاره قرار گرفته در اکثر وجود زندگی ایرانی به چشم می خورد. به اصطلاح ما برای مردم، برای نگاه و حرف مردم زندگی می کنیم.

ما ملت خوبی هستیم اما تقدیری رقم زده ایم که ناشاد باشیم.