يادم مي آيد كه بيست سال پيش كه پاي داستان هاي پدر بزگم مي نشستم، داستاني مي گفت مشابه داستان پادشاه كه شما گفتي، مي گفت مردم ايران اينجوري هستند.
واقعا راه حلي نيست چون ذات ما ايراني ها اينطوري هست.
فقط تعداد رو زياد كنيد كه تو صف معطل نشيم.
خدا بيامرزتش، از دست اين مملكت و زندگي در اين مملكت راحت شد.
خدا ما رو هم زود تر راحت كنه كه ديگه زندگي در اين كشور از جهنم هم بدتر شده و هيچ آينده اي خوبي در انتظارمون نيست (اگه شد بدون درد، اگه نشد با درد).

:(

امثال آقای نجفی منش ها فکر آینده رو هم بکنید.