بهترین رو سوار بشوند .بهترین رو بپوشند رو داشته باشند ولی به رفاه همه ی مردم هم فکر کنند.دیدیم در دولت 8ساله ی ساده زیستی چه بلایی به سر سفره ی مردم اومد.بخورند مردم رو هم بگذارند لقمه راحت از گلوشون بره پایین.همین!

امیدوارم که این افراد حسود و بخیل نباشند....
که مزاحمتی برای انهایی که ساده زیستی نمیکنند ایجاد نکند...
هر کس به کیش خود ولی بدون مزاحمت برای دیگران

زر نبارید از اسمان به سرش یا خودش دزد بود یا پدرش

متاسفانه بیشتر از آنکه ما اسلام را در معادلاتمان وارد کنیم سیاست را وارد کرده ایم. آمده ایم اسلام را سیاسی می کنیم. مسئولان هرکاری میخواهند میکنند، حتی دروغ که مذموم ترین گناهان است(نمونه خبرها کاملا گویای این واضحند)، ولی به آن "اسپری" اسلام میزنند تا بوی اسلام بگیرد، اما بنا به شعر: روی کسی سرخ نشد بی مدد لعل لبت/ بی تو گر سرخ شود از اثر غازه شود
اما باید ما سیاستمان را اسلامی کنیم. روح اسلام را در تصمیم گیری هایمان بدمیم.
تعداد زیادی خانواده فقیر در شهرها وجود دارد نمونه اش در همین سفره هایی که بغضا افطاری میدهند، درد نهفته ای سینه انسان را میفشارد ، اما مسئولان یا نمیدانن یا خود را به نشنیدن می زنند. وقتی از آقای غلامعلی.ح تجلیل میکنند؛ به ورزشکاران اجازه میدهند خودروی "لوکس" وارد کنند؛ و ده ها نمونه دیگر از این دست خرج ها.
مسئولان "وظیفه دارند" که مسئولیتشان را درست انجام دهند. اینکه بگوییم فلانی دستش درد نکند که خوب کار کرد، خب وظیفه اش بوده، دلیلی ندارد بگوییم چون خوب کار کرده پس در رفاه باشد. امام(ره) گفتند "مردم، ولی نعمت ما هستند"، مقام معظم رهبری هم گفتند " فلسفه وجود ما خدمت به مردم است"
ضمنا بنا به گفته رهبری: "يل به اشرافيگرى، ميل به تجمل، ميل به جمع ثروت و استفاده‌ى از ثروت به شكل نامشروع و نامطلوب، به طور طبيعى در خيلى از انسانها هست. وقتى ما خودمان را رها كرديم، ول كرديم، دچار شديم، اين سرريز ميشود به مردم؛ در مردم هم اين مسئله پيدا ميشود."(14/11/90)

به قول امام خمينى ره با زندكى اشرافى نمى توان ارزشهاى اسلامى وانسانى را حفظ نمود. به راستى كه ساده زيستى امام را در كمتر كسى ميتوان سراغ داشت.

ساده زیستی ملاک نیست مهم اونکه خیانت به مردم و مملکتش نکنه

سخن از ساده زیستی و یا پز دادن بعضی ها در این مورد مثل این است که بپرسیم فردی که مدعی است مسلمان است باید نماز بخواند یا نه؟ و یا فردی مسلمان به خاطر این که نماز می خواند به بقیه فخر بفروشد.
چون حتی در جوامع غربی هم این مسأله امری بدیهی است و حتی جز فرهنگ انهاست و کسی به خاطر شغل خاصی، مدرک خاصی یا پست خاصی توقع زیادخواهی بیش از قانون ندارد.
برا مثال های مستند در این زمینه به کتاب آناتومی جامعه دکتر رفیع پور و یا توسعه و تضاد از همین نویسنده مراجعه کنید (متأسفانه دقیقاً خاطر نیست که کدام کتاب بود و این که در هر دو).

ایا مسئولان واقعا ساده زیست هستند؟ اگر هستند چند درصد؟ ایا مردم از حقوق های کلان انها نا اگاهند؟
ساده زیستی مسئولان را ازنظر اینجانب به چند دسته میشود تقسیم کرد
1 - واقعا به پول فکر نمیکنند 80 درصد حقوق خود رو انفاق میکنند و ساده زیستند
2-ساده زیستند اما مال اندوزی میکنند و در عوض اقا زاده ها جبران میکنند
3- ساده زیست نیستند اما ساده زیست جلوه میدهند (ریا کارند)
4- ساده زیست نیستند و ساده زیست هم جلوه نمیدهخد
اینجانب به دسته چهارم را قبول دارم زیرا ان چیزی را نشان میدهند که واقعا هستند چون مردم از در امد های مسئولین اگاهند پس ان چیزی را باید نشان دهند که هستند

ساده زیستی با زندگی نسبتا تحملی مسئولین رده بالای کشور آنچنان بار مالی برای مردم ندارد. ولی عدم مدیریت مناسب، بخشش های آنچنانی به گروههای خاصی از مردم مانند ورزشکاران و ... هرینه های زیادی برای ملت دارد

تابی جون سیاسی صحبت می کنی:)