ناشناس
| 
۰۹:۴۴ - ۱۳۹۱/۰۳/۰۹
پاسخ
خیلی باید بی معرفت باشند که با نام کشور ایران در مسابقات شرکت کرده و عنوان می اورند حالا برای ان کشورها بیگاری میکشند چرا نروند؟ نویسنده عزیز اگر خود شما جزو آنها بودی و در ایران 8 شما گرو 9 تان بود به فکر مهاجرت و زندگی راحت و بدون دردسر و رسیدن ب درجات بسیار بالا در دنیا نمی افتادین؟؟؟ وقتی که وارد دکتری میشی تازه میفهمی چه اشتباهی کردی میدونی چراوقتی که برای امرار معاشت تو دوره دکتری مجبوری حق التدریس دانشگاه های آزاد بشی
وقتی که بعد حق التدریسی میفهمی به عنوان یه برده مدرنیته دارن ازت استفاده می کنن
وقتی که بعد از 8 9 ماه از تدریس ترم هنوز 500 هزار تومن هم به حسابت نریختن
وقتی که صدات به گوش کسی برای دریافت مبلغی پول که بتونی فقط غذاهای اون هفتت رو رزرو کنی نمیرسه
وقتی که بخاطر تدریس که بتونی هزینه طول تحصیلت رو در بیاری از هدف اصلی خودت باز موندی
وقتی که وام برای دانشجویان دکتری 200هزار تومن هم تو طول ترم واریز نمیکنن
وقتی که استادیاری که تو رو گرفته که میفهمی همزمان چند نفر دیگر رو هم گرفته
وقتی که میفهمی برای انتخاب موضوع نه دانشگاه،نه دانشکده،نه استادت هیچ ایده ای ندارن و فقط تو رو گرفتن
وقتی که تمام وقتت به مدت 2 سال میگذره که بتونی یه موضوع پیدا کنی
وقتی که استادت تو استارت اولیه اصلا کمکت نمیکنه و براحتی میگه ببین خودت باید کار کنی من فقط ازت مقاله میخوام
از وقتی که های اشتغال هم بزارید یکی دوتا بگم
وقتی که برای جذب مجبوری وارد سایتی بشی که طراحان اون سایت نمیدونن مخاطب این سایت کدام قشر جامعه هستن
وقتی که سایت به صورت سعی و خطا کار می کنه
وقتی که هنوز کسی که از خارج مدرک گرفته اولویتش واسه جذب شدن بالاتر از منه که از داخل مدرک گرفتم
وقتی که مجبورم خانومم رو راضی کنم که از شهرم کوچ کنیم به یه نقطه دور برای هیئت علمی شدن
وقتی که برای انتخاب یک دانشگاه برای اینکه فقط مدارکمون رو چک کنن مجبوریم هزینه پرداخت کنیم
وقتی که تعهد خدمتت داره کنتور میندازه ولی هنوز حقوق بورسیه بهت نمیدن
وقتی هیچ سازمان یا دانشگاهی از نظر هزینه ساپورتت نمیکنن که تزت رو جلو ببری
وقتیکه هنوز از طرف اساتید و دانشجوها به عنوان کسی که تو داخل داره دکتری میخونه مورد تمسخر واقع میشی
وقتی که واقعا مسیر جلوت اصلا مشخص نیست و بعد از 25 26 سال درس خوندن هنوز یک حقوق ماهیانه هم به عنوان آب باریکه دریافت نمیکنی
وقتیکه مقاله آی اس آی میدی ولی پاداشی که به تو میدن حداکثر 200 هزار تومن و استادت که فقط اسمش تو ژورنالت خورده بالای 1میلیون تومنه
وقتیکه هزینه تمام کارهای پژوهشی مثل شرکت در کنفرانس و آماده سازی مقاله با خودت هستش ولی اسم استادت باید اول بخوره
یکی دوتا هم از رفقای هم دوره اونور آبی بگم
وقتی که قبل رفتم میدونن فاند دریافتی از طرف دانشگاه مقصدشون هر ماه چه قدره
وقتی که هزینه خودش و خانمش تامین هست که هیچ میتونه ماهیانه یک پولی هم ذخیره کنه
وقتی که قبل رفتم موضوع کاریش با جزئی ترین کارها مشخص هستش و یک شرکت معتبر هم اسپانسر این تز هستش
وقتی که تو دوره دکتری این امتیاز رو بهش دادن که معرف دونفر برای تحصیل تو دانشگاهش بشه و هر یکی دوماه در میون بهم پیشنهاد میده
وقتی که بهش گفتن بعد از تحصیلت میتونی اینجا بمونی و این لیست کارها رو یکیش رو میتونی انتخاب کتی
وقتیکه...
