مينا
| 
۱۴:۵۵ - ۱۳۹۱/۰۵/۲۳
پاسخ
به نظرم كاملاً اين موفقيت را مديون آقاي بنا هستيم چون 3 مدال طلا را ما از كشتي فرنگي كسب كرديم واقعا غیرت و همت مدال اوران بود. البته بغیر از اقای بنا که مربیگری موفق وی باعث صعود رنکینگ ایران شد. مسئولين ما خيلي علاقه دارند توفيق در المپيك رو نتيجه كار سازماني و به نفع خودشون مصادره كنند !ولي بدانند كه مردم ميدانند كه واقعيت چيست .
پر واضح است که موفقیت ورزشکاران ما محصول نبوغ و استعداد ذاتی آن عزیزان بود.شما ببینید در ورزشهایی که مدیریت ورزش دخالت کرد ما تقریبا هیچ جایگاهی نداشتیم مثل تیراندازی و قایقرانی و تکواندو و کشتی آزاد.
پس اگر قرار بود که این نتایج محصول موفقیت سازمانی باشد رشته های فوق می بایست بیشترین نتیجه را می گرفتند زیرا مدیریت ورزشی بیشترین دخالت را در آنها کرده بود حال آن که کمترین نتیجه را کسب کردند.
ضعف مديريت را در تفاوت عملكرد بنا و خادم مي توان ديد ولي اگر مديريت خيلي ضعيف بود نميتوان انتظار داشت بهتر از پكن عمل مي كرديم به نظر من این حاصل پیشرفت ورزشه...اگر سازمان پیشرفت نداشته باشه ورزشکاران هم نمی تونن پیشرفت کنن...نتایج هم خودش گویا هست...اینکه بگوییم باید در گذشته هم تکرار می شده که دیگه اسمش پیشرفت نبود به نظر من وجود نوابغ ورزشی تنها عامل موفقیت ماست. حالا اگه شانس بیاوریم و این نوابغ در عرصه مربیگیری باشند نتایج درخشان تر میشود.نگاهی به لندن بیندازید :
نابغه ای مثل محمد بنا پیدا شد و 3 مدال طلا برای کشور به ارمغان اورد!
بهداد سلیمی و احسان حدادی هم نوابغ خاصی هستند
حالا نتایج رشته های دیگر را که مثلا 4 سال روی آن برنامه ریزی شد را نگاه کنید، واقعا تاسف بار است. که با کج سلیقگی وزیر محترم ورزش این عدم برنامه ریزی بدتر شد و 5 فدراسیون فیض کامل بردند که در هیچکدام چیزی نشدیم.
به وضوح مشخص است که این موفقیت ها به دلیل آدم خاصی به اسم محمد بنا بوده است و بس. ورزش ایران کماکان دیم است. مسلما رویکردفردی بوده و سوزرات اشفته ورزش و جوانان هیچ نقشیی در آن نداشته است مدال های تیم های ایران در المپیک نتیجه درخشش ستاره ها بود نه مدیریت ورزشی که اگر تنگ نظری های وزیر ورزش و دوستانشان در چند ماه مانده به مسابقات المپیک نبود مطمئنا حالا تعداد مدال های ایران بیشتر از این نیز می شد تنها مدیریت مدیریت ورزش ما ایجاد استرس و اضطراب در چند ماه مانده به مسابقات بود که نتیجه آن در قایقرانی و کشتی آزاد به وضوح مشخص بود.که اگر آقای یزدانی خرم در پست خود می ماند که ایشان هم در نتیجه آقای غلام محمدی را در سرمربی گری کشتی آزاد حفظ می کرد تا مثل کشتی فرنگی آن هم موفق باشد .نتیجه این مدیریت ورزشی وآمدن افراد فرصت طلب وخودخواهی مثل رسول خادم چیزی جزء ضرر وزیان برای ورزش ایران نداشت.