خوب به این خاطره که تو ایران بهشون بها نمیدن و فقط ابراز تاسف خالی میکنن مسئولين بايد مشكل اون 38 درصد رو هم حل كنند. اگه مشكل سربازي دارند يا نياز به وام كم بهره بلند مدت دارند. لااقل يك كار درست و كامل انجام بشه. یه واقعیت تلخی به نام عدم حمایت !!! فیلم ساخت ایران درسته که طنز ولی واقعیت جامعه رو نشون داده . . . حال ربط بدید این فیلم رو به واقعیتی که وجود دارد ! ایا اینهایی که رفتند حق ندارند ؟! 
رفتن و مهاجرت اسان نیست پس چرا این چنین افرادی با این همه مشقت و سختی سعی در ادامه راه در کشور های دیگر دارند خیلی از این اقایان حتی با فروش منزل پدری و .. پا به چنین سفری میگزارند به نظر شما باز هم مشکل از غرب است . فکر نمیکنم کسی بتواند به راحتی مملکت خود را رها به دامان کشور هایی برود که با فرهنگ ایشان اصلا متناسب نیست اگر اگر و تنها اگر بتواند یک دلیل قانع کننده یک دلیل قانع کننده پیدا کند خواهد ماند 38 درصد ديگه دو حالت دارند1- يا در حال برنامه ريزي اند كه برن
2- يا معذورات مالي - خانوادگي و يا شغل پدر !!!!! دارند
تابناک عزیز اینها سرمایه های علمی ما هستند که رفتند یا بهتر بگویم بردن. پس سرمایه مادی ما که داره هر روز خارج میکنن چی؟ از نیمه دوم سال 90 تا الان فقط در یک شهر ترکیه (بورسا) 32 شرکت ایرانی به ثبت رسیده با سرمایه آنچنانی!!! آیا کسی از مسئولین تو خوابش هم این مسائل را میبینه. 
در جامعه ای که به اونها بها داده نمیشه بمونن که چی بشه؟ با کدوم برنامه ی دولتی کار و پژوهش و امکاناتی به اینها داده میشه تا بمونن و ازشون استفاده کنن؟؟
من از جمله افرادی هستم که به دلیل سابقه فعالیت علمی و رزومه بسیار قابل توجه، با کوچکترین اراده ای می توانم به هر کشور صنعتی و پیشرفته ای مهاجرت کنم و در راستای علائق و توانمندی های خود به فعالیت بپردازم. ولی با انگیزه خدمت به این کشور و ایفای نقشی هرچند ناچیز در بهبود وضعیت آن از مهاجرت خودداری کرده و در حال تلاش برای ایجاد حرکت هایی در راستای تولید و ایجاد دانش فنی در سطح داخل هستم.
اما برای فردی مانند من مشکل از آنجا ناشی می شود که برآیند قوانین و ساز و کارهای حاکم بر سیستم دولتی و اداری به گونه ای است که گویی همه تجهیز شده اند تا جلوی فعالیت ها گرفته شود و اکثر قوانین و مقررات موجود بجای تسهیل در امر تولید و تحقیق، به عنوان ترمز و مانعی عمل می کنند. بصورت مصداقی من به دانش فنی تولید یک دستگاه بسیار پیچیده صنعتی دست پیدا کرده ام که تولید آن می تواند مانع خروج ارز و ایجاد اشتغال شود و برای تولید آن هم هیچ امکاناتی اعم از وام و تسهیلات و ... نمی خواهم و حاضرم با سرمایه شخصی در این مورد اقدام کنم. اما وقتی برای حرکت در این جهت با چندین نهاد و سازمان روبرو می شوم که فقط مانع تراشی می کنند و حق خود را می خواهند و کاری هم به هیچ جنبه دیگری ندارند، در این شرایط مجبورم دست ها را به علامت تسلیم بالا ببرم و در مورد مهاجرت مجددا فکر کنم.