در پاسخ به دوست عزیزی که فرمودند کی گفته ورزش قهرمانی باید هدف باشه، بایستی گفت لطفا شما بفرمایید مