تعامل خوب است.
ولی فکر می کنم منظور امریکایی ها از تعامل با منظور ما خیلی فرق دارد.
ما می گوییم دو کشور ایران و امریکا می توانند همدیگر را تحمل کنند و از موضع برابر با هم همکاری کنند و بیخودی تنش ایجاد نکنند.
اما منظور امریکا از تعامل یعنی اینکه هر چه گفتند ما بگوییم چشم!

قبل از هر معامله ای باید ببینیم. نقطه قوت داخلی چیست؟ و چگونه با تقویت آن می توانیم بر مشکلات فائق آییم.

به نظراینجانب بهتراست درحین دادن پیشننهادهای منطقی به دولتمردان آمریکا خودمان نیزاختلافات داخلی راکناربگذاریم ودرزمینه اقتصادی تلاش بیشتری کنیم تاقدرت اقتصادی وسیاسی مان درسطح جهانی تقویت شوددرآن صورت آمریکا به دلیل آنکه ایران راقدرتمندترازقبل می بیندجاره ای جزتعدیل مواضع خویش نخواهدداشت این تحریم نیست که ماراازپاانداخته بلکه عدم مدیریت صحیح واذزش دادن به حاشیه هابه جای تلاش درجهت بهبوداوضاع کشوراست که مارابه اینجاکشانده که حتی پیازراازیک کشورخارجی واردمی کنیم درحالی که پتانسیل های خودمان رادرداخل نابودمی کنیم

بايد يك جوري باشد كه نسلهاي بعدي نفرين نكنند مثل زمان قاچار كه شهرهاي ايران ازدست رفت وضربه به هسته اي نخورد

کی گفته تعامل با ملل دنیا یعنی خفت؟؟؟

زمان جنگ ایرانو صدام ما هزاران جنگجوی عرب از ملیتهای مختلف اسیر کردیم.واقعا دشمن واقعی کیه

باید به دنیا ثابت کنیم که اهل تعامل و روابط حسنه هستیم و ثابت کنیم که تبلیغات سوء دنیا همه بی اساس است در کنارش نباید از عزتمان بگذریم

تحریم برای همه کشور ها بوده هنوز هم هست مثل ژاپن که بعد از جنگ جهانی دوم هم خلع سلاح شد و هم تحریم شدید اما ژاپنی ها دست به دست هم دادن و کمر حمت بستن و الان شدن این
المان هم همین رفتار رو دیده و اون هم شده جز بزرگ ترین اقتصاد جهان
ما اگه دست به دست هم بدیم و دولت هم همکاری که با تولید کننده ها و نقدینگی رو وارد بازار کنه ما هم میتوانیم تو جهان رقابت داشته باشیم و حرف های زور گو رو گوش ندیم

اقا جان بخدا اگر كلا غني سازي هم تعطيل و تعليق كامل شود باز هم امريكا همين سياست را دنبال مي كند .چون هدف امريكا غني سازي نيست .منافع اش اين طور مي طلبد كه با ايران بعنوان يك ابزار سياسي استفاده بكند والا به عربهاي خليج فارس بگويد دشمنتان كيست و از طرف كي تهديد ميشويد

با سلام
در این که ما نباید تسلیم امریکا شویم هیچ کس شک نداره ما تسلیم بشو نیستیم. ولی در کنار این باید وقتی تو یه یه رابطه زور هر یک از طرف ها به طرف دیگه نمیرسه باید تعامل بشه باید گفتگو بشه . اگه خواسته های انها شرم اور و زور بود مذاکره را ترک کرد. ولی نباید از اول هم با این دید رفت که نمیشه به توافق رسید این هم غلط هست. این یه قانون تو مذاکره یا معامله باید چیزی بدی جیزی بگیری. و ما نباید از حقوق حقه خودمان بگذریم . ولی چقدر به هم بتوپیم انها که جرات حمله ندارند چون شیر مردان ایران هنوز از جنس باکری ها همت بابای شیرازی کاوو و... هستند تو ایران.پس میان سنگ مندازند باید حرف زد سنگ بزرگ ها را لاقل برداشت .با این پیشنهاد ها نباید بصورت قهری برخورد کرد.حرف حرف زد تا نتیجه رسید به جامعه جهانی هم فهماند که انها نمی خواهند مسئله حل شه ما نیتمان خیره.