کشتی فرنگی و وزنه برداری پیشرفت ساختاری کردند. تکواندو پسرفت کرد. کشتی آزاد هیچ فرقی نکرده. دو میدانی هم پیشرفت داشتیم ولی هنوز خیلی جای کار هست. توی المپیک بعدی هم چی میشه باید برید از اسفندیار بپرسید شاید بدونه. ولی به احتمال زیاد پسرفت می کنیم. نه که ما پسرفت کنیمها بقیه کشورها بیشتر از ما پیشرفت می کنند :)

بنده به عنوان يك فعال ورزشي مملكت اين را مي گويم كه بي شك درخشش ورزشكاران ما يا فردي است يا در سايه مربيان توانمند و هيچ ارتباطي به سازمان و مديريت ورزش كشور ندارد.

اه غلامرضا محمدي و رضامهماندوست دامن كشتي آزادو تكواندوراكرفت فداي سر خادم وذولقدر شما هم سرتون راازتوبرف دربيارين

مقدمه اول: هر کشوری نمی تواند در همه رشته ها حرفی برای گفتن داشته باشد، نمونه اش این است که بعضی رشته ها در انحصار چند کشور است، مثلا ورزشهای رزمی یا ژیمناستیک یا پینگ پنگ در انحصار آسیای شرقی است، کشتی در انحصار کشورهای شوروی سابق ترکیه و ایران است، ورزشهای گروهی در اختیار اروپاییها، بسیاری از رشته های دو میدانی در اختیار سیاه پوشان و امثال ذلک.
مقدمه دوم: این مطلب هم روشن است که کشورمان در بعضی رشته ها پتانسیل بسیار بالایی دارد و معمولا هم از این رشته ها مدال می آورد.
از این دو مقدمه می توان نتیجه گرفت که وزارت ورزش باید اول برنامه ریزی خوبی روی پتانسیلها کند تا از بین نرود و بعد برنامه ای برای رویش و رشد ما بقی رشته داشته باشد.
وزارت ورزش تا حدودی در قسمت پتانسیلها موفق بوده اما در قسمتی که از استعداد کمتر برخوردار است موفق نبوده.

واقعا دست دولت و مدیران ورزشی درد نکنه. دوستان گرامی چندین سال باید بگذره و تلاش های بسیاری باید کشیده بشه تا به قول شما این تک ستاره ها بتونن بیان و خودی نشون بدن.

البته یه نکته جالب اینکه ما به لحاظ رتبه جمعیتی نیز مقام 17 دهم دنیا هستیم پس اگه می خواید رتبه المپیک بهتری کسب کنید رتبه جمعیتی رو بالا ببرید نمونه شاهدشم چین و آمریکا کشورهای اول و سوم به لحاظ جمعیتی حالا تو کار هندی ها خودمم موندم!!!!

اگه ئست سازمان ورزش بود که محمد بنا رو هم کنار میگذاشت و ما باید فقط به مدال طلای سلیمی بسنده می کردیم که اونهم حاصل تلاش فردی است.
جایگاه ما در المپیک لندن، فقط و فقط وامدار و مدیون محمد بناست.

مردم نون شب ندارن بخورن اونوقت ی فوتبالیست درجه 3 میاد 4میلیارد میگیره واسه یک فصل رییس روساشونم چپ و راست با قسم به زبون روزشون دروغ میگن.
این وضع ورزش ماست - اونوقت نگاه کنید به کشتی که حرف اول و آخر رو غیرت میزنه نه چیز دیگه ای بعد که پرس و جو میکنی میبینی همین باغیرت بی ادعا یه کاهو فروشه و زیر خط فقر امرار معاش میکنه.اینقدر دل آدم میسوزه و عصبانی میشی که دوست داری کله رو بکوبی به دیوار.

حضور مسئولین دلسوز و همیشه در صحنه در رژه افتتاحیه نشان دهنده برنامه ریزی طولانی مدت بود پس فکر کردین برنامه ریزی چه شکلیه؟

کاملا فردی بوده
تربیت بدنی این موفقیت مقطعی رو به حساب خودش نذاره فعلا بره رئیس فدراسیون ها رو عوض کنه و حسابی خودش سرگرم این کار کنه برترین مربیان جهان عوض کنه این برای خودش یه سرگرمی مفرحیه