مسئولین باید هیچ گونه مشکلی از نظر مالی رفاهی نداشته باشند. اتومبیلشان باید ضد گلوله باشد. در نتیجه اتومیل نمی تواندپراید باشد. نباید امکان خراب شدن و پنچر شدن داشته باشد. نباید فاقد کولر و بخاری باشد. منزلشان نباید در جایی باشد که دسترسی به آن به سادگی صورت بگیرید که احیانن خطری متوجه آن ها بشود. همه و همه ی اینها باعث می شود که آن ها خیالشان از بابت مسائل شخصی آسوده باشد که بتوانند به امور مردم خارج از هر دغدغه خاطری بپردازند. این در تمام دنیا هست و در اینجا هم باید باشد. ولی خودشان هم باید بدانند که این ها همه موقتی است. ینی تا وقتی هست که در خدمت مردم هستند. نباید توقع داشته باشند که بعد از اتمام دوره ی مسئولیت کماکان این امکانات در اختیارشان باشد. چرا که کسان دیگری جای آن ها را گرفته اند. و اگر می خواهند مادام العمر این امکانات را داشته باشند باید مادام العمر در خدمت مردم باشند.

خودش بخوره . کاری کنه مردم هم در کنارش بخورند.

واقعا این شعار فقط و فقط یه شعاره. آخه کدوم عقلی باورش میشه که کسی که رئیس جمهوره ماشین سطح پایین داشته باشه. کسی که عرضه نداره واسه خودش و زن و بچش زندگی خوب بسازه، واسه ملت میخواد چی کار کنه؟

در کل ساده زیستی باعث میشه مسئول وضع افراد پایین جامعه رو با پوست و گوشت و خون لمس کنه

اگه شما یه بیمار سرطانی داشته باشی میسپریش دست دکتر ساده زیست ولی نابلد یا میسپریش دست دکتر حرفه ای اما غیر ساده زیست!
البته منظورم این نیست که اون شخصی که به یه مقامی مثل ریاست جمهوری یا نمایندگی مجلس میرسه حسابی خودش رو بسازه و برعکس من دوست دارم واقعا ساده زیست باشه اما...
اما از طرفی دوست ندارم این شخصیت با اسم ساده زیستی پدر مردم رو در بیاره و جیب دوستاشو پر کنه!!!

به نظر بنده اولین چیزی که در ساده زیستی مهمه حداقل حداقل نظارت مکرر مسوولان به محل زندگی قشر ضعیف جامعه هست تا از درد ملت با خبر باشند تا برای رفع مشکلات آنان بکوشند ولی کلا شدنی نیست ینی کسی این کارها رو انجام نمیدهد

من اصل ساده زیستی رو قبول ندارم ولی منکرش هم نمیشه
البته من آقای هاشمی رفسنجانی رو قبول داره

آقا ما حاضریم بهترین ماشین و خونه و لباس و همه چیز داشته باشه، فقط به فکر مردم هم باشه و براشون کار کنه!
پراید و پیکان نخواستیم سوار بشن!

به نظر من انتظار اینکه همه مسئولین یک کشور ساده زیست باشند موجب به وجود اومدن ریا کاری بین اونها میشه. این مسئله کاملا شخصیه. کسی که به این درجه از مقام میرسه جزو نخبگان اون مملکت به حساب میاد و باید متناسب با مسئولیتی که داره از بهترین امکانات استفاده کنه که دقدقه داشتن درامد رو نداشته باشه.

مدیر اگه امکانات لازم را داشته باشد و احساس حقارت و کمبود نکند قطعا در برابر افراد فرصت طلب خود را واگذار نمیکند.