در دولت سازندگی بیکار بودیم و در دولت عدالت محور وضعیت بدتر شد حالا هم که دولت تدبیر و امید خا رحم کنه؟

تا حالا دنبال طرح توجیحی برای ایجاد کار رفتین به تاریخ هاش نگاه کنین راحت 70 درصد مربوط به سال 80 تا 84 هستش .

ما تو خانواده مادری و پدری یکی دو نفر کار دارن اونم چه کارهایی دلالی و فروشندگی همشون تحصیل کرده هستند بقیه بیکار در نزد مادرشان دوره خانه داری می گذرانند

بنده مترجم زبان انگلیسی ، مدرس تافل در ضمن مدتی کار هنری کردم مدیرتصویربرداری در یک پروژه نود دقیقه ای ، ساخت تعدادی مستند برای حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی ،کلی هم کار صداگذاری و تدوین غیر خطی کردم ، الان واقعا دنبال کار نمیرم چرا ؟ چون مگه چقدر می خواد گیرم بیاد؟ اگه تو موسسه کار کنم باید 6 روز هفته 8 صبح کلاس بردارم تا 5 بعد از ظهر ، آخر ماه با کسر درصد موسسه یه چیزی حول و حوش 950 تا یک میلیون و 100 گیرم میاد ، اگه تمام سال رو کار کنم اصلا هم تفریح و استراحت نکنم آخر سال با صرف هزینه های جانبی یه چیزی نزدیک 10 تا 11 میلیون تومن پس انداز کردم تدریس خصوصی هم که بازارش افتضاح شده ، تدریس خصوصی باید جلسه ای حداقل 40 هزار تومن بگیرم که از این سر شهر برم اون سر شهر که ته اش یه چیزی برام بمونه ، الان دیگه ملت اونقدر قدرت پرداخت هزینه اینجوری رو ندارن ، تقریبا 90درصد کلاسهای خصوصی ام نصفه کاره کنسل شده ، چرا ؟چون زبان آموز بینوا نداره بابت 10 جلسه 400 هزار تومن بهم بده، از کجا بیاره؟ می خواد تافل یا آیلتس هم بگیره، وقتی به این چیزا فکر می کنم واقعا غمم می گیره . من خونه بابام زندگی میکنم الان 33 سالمه چند سال کار کنم که بتونم یه خونه 50 متری اجاره کنم؟یا بتونم هزینه های تشکیل خانواده رو بدم؟ برای کارای کارگردانی و تصویربرداری و تدوین هم که ماشااله اینقدر باند بازیه که اصلا عطاءش رو به لقاءش بخشیدم ،هنوز طرحایی که نوشتم تو مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی داره خاک می خوره، طرحهای آقایون باید ساخته بشه ، کسی چه می دونه من کیم؟ پارتیم کیه؟اینقدر من و بردند آوردن آخر سر هم انگار نه انگار ، کسی نبود بهم بگه مشتی خرت به چند؟ تازه دست مزدها رو هم که می دونید باید با بدبختی از حلقوم تهیه کننده بکشم بیرون که واقعا ارزشش رو نداره که روح و روان آدم فرسوده میشه. آخه کار و فعالیت انگیزه می خواد ، آینده نگری و امید می خواد ، آدم میگه این روزا این سختی رو می کشم پس فردا نتیجه اش رو می بینم ، تشکیل خانواده میدم ، رشد می کنم ، اما متأسفانه اینطور نیست ، هیچ ضابطه ای برای اشتغال در کار نیست

شركت توليدى برادر من سال گذشته با صد و بيست كارمند و كارگر تعطيل شد!

در منطقه مرودشت استان فارس با آن همه استعداده کشاورزی، گردشگری و صنعتی‌ اکثر بچهای خانواده ما بیکار هستند و یا به شوق دست فروشی و کاذب روی آورده اند. در این منطقه کارخانه‌‌ آزمایش، آرد و نان و یک مجتمع گوشت تعطیل شده و هیچ کارخانه‌‌ دیگری هم راه نیفتاده است.مجتمع پتروشیمی شیراز که در دو قدمی اینجاست هم نیروهاش رو کم می‌کنه.مواد هم که بیداد می‌کند. به همین خاطر خیلی‌ها حاضرند خاطر مرگ رو قبول کنن و به کشور‌های دیگر پناهنده بشن.

کار هست اما نه دخل وخرج به هم میخوره والبته اسمش کاره والا بیگاریه شهرک صنعتی بیرجند 80درصد کارگاهها تعطیل شده تو4سال اخیر اشک ادم در میاد کلی ادم بیکار شد فاجعه بهتمام رو میشه اینجا دید وتاتهشو خوند چه خبره

برادر من 28 ساله لیسانس نفت بیکار !.از همکلاسیهاش دو نفر آنهم از طرف عنایات غیبی بالا! دو نفر استخدام شدند آنهم 7ترمه تمام کرده و نمرات بالا با کمترین حضور در کلاس! دو سه تا هم در شرایط بسیار بد با 400تا600وبدون استخدام مشغول اند. مشکلات عصبی از بیکاری از بیعدالتی از عدم استقلال از محتاج بودن به دیگران از عدم توانایی یا بهتر بگم جرات فکرندن به ازدواج و...و..........

من الان در خانه چهار نفر با مدارک کارشناسی وکار شناس ارشد دارم دونفرشان 6سال است با این مدارک بیکار هستند خودم هم یک بازنشسته فرهنگی هستم ماندم که چه کار کنم ...شاید....

من از سال 67 تا 91 یعنی 24 سال درس خوندم سربازی رفتم و پشت کنکور بودم بعد 24 سال با مدرک ارشد حدود 16 ماهه در به در دنبال کارم ....در ضمن در اظرافیان من هم همه جوانه به این درد مبتلا هستن ئر کرمانشاه وکردستان باید برا کار به کردستان عراق جنگ زده برویم اونجاهم شرکتها وکمپانیهای خارجی به این دلیل که ایرانی هستیم به ماها کار نمیدن چون در لیست سیاه قرار داریم. دیگه شما خود بخوانید شرح مفصل از این مجمل..