سلام من شوهرم ی کارگر ساده اجاره نشین ی دختر سه ساله دارم چند بار دست به خود کشی زدم خسته شدم از این همه بدبختی از دخترم خجالت میکشم نمیتونم خوراک و پوشاک تهیه کنم به هر کسی رو میزنم از من مادر انتظار دارند برم خرابی هزینه تحصیلو میشه ی جوری درست کرد ولی واقعا این هزینه ازدواج کمر ادمو میشکنه مخصوصا تهیه مسکن باز میگیم بقیه چیزا وارداتی گرونه این زمین که برای خودمو نه چرا گرون میکنید ما ی خانواده 5نفره هستیم توی خونه 50متری واقعا مشکل اعصاب پیدا کردیم پدر من از 5صبخ میره سرکار تا 10شب ترو خدا این انصافه
خوشبحال دهه شصتی ها که گور دارند که عمیق تر براشون بکنند تا آرزوهاشون رو با خودشون به گور ببرند ما دهه پنجاهی ها وضعمون بدتر چون اصلا گور و کفنی نداریم