باسلام موفقیت المپیک 30 را صرفا در ظهور ورزشکارانی قوی و با استعداد در این دوره میدانم چون از نظر سازمانی بدترین حرکات در ورزش و فدراسیونها انجام شد مصاحبه ها و عزل و نصب های غیر معقول باعث پریشان حالی ورزشکار و مربی شد پس برای این دست اورد برنامه ریزی نشده بود وگرنه این اعمال صورت نمیگرفت تیم کشتی ازاد را قبل از اعزام به المپیک رسانه ها مدالهایشان را در تهران ازانها گرفتند زیرا با درج مقالات و مصاحبه های ابدوغ خیاری 5 طلا را رهاورد انان دانستند و تقدیم کردند به ملت در اینجا ترس و اضطراب را بر انها مستولی ساختند که با اولین پوئنی که از دست دادند روحیه و کشتی را باختند زیرا بدون طلا هیچ بودند نهایتا این شکوفایی از وزرشکاران بود نه از مدیریت ورزش ونه از کمیته المپیک چونکه در راس کمیته افشارزاده است که سی سال این مسند را تکیه زده است پس توفیری نکرده و سازمان در حال تحول به وزارت چه صدماتی که ندید پس برنامه ای نداشته نهایتا باید افرین گفت به خود ورزشکار و کادر مربیان کشتی فرنگی چون مربیان کشتی ازاد و وزنه برداری دچار اشتباهات فاحش در کوچینگ بودند و مربیا ن اعزامی فدراسیون دو ومیدانی هم فقط تماشاچی حدادی بودند و تصمیمات را فقط خود حدادی میگرفت وبس چون حدادی قبلا در پرتابهای سوم و چهارم تمام قدرت را برای پرتاب بکار میگرفت ولی اینبار با تغییر تاکتیک اولین و چهارمی را انجام داد که چهارمی خطا شداگر مربی داشت و به او تذکر میداد با اولین رکورد شکنی نکند که دیگران 5 فرصت برای قدرت نمایی دارند و 5و6 را از تمام توان استفاده کند که قدرت سایرین افت کرده و زمان کمتری برای رقابت دارند بهتر میشد که نشد

قطعا فردی بوده ، البته فرد به معنی خود ورزشکا و مربی و تیم . وزارت ورزش و سازمان ها هیچ دخلی نداشته اند.
برای اینکه به آنان ظلم نشه باید بگیم که وعده جوایزی که داده شده هم در روحیه بچه ها تأثیرگذاشته و باعث شده که بهتر مسابقه بدهند و مدال بیاورند

همواره ما در کارگروهی و تیمی ضعیف بودیم وخواهیم بود چون اعتقاد به نظم وقانون واطاعت از مافوق وبطور کلی رفتار سیستمی نداریم . لذا به نظر میرسد باید بیشترین انرژی را در ورزشهای انفرادی صرف وهزینه کنیم قطعاٌ نتیجه بهتری خواهیم گرفت

ظهور تک ستاره ها در ر تیمهای ملی

روکرد فردی.

اگر درصدي به قضيه نگاه كنيم سهم فردي 75 و سهم موفقيت در سازماندهي ورزش كشور 25 درصد است. فراموش نكنيم ما هيچ ورزش تيمي در المپيك 2012 لندن نداشتيم (البته ممكن است ربطي به مديريت سازماني نداشته باشد) بنابراين به نظر من سهم تلاشهاي فردي بسيار بيشتر از ارتقاء كيفيت مديريت در ورزش است. ورزشكاران ايراني در صورتيكه شرايط لازم را داشته باشند، استعداد عملكرد بهتر از اينها را هم (حتي در ورزشهاي تيمي مانند واليبال، بسكتبال و ...) خواهند داشت.

به نظر من این قهرمان های ما هستند که پیشرفت کردن.تفکر بنا بود که برای ما سه تا مدال طلا آورد نه مدیریت مدیران.
مدیران ما هنوز دارن درجا میزنن.هنوز فکر میز ریاست خودشونن.

من که فکر می کنم بیشترفردیه!کشتی فرنگی فقط به علت وجود بنا نتایج خوبی گرفت!حدادی وبهداد هم بخاطر توانایییهای خودشون مدال گرفتن!تازه نباید ناکامیهای تکواندو رو هم فراموش کرد!ولی امیدواریم ما همیشه افراد اماده داشته باشیم که ضعفای مدیریتی رو هم پوشش بدن

قطعاً رویکردهای فردی در رشته ای مثل پرتاب دیسک برای ما ثمره ای در حد همان تلاش فردی با صدای منحصر به یک دست داشته است و در رشته هایی چون وزنه برداری و بویژه کشتی فرنگی، این رویکرد فردی در کنار هدایت و حمایت سیستماتیک مربی گری و تیم داری به نتایج مطلوب و شایسته مورد انتظار از یک عملکرد برنامه ریزی شده رسیده است.
در یایر موارد یا رویکرد های فردی به اندازه ای قوی و ویژه نبوده که به تنهایی در بیابان لم یزرع توانایی ثمر دادن داشته باشد و یا در موارد بدتر از آن بدلیل عملکرد نادرست مسئولین به مثابه باغبانی که در اثر ندانم کاری بجای آبیاری و مراقبت، برعکس تیشه به ریشه می زند عمل شده است. و برخی استعداد های فردی در اثر حاشیه سازی ها و دخالت های نادرست به اندازه وسع خود نیز به نتیجه نرسیده اند

با سلام، به نطر من کسب موفقیت نسبی ایران در المپیک به هیچ وجه نشان دهنده توسعه ورزش در کشور نیست بلکه من گمان می کنم که وضعیت توسعه ورزش و مدیریت ورزشی در کشور بوِیژه در سالهای اخیر در حد نامطلوبی بوده است، کسب مدالهای المپیک در این دوره مدیون تلاش و غیرت انفرادی ورزشکاران عزیز بود بویژه در کشتی فرنگی که مربیان آنها هم نقش زیادی در کسب مدال داشتند.