وقتي اينجا هيچ حمايتي از آنها نميشه معلومه كه ميرن تازه اونهايي كه موندن كه يكيش خودمم بخاطر مادرم نرفتم کسی دوست ندارد کشور و خانواده اش را ترک کند. حتما اینجا مشکلاتی وجود داره که عرصه را بر جامعه علمی تنگ می کند. این زیان بار ترین فاجعه برای مملکت ماست هزاران باران بدتر از تحریم و جنگ. من با تعدا زیادی از کسانی که مهاجرت کردند در دانشگاه شریف و امیرکبیر همکلاس بودم کسانی که تک تکشان می توانستند تغییرات بزرگی در مملکت به وجود بیاورند که به خاطر نبود شرایط رفتند. کسانی همچون بنده ماندیم که نه هوش و نه ابتکار و نه خلاقیت و نه فرهنگ آنان را داریم. غم انگیز است... رفتند درست نیست باید بنویسیم 62% رفته اند چون رفتند یعنی فرآیند رفتنشان تمام شده و 38% ماندند . اما 62% رفتنه اند یعنی تا حال این مقدار رفته و هنوز هم دارند میروند . چه عیبی داره که نخبگان بروند ودر جایی که امکانات خوبی برای تحصیل وتحقیق وجود داره زندگی عالمانه ی خودشان را ادامه دهند اینها سرمایه های انسانی عالم ما هستند چه بهتر که جایی باشند که مفیدترند.اگر امثال پرفسور سمیعی در ایران میماندند میتوانستند سمیعی امروز باشند؟؟ 
من هم اگر می توانستم می رفتم. چون حمایتی از من المپیادی نشده. اون از وام مسکن با سود 12 درصد ربای خالص، و ....
نتیجه اینکه اگه اون نخبگان مهاجرت نکرده بودن هم کسی اینجا ازشون استفاده نمی کرد، اما حالا که رفتن همه شروع کردن به فریاد وامصیبتا.