شهدا از شما شرمنده ایم

شهید تو بالا رفته ای من در زمینم
برادر روسیاهم شرمگینم برادر روسیاهم شرمگینم
هرچند شما آرزوی شهادت داشتید ولی
شهادت را امید و آرزوی وصال شما بود
ولله

یه بار از نزدیک تابوت یه شهید گمنام رو زیارت کردم. واقعا حسی فرا زمینی بود برا من.
فقط می تونم بگم شما زنده اید نه ما.
درود و سلام بر شما شهیدان مظلوم. خداوند شما رو با امام شهیدان اما حسین(ع ) و یارانش محشور کنه.
برا ما هم دعا کنید.

شرمنده ایم ای شیر مردان
نتوانستیم آن راهی را که شما رفتین ادامه دهیم
شرمنده

سلام برشما، اگر قابل بدانید من هم یکی از همرزمانتان کوچکتان در آن دوران حماسه وایثار بودم . سوز درونم را از مظلومیت شما با کلمات نمیتوانم بیان کنم.فقط اشک میریزم و قبطه میخورم به مقامتان .ایکاش ماهم توفیق همراهی با شماراداشتیم و شرمنده این همه سوء استفاده از خون شمانبودیم.

شهداشرمندتونیم.خدامیدونه الان که دارم این دلنوشته رو تایپ می کنم دستام می لرزه یاد جوانمردی ومقاومت شما عزیران که می افتم قلبم می گیرده ولی افتخار می کنم به وجود شما عزیزان سفرکرده که بادست بسته و تعدادی استخوان وپلاک بازهم باعث ترس وهراس دشمنان اسلامید. افتخار می کنم به وجود حتی پلاکی به نام شما و شرمنده ام که درقیامت چه جوابی دارم بدم که وقتی شما با دست بسته شهید شدید ما چیکار کردیم. پس بیائید با رهبر عزیزمان بازهم بیعت کنیم تا آخرین قطره خونمان از اسلام وایران عزیز حمایت کنیم و به حرمت خون همه شهدا تحت هیچ شرایطی اجازه ندیم که دشمنان قسم خورده اسلام وایران به طرق مختلف و با مکاری خدای نکرده فکر بدی نسبت به کشور عزیز ما بکنند. شهدا بازم شرمنده .راهتان پر روهرو باد ای عزیران بی ادعا.

الا ای همسفر کمی آهسته تر مراهم باخود ببر.اخوی که فرمانده گردان بود ازعملیات کربلای4برگشته بود.سراغ بچه ها رو ازش گرفتم یکی یکی می پرسیدم واو فقط سکوت می کرد مجید شریعتی ، جهانشیر بردستانی...جوابش فقط سکوت بود واشکه هایی که در چشمانش حلقه میشد وآخر سربا بغض گفت بزار من بپرسم بنظرت چرا ما برگشتیم ? بنظرت ما لیاقت شهادتو نداشتیم درسته واین بار من سکوت کردم واشک چشمانم را پر کردگفت دعا کن.اوهم هم در جزیره مجنون به دوستان شهیدش پیوست .جنگ تمام شد ولباس رزم را ازتن به در کردیم ولباس های رنگا رنگ جای آن را گرفت .یک عالم حسرت وآه قلبمان را می فشاردوبیاد جمله معروف شهید باکری که گفته بود:رزمندگان امروز به سه دسته تقسیم می‏شوند:دسته ای به مخالفت با گذشته خود بر می‏خیزند و از گذشته خود پشیمان می‏شوند. دسته ای راه بی تفاوت می‏گزینند و در زندگی مادی خود غرق می‏شوند و همه چیز را فراموش می‏کنند. دسته سوم به گذشته خود وفادار می‏مانند و احساس مسئولیت می‏کنند که از شدت مصائب و غصه ها، دق خواهند کرد. پس از خدا بخواهید که با وصال شهادت، از عواقب زندگی بعد از جنگ در امان بمانید .بماند که که امروز جزء کدامدسته ایم این مصرع معروف را زمزمه می کنیم الا ای همسفر کمی آهسته تر مراهم باخود ببر.

لعنت خدا بر صدام و صدامیان

شنيدم تو را دست بسته آوردند
به جرم عشق بازي دستگيرت كرده اند؟!
قوم بعثي داعش ديروز بود
واي از امروز كه داعش شده است با ما دوست...!
آخرين لحظه تلخ
جاي دست مادر خاك چشمت را بست
وامان از گور عرب كه چون دخترانش تو را
زنده زنده در خود شكست...!
انتقامت مشت است بر دهان بعثي!
ريه هاي آغشته از خاك برادم
آشتي نميفهمد...
مهسا اردكاني

دریادلان عاشق خوش آمدیدبه دیارتان.روزها وشب هایمان بایادشماسپری می شودوقلب هایمان بایادونام تان می تپد.شهیدنام مقدسی است که هماره برزبان مان جاری است نه تنها برزبان که بروجودمان ریشه دوانده است.