این دیوانگی هستش که هنوز این مسیر رو ادامه بدم
اما من یه دیوانه هم
من دیوانه وطنمم
من دیوانه پدر و مادرمم
من نمیتونم هزینه ای که کشورم تا به ثمر رسیدنم رو پرداخت کرده با یک اپلای کردن تبدیل به انرژیش کنم
من نمیتونم یه میوه آماده چیدن واسه اون کشورها باشم
من نمیتونم دوری کشورم رو تحمل کنم
من نمیتونم دوری نگاه معصومانه مادرم رو تحمل کنم
من نمیتونم علمم رو دراختیاری کشورهایی بزارم که برای نابودی خانوادم ازش استفاده کنن
من نمیتونم ماردم رو راضی کنم که اون لحظه خداحافظی تو فرودگاه اصلا ته دلش ناراحت نباشه
آره من یه دیوانه ام که میمونم و به کمک همه بچه های دهه شصتی که تو اوج فشارها و تو اوج رقابتهای سنگینی که له شدنشون رو میدیم و صداهشون رو نمیشنیدم، این کشور رو میسازم
من میمونم و اون مسئولینی که الان دارن به این دیوانگی من میخندن میفهمونم که این مسئولیت ها دست ما خواهد افتاد و کشور رو خواهیم ساخت
من میمونم و به کمک همین بچه های هم سن و سالم که در گوشه کنار این مرز و بوم در حال ارتقا دادن و جهش فوق العاده علمی کشور هستن، کشور رو از زیر بار تحریم های سنگین جهانی خارج میکنم.
من میمونم تا به رهبرم نشون بدم که درسته مدرک بسیجی دستم ندارم اما ته دلم همون بسیجی هستم که امام دوست داشت
تو این جهاد، به مبارزم ادامه میدم چرا که من در جهاد کوچک جنگ نبودم اما جهاد مقاومت،جهاد صبر، و جهاد سکوت رو لمس کردم و امید رهبرم و پدر و ماردم رو ناامید نمیکنم
یاحق
سلام جای تاسف دارد که بعد از این همه هزینه های انجام شده و آمار های موفقیت آمیزی که دولت مردان از نظر کارهای علمی انجام شده ارائه میدهند باز شاهد این همه مهاجرت از ایران هستیم !!! واقعا ایراد کار کجاست !!! یا آمارها درست نیست و یا شرایط ماندن نخبگان فراهم نیست !!! شاید هم یک مسئله ساده کسانیکه در راس آموزش عالی ما هستند معلومات و برنامه ریزی مناسبی جهت نگهداری نخبگان ندارند .بهرحال جای تعجب دارد که کشور ایران روزگاری مهد علم جهان بوده ولی در حال حاضر باید فرزندان ایران برای کسب و پیشرفت علم راهی کشورهای غربی و اروپایی شوند!!!! جواب این سئوالها فقط در دست مسئولان نظام جمهوری اسلامی است .امیدوارم در فردای قیامت بتواند پاسخگو باشند با سلام وقتی تمام قوانین آموزش عالی فقط جنبه آموزشی دارد و جنبه آخلاقی و خانوادگی در آن لحاظ نمی شود نتیجه آن اینست که افراد با امکانات ملت ایران به رشد نسبی رسیده و سر از خدمت اجانب در می آورند لذا مشکل از این دانش آموخت ها نیست از آنجایی است که زمینه برای آنها مهیا ست مثلا همین برنامه المپیاد ها که هزینه آن سرسام آور است ولی فقظ شامل بچه های بالا شهری می شود . باید دید بقیه که نرفته اند به خواست خودشون اقدام نکرده اند یا بخاطر شرایطی هنوز در کشور مانده اند. آمار خوبي ارائه كرديد دست تابناك درد نكنه.خواهش مي كنم يك گزارشي هم از 48 درصد باقي مانده ارائه نماييد و ببينيد وضع آنها در ايران چگونه است؟ و يك مقايسه از وضعيت آنهايي كه رفتند و آنهايي كه ماندند ارائه نماييد تا ببينيم كدام گروه براي جامعه جهاني و خودشان مفيدتر بوده اند سلام باید به خودمان بیائیم وآسیب شناسی کنیم که کجای کارمان اشتباه بوده وچه سیاست های غلطی اتخاذ کرده ایم که اینچنین شده سی وچهار سال است در کشور انقلاب شده وبه اعتراف اکثر مقامات ومسئولین کارهای زیادی برای این افراد نخبه صورت گرفته اما متاسفانه برخلاف نظرایشان روند مهاجرت مغز ها بیشتر شده است .حتم بدانید یک جای کار ایراد اساسی دارد که علی رغم عرق وطن ووابستگی های خانوادگی ، تن به جلای وطن میدهند .با شعار وآمار غلط وظاهرسازی نمی توان نسل جدید را با امکانات بسیار ارتباطات موجود ، گول زد ونگهداشت . مملکت به افراد کاردان ومتخصص هم نیاز دارد .شما هم مثل من چند نفر ازافراد فامیلتان در دانشگاه های آمریکا وکانادا تخصیل میکنند وبه خاطر مشکلاتی چه بسا کوچک وقابل حل چندان تمایلی به برگشت ندارند ؟
تا كي بايد شاهد اين مهاجرت ها باشيم و نخبگان و سرمايه هاي اصلي كشور از ايران بروند و اساتيد و پرفسور هاي ايراني در خدمت كشورهاي ديگر باشند و دانشگاه هاي ما از وجود آنان محروم؟؟مسئولين وزارت علوم و ديگران چه اقدامي و برنامه ايي براي آنان دارند؟ اصلا اين موارد را مي دانند و خبر دارند؟ يا فقط به دنبال تسخير دانشگاه ها و فتح و.... هستند!