ناشناس
| 
۰۸:۳۰ - ۱۳۸۸/۰۳/۱۰
پاسخ
پول برق را جدا ميدهيم هزينه ي آب را جدا. 
اجراي اين گونه طرحها مناسب اقليم و شرايط اقتصادي و جغرافيايي ايران نمي باشد و با همين هزينه مي توان 2 تا 3 برابر اين مسافت را در مسيرهاي مختلف به خطوط عادي كه فن آوري آن در كشور موجود است ، مجهز نموده و ضمن ايجاد اشتغال به توسعه مناطق محروم كمك كرد. دولت با اين هزينه مي تواند دو تا 3 برابر اين پروژه رضايت مردم را حاصل نمايد . ضمن اينكه اگر اين قطار راه بيافتد آيا كسي قدرت خريد بليت آنرا خواهد داشت؟!!!!! دولت سياست خارجي و تعامل با ساير كشورهاي دنيا را بصورت بحراني خطرناك در آورد و اين سبب عدم سرمايه گذاري شركتهاي جهاني در ايران گرديد و الان همان دولت از انعقاد يك قرارداد كه هنوز در ابتداي كار بوده و معلوم نيست بشود و يا نشود اينقدر ذوق زده شده است .دولتمردان محترم وقتي خربزه نوش جان ميكنند ملت بدبخت بايد پاي لرزش بنشيند .
مشکلات اجرای طرح ترانس راپیدطرح اجرای ترانس راپید در کشورهای جهان و همچنین در آلمان همواره با مشکلات زیادی همراه بوده است. چندی پیش در چین طرح گسترش مسیر این قطار از شانگهای به هانگزو، پس از ماهها اعتراض ساکنان این مناطق، متوقف شد. در آلمان سالهاست که در مورد ساخت راه بین فرودگاه و ایستگاه اصلی راه آهن شهر مونیخ بحث میشود. این طرح به دلیل ارزیابی نادرست در مورد هزینههای احتمالی اجرایش در حال حاضر متوقف شده است. میزان این هزینهها ابتدا 1.85میلیارد یورو تخمینزده شدهبود. در بازبینی بعدی این مبلغ به حدود 3.4میلیارد یورو افزایش یافت. از اینرو دیروز، (۲۸ مارس) توافق دولت مرکزی آلمان و ایالت بایرن برای تأمین هزینهی ساخت ترانس راپید که بر اساس ارزیابی اولیه صورتگرفته بود، منتفی اعلام شد.
ب. الف/ ویرتشافتز وخه، اشپیگل آنلاین 29.03.2008
من یک کارشناس مکانیک هستم وقتی خبر امضای قرارداد قطار برقی تهران مشهد با طی مسیر دوساعت را از رادیو شنیدم به مسئولین مجری این ایده خندیدم و به حال خود نیز افسوس خوردم که چه افراد بی مایه ای سکان بخشهای فنی کشور را در دست دارند در ضمن یاد اور می شوم علت و دلیل مطلب بالا از حوصله این چند سطر بیشتر است ودست اندر کاران این حرفه با توجه به وضع جغرافیایی و پروزه های مشابه در سطح جهان هرگز چنین طرحی را معتقد نیستند اي آقا...تمامي تفاهم نامه هاي دولت نهم به صورت قرارد به اطلاع مردم رسيد و آخر سر هم خواهيم ديد كه مثلا اين پروژه توسط چيني ها يا هندي ها اجرا خواهد شد كه هنوز راه نيافتاده از كار ميافته و بايد كلي هزينه هاي جانبي و... واسش هزينه كرد. كه چند برابر براي اين مملكت آب خواهد خورد.
حالا چه كساني از اين قراردادهاي ميلياردي با كشورهاي بدون تكنولوژي سود ميبرند بايد جستجو كرد.
تنها قطار تجاري دنيا با تكنولوژي مگلودر حال حاضر تنها قطار تجاری مغناطیسی دنيا در شهر شانگهای چین مستقر گردیده است. این قطار فاصله حدوداً 30 کیلومتری فرودگاه بین المللی این شهر ( فرودگاه پودونگ ) تا مرکز تجاری شهر را در زمان 7 دقیقه و 20 ثانیه با حداکثر سرعت معمولی 431 کیلومتر در ساعت (و سرعت متوسط 268 کیلومتر در ساعت ) طی می نماید. ساخت این قطار در مارس سال 2001 آغاز و در اول ژانویه 2004 رسماً افتتاح گردید. کل مسیر قطار 35 کیلومتر می باشد که 5 کیلومتر آن مربوط به مسیر آشیانه قطار است. این قطار با تکنولوژی شرکت های آلمانی و در کشور آلمان ساخته شده و هزینه ای معادل 1.2 میلیارد دلار (34میلیون دلار به ازاء هر کیلومتر ) در بر داشته است، قطار مزبور روزانه 7000 مسافر را جابجا می نماید و بهاء بلیط قطار برای هر مسافر حدود 6.3 دلار می باشد. بنابراين با همان هزينه كيلومتري قطار مگلو موجود در كشور چين در سالهاي 2001-2004 هزينه احداث 850 كيلومتر مسير بين تهران تا مشهد برابر 28.9 ميليارد دلار خواهد شد. بنابراين ارقام اعلامي از سوي مقامات دولتي كاملاً خلاف واقع و بسيار پايين تر از رقم واقعي هزينه اجراست.
