تکالیف ایران در این معامله مشخص است ولی تعهدات امریکا معلق و غیر شفاف و قابل طفره است.برای مثال دولت آمریکا تا جایی که قانون اجازه میدهد متعهد است و قانون را هم کنگره میتواند بسیار محدود کند.این معامله بیشتر به کلاهبرداری شبیه است.

باید به دنیا ثابت کنیم که اهل تعامل و روابط حسنه هستیم و ثابت کنیم که تبلیغات سوء دنیا همه بی اساس است در کنارش نباید از عزتمان بگذریم

به نظر من عربستان هم پیمان اصلی آمریکا تو منطقه اس. اونا نمیخوان یکی دیگه جاشونو بگیره.

واقعا تحريمها پدر مردم را دراورده من يه بچه مريض رواني دارم كه 5سال است روزانه 12-13تا قرص مصرف ميكند بامصرف قرصها تاحدي كنترل ميشود اگر قرص نباشد كه واويلا به چندين داروخانه از جمله 13ابان مراجعه كردم اخر هم كامل ندانستم داروهايش را پيدا كنم باز خدارا شكر كه كمش را گرفتم ولي اگر شرايط تغيير نكند خدا ميداند براي ماها چه اتفاقي مي افتد كساني كه ميگويند تحريم اثر نكرده خوذشان را جاي مثل ماها بگذارند وبعد قضاوت كنند.

قبلا غنی سازی داشتیم و تحریم نداشتیم. اکنون از ما می خواهند غنی سازی نداشته باشیم تا تحریم را نداشته باشیم. خوب قبلا هم که تحریم را نداشتیم. پس معادله فوق نتیجه اش این است که غنی سازی را نداشته باشیم. خوب چه چیزی عایدمان شد؟هیچ. در واقع تلاش این همه سال بر باد می رود. شاید یک راه حل این باشد که ایران به مقداری که لازم دارد مثلا برای مصرف 5 سال غنی سازی کرده ولی آن را در یک کشور مورد اعتماد طرفین ذخیره کند و غنی سازی را تعلیق کند و البته همه اینها زیر نظر آژانس باشد. در این صورت تحریمها برداشته شود. این راه حل بیشتر در حهت ایجاد اعتماد است در عین حالی که ایران هم از داشتن این دانش انصراف نداده است و هم تحریمها را حل کرده است و طرف مقابل هم مطمئن می شود که ایران به اندازه نیازش از آن ذخائر که در کشوری دیگر است استفاده می کند.

این بار با دید مثبت جلو میریم که دیگه حرفی نمونه. (گرچه احتمالا صداقت سیاست مداران آمریکایی کم هست)

با شرايط فعلي هيچ توافقي بين ايران و آمريكا ممكن نيست. ايران انقلابي خواستار تغيير سياستهاي آمريكا(لا اقل در بخش منطقه اي آنست) ولي آمريكا به سان يك قول سرمست همانطور در متن مقاله هم آمده ميخواد ايران سياست هايش را تغيير دهد. كاملا و 180 درجه مقابل هم. مقاومت براي ما يك انتخاب نيست، يك اضطرار است

چند سال پیش مذاکرات در مورد محدود کردن پیشرفت هسته ای ایران در مقابل دریافت شناسایی حق توسعه هسته ای غیر نظامی و دریافت تکنلوژی مثل نیروگاه هسته ای بود. آنها تهمت زدند و تحریم کردند و ما با حرکت محدود به سمت غنی سازی با درصد بالاتر جواب دادیم. حالا محل دروازه های دو طرف تغییز کرده است. شیطنت آنها اجازه نخواهد داد که مذاکره درست بکنند. میخواهند تحریمها را نگه دارند و گام به گام ایران را تحت سلطه بکشند. میدانند که تقاضایشان فراتر از قوانین جهانی است و با پررویی پافشاری میکنند. اینکه یک نفر خودش را در چنین مخمصه ای بکشد که بخواهد با شش قدرت اول جهان مذاکره کند آنقدر عجیب نیست که از آن انتظار نتیجه مثبت داشتن عجیب است. حالا آنها ما را در گودال تحریمهایی می بینند که برای بیرون آمدن از آن به کمک همان چاله کنها داریم. این شرایط بنفع ایران نیست. ما با برداشتن تدریجی تحریمها باید مخالفت کنیم چون این علاقه به حصول نتیجه با کمر شدن خطر هسته ای در نظر آنها و کارشکنی صهیونیستها در طول زمان رنگ می بازد و کنگره یا سنای امریکا با رفع تحریمها که حالا قانون شده اند مخالفت خواهد کرد. ما باید به آمریکا بگوییم ایران اصلا باور نمیکند دولت آمریکا حتی در صورت تمایل توانایی برداشتن یا لغو همه تحریمها را داشته باشد چرا که دولت آمریکا کنترل دو مجلس را ندارد. باید بگوییم اول طرحی را که فکر میکنید همه تحریمها را در نهایت بر میدارد روی میز بگذارید و تابت کنید که کار میکند. بعبارت دیگر نشان دهید که پول حقیقی برای خرید این توافق را دارید. در حقیقت باید این تحریمها را مشکل خود آنها بکنیم و از آنها راه حلی ابتکاری برای رفعش پیدا کنیم و دایم خود را در حال ناباوری و شک نسبت به طرح آنها نشان دهیم. در میانه این مذاکره چین و روسیه و آلمان که دنبال منافع تجاری هستند پیشنهادات جالبی ارایه خواهند کرد و ما باید جداگانه به آنها بگوییم که این در واقع مشکل آنهاست چون آمریکا شرکتهای آنها را تحریم میکند.
تمام سعی ما باید این باشد که یک معامله تمام بگیریم که کمر تحریمها را بشکند. مثلا بگوییم مگر شما نمیخواهید تدریجی اعتماد کنید؟ آنرا در مراحل ساخت ده نیروگاه هسته ای بشکنید. شروع کنید بسازید و تا زمان تحویل نهایی آنها سالها طول خواهد کشید. به محض شروع تحریمها در عمل شکسته اند چون حادترین تکنولوژی را باید بدهند و در مقابلش پول باید بگیرند که مستلزم برداشتن عملی تحریم نفتی و مالی است.
تمام هنر این مذاکرات این است که ایران دستور جلسه ها را تعیین کند و به آنها بگوید چه میخواهد.

تنش زدایی بهترین است درود بر صلح و اشتی و دوستی . شاد باشید

امریکا دولتی نیست هرچه است اسر اییل است اول اجازه بگییرد بعد حرف بزند