سلام من مادر یه دختر 8 ساله هستم که خودم و همسرم از نظر درامد و وضع زندگی خودمون رو در حد خوب میدونیم و توانایی بزرگ کردن 3 بچه رو داریم و از نظر اقتصادی مشکلی نداریم ولی تصمیم گرفتیم دیگه بچه دار نشیم خیلی از کسانی که مثل ما فکر میکنن شاید درصد کمی از این تصمیم رو به وضع اقتصادی نسنت بدن واقعیت اینکه اینده ی فرزندای ما تعمین نیست اگر چه شاید خانواده ها از نیازهای خودشون بگذرند و بخوان فرزندشون تو رفاه تعمین بشن ولی همچی پول نیست فرزندای مارو خطرات دیگی هم تهدید میکنه مثله امنیت شغلی و... اگر قرار باشه خوده پدر مادرا بلاتکلیف باشن بهتر نیست که لااقل بچه بیگناه دیگی بدنیا نیاد؟؟؟
بالاخره يک نفر حرف حساب زد. به فکر اين بيچاره هايی که به دنيا آمده اند باشيد نه به دنبال بجه هايی که بايد به دنيا بيايند ، خوب که چی بشه؟ بگيد جمعيت ما خيلی شده ؟
ما باید به هر کاری که دقت می کنیم، کیفیت آن کار را در نظر بگیریم نه کمیت! خانواده اگر با کیفیت باشد یکی هم برابر ده خانواده ی بی کیفیت می شود. بچه اگر تربیت درست و تعلیم و تعلم خوب داشته باشد یکی اش هم برابر است با صد بچه ی بی تربیت و بی سواد و بی کیفیت. در هر کاری اول کیفیت آن مد نظر است و اگر کیفیت را بشود بالا برد بعد می توانید با همان کیفیت به کمیت آن پرداخت.
معضلات اجتماعی- اقتصادی از جمله بیکاری، فقر،گرانی، اعتیاد و ... موجودی ها را هم دارد از بین می بره
هیچ کسی از تعداد بچه زیاد بدشر نمی یاد ولی دغدغه آینده نوزادان جلوی بچه دار شدن را می گیرد
من به تازگی بچه دومم بدنیا اومده هزینه دو تا بچه اونهم زیر 5 سال ماهی 300 الی 400 هزار تومان هست حال برن مدرسه دیگه چی می شه
بنده یک فرزند دختر دارم، اگر شرائط خوب باشد، نگران آینده اش نباشم حاضرم تا 5 بچه داشته باشم.
نگاهی به آمار تعداد بچه در آمریکا داشته باشید می بینید در ایالت هائی مانند تگزاس که وضعیت مالی خانواده ها نسبتا خوب است و تراکم جمعیت در مزارع می باشد، تعداد فرزندان به 7 و 8 هم میرسد.
وضعیت معاش و تامین اجتماعی قابل اعتماد باشد، مطمئن باشید بطور خودجوش جمعیت زیاد می شود.
اما با سیاستهای غلط تشویقی اگر کسی هم ترغیب به بچه دار شدن پیدا کند اقشار کم درآمد و زیر خط فقر هستند که با زیاد شدن تعداد فرزندانشان مشکلات اجتماعی از قبیل بزه کاری و غیره را افزایش می دهند.
در شرایطی که حتی تکلیف فردای خودمان را هم نمی دانیم و از پس زندگی خودمان هم بر نمی آییم چرا باید یک انسان دیگر را که هیچ اختیاری در به دنیا آمدنش ندارد، بالاجبار شریک مشکلات و بی برنامه گی هامون بکنیم
موضوع خوبي را مطرح كرديد. ممنون
من يك نكته رو ميگم و اينه كه ما بايستي بحث آموزش و پرورش را جدي بگيريم. الام آموزش كه در حد خوبي نيست و پرورش هم كلا تعطيله. بهتره كمي به فكر معلمها باشيم. اينها آدم تربيت ميكنند. (من هميشه برام اين سوال بود كه چرا يك معلم بايد از يك كارمند وزارت نفت يا تامين اجتماعي و ... كمتر بگيره. با احترامي كه براي تمام اين دوستان قائلم به نظرم آدمسازي خيلي مهمه)