ناشناس
| 
۰۹:۱۰ - ۱۳۸۷/۱۲/۱۸
پاسخ
اگر پدران اينها نبودند معلوم نبود صدام حسين بي رحم چه بر سر اين ملت آورده بود بترسيد از خدا چرا كه شهدا جايگاهشان نزد خدا بسيار بالاست اين است تكريم خانواده بهترين و عزيزترين بندگان خدا؟ سوال من از دولت نهم که خود را خدمتگزار می نامد چرا رسیدگی و گزارش نمیدهند؟!!!! بنده با دختری ازدواج کردم که مانند این خانواده پدرشان شهید شده و مادرشان نیز بر اثر بیماری از دنیا رفته و در طول این مدت هم با مشکلات بسیاری روبرو بودند و جالب این هست که عده ای در جامعه فکر میکنند خانواده شهدا از انواع امکانات بهره می برند که واقعا چنین نیست و اگر هم بود حقشان بودخداوند از سر تقصیرات ما بگذرد
مشکل فقط مسوولین نیستند بلکه مردم هم جوری دیگه به بچه شهیدها نگاه می کنند . استنادش هم همین سهمیه دانشگاه است خیلی ها چشم دیدن این یک ذره سهمیه هم رو ندارند . و گرنه من و تو بچه شهید مجبور نبودیم این افتخار رو مخفی کنیم . اگه هر جا و هر کی بفهمه که تو بچه شهیدی فکر می کنه حقشو خوردی .اگه رو پای خودت ایستادی تا به موفقیت رسیدی همه این موفقیت تو رو از کمکهای مسوولین ونظام می بینند حتی خانواده های نزدیکت،انگار که با صدقه سری رشد کردی!!!. دردل یه بچه شهید دیگه. مشکل فقط مسوولین نیستند بلکه مردم هم جوری دیگه به بچه شهیدها نگاه می کنند . استنادش هم همین سهمیه دانشگاه است خیلی ها چشم دیدن این یک ذره سهمیه هم رو ندارند . و گرنه من و تو بچه شهید مجبور نبودیم این افتخار رو مخفی کنیم . اگه هر جا و هر کی بفهمه که تو بچه شهیدی فکر می کنه حقشو خوردی .اگه رو پای خودت ایستادی تا به موفقیت رسیدی همه این موفقیت تو رو از کمکهای مسوولین ونظام می بینند حتی خانواده های نزدیکت،انگار که با صدقه سری رشد کردی!!!. دردل یه بچه شهید دیگه. دوست عزيز فرزند شهيد يعني كسي كه فقط به درد تبليغات بعضي از افراد ميخورد همانگونه كه پدران ما هم رفتند تا جاي پاي كساني كه هيچوقت رنگ جنگ ودرگيري هاي انقلاب رانديده اند رشدكنند ودليل انهم اين است كه فرزندان شهدا چون اززمان كودكي يتيم بوده اند وحامي نداشته اند مظلوم هستند و محجوب وهيچوقت مانند ديگران سروصدا راه نمي اندازند بلي اين واقعيت است كه فرزندان شهدا هيچ وقت وهيچ كجا خود را معرفي نمي كنند چون در كارشان بيشتر گره مي افتد و همه ميگن كه بنياد شهيد به شما ها خوب ميرسد وبا وانت ارزاق و مايحتاج را به درخانه هايتان مياورند دوست عزيزي كه ميگويي دروغ است حق داري چون حتي در داخل خود بنياد شهيد هم با خانواده شهدا علي الخصوص فرزند وهمسر شهيد مشگل دارند ولي اين راهم بگويم اگر ما پدرانمان را درسنيني كه بچه بوديم وهر موقع به پدر نياز داشتيم فقط مي توانستيم بر سر تربت پاكش برويم ويا هروقت بچه اي را ميديديم كه دست پدرش را گرفته وباهم هستند حسرت ميخورديم از دست داديم ولي اميد به عدل علي در دنياي باقي داریم. حضرت امام (رض)فرمودند خانواده شهدا چشم وچراغ مملكتند . یکی اون بالا گفته دروغه.ای مسلمون اول برو پرس وجو کن بعد بگو د ر و غ ه یا راسته بخداوندی خدا فردا باید جواب داد.والسلام شهداء بخاطر خاک و ناموس و اعتقاداتشون جان خودشون رو فدا کردن نه بخاطر برخورداری خانوادشون از امکانات و مزایا (که وجود نداره) جون آدم خیلی با ارزش تر از این هاست . کی حاضره به راحتی حتی از یک دستش بگذره . اون کسیکه گفته این ها دروغه باید بدونه که روزی تاوان حرفشو بدجوری می بینه.
حتی اگر هم به خانواده شهداء برسند در مقابل ایثار اونها هیچ چیز نیست .
باید قبول کرد که برخی واقعا خودخواه و ناسپاس هستند و جواب این ناسپاسی شون رو خواهند گرفت.
با سلام، منم يكي مثل شما هستم و مثل شما هم كلي مشكلات داشتم كه در بالا ذكر شده و نيازي به بيانش نيست اما تا حالا روي پاي خودم بودم از بچگي در كنار درس كار هم كردم از دست فروشي تا كاگري و كار در كوره آجرپزي در دانشگاه هم سلف دانشگاه رو از طريق پس انداز دوره نوجوانيم اجاره كردم و هزينه هام رو خودم دادم، كارمندهاي بنياد شهرستان هم فقط اسم من را مي دونن الان توي يك سازمان بين المللي كار مي كنم در كنار تحصيلم به يادگيري زبان خارجي هم توجه كردم. الان توي محل كارم به خدا سوگند نه اينكه خودم بگم همه خودشون اذعان مي كنن كه اگه يك روز نباشم كسي نمي تونه جاي من را بگيره و كارش مثل من باشه. از جاهايي مختلفي درخواست همكاري دارم چندبار هم خواستم كارم رو عوض كنم و برم توي بخش خصوصي اما بخاطر رئيسم كه آدم خوبي موندم بهشم گفتم تا زماني كه اون رئيس باشه مي مونم، چون بعداز مادرم و همسرم تنها كسي كه كمكم كرده. البته از نظر مشورتي نه كاري. تما اينها را شما حتما" تعريف از خود ميدونيد ولي مي خواهم بگم كه حداقل بين دوستاي دوران مدرسه ام كه چنتاشون هم فاميل بودن و هم از قشر خودم حداقل از 10 تاشون 8 تا موفق بودن و با هم يك تيم بوديم كه حتي از كلاسهاي تقويتي دوران راهنمايي و دبيرستان مدرسه هم كمك نگرفتيم چه برسه به بنياد. عزيزم حرف آخرم اينه هميشه توي كلاس و دانشگاه و محل كار سرم بلند بوده و به فرزند شهيدي افتخار كردم و كسي هم تا حالا جرات نكرده جلوم حرف بي ربط بزنه چون ازش سربودم. تو كلاس هر وقت حرفي مي شد مي گفتن بجز تو بقيه فلان هستند و من هم مي گفتم بجز نداره اكثرا" خوبن ولي يك عده اي هم هستند كه يا بازيگوشند و يا بهره هوشي پاييني دارن و اين در تمام جوامع و گروهها يكسانه چون همه هميشه خوب نيستند. اينجا رو براي درد دل انتخاب كردي شايد راهي نداشتي اما من بهت پيشنهاد ميكنم هروقت دلت گرفت يا مشكل داشتي برو سر مزار پدر و مادرت با اونها درد دل كن كسايي كه مي دونن دروغگو نيستي و باورت دارن.
براي اون دسته از عزيزرا ديگه هم اين نصيحت رو دارم كه يكي از دوستان بالاتر گفته بود. يك لحظه چشمتو ببند و فكر كن توي اين دنيا تنهايي.
يكروز داشتم مي رفتم شهرستان يك پيرمرده كنارم نشسته بود كه دست بچه هاش خيلي ناراحت بود و اتفاقا" ناراحتيش بيشتر از اين بود كه خودش در دوران بچگي پدرشو از دست داده بود و مي دونست بي پدري چقدر سخته و گفت بچه هام نعمت پدر داشتن را نفهميدن چون من كامل هواشونو داشتم. يك مثال زد گفت از اينجا تا شهرستان 7 ساعت راهه يك زماني اول راه تكيه صندلي آدم ميشكنه و مجبوره تا مقصد راست بشينه به وسط راه نرسيده خم ميشه و ديگه طاقت نمي آره ولي يك زماني تا وسط راه تكيه داري و بعد خراب ميشه اينجوري تا به مقصد برسي خم شدي و حداقل نصف راه رو راحتتر بودي. راه زندگي و نقش پدر توي زندگي به اين اندازه است. خودت فقط بشين تو اتوبوس و تجربه كن تا بفهمي اونوقت قدر پدر و مادرت رو مي دوني.
ببخشيد طولاني شد ولي زخم دلم باز شد نتونستم ننويسم.
به اميد موفقيت تمام فرزندان ايران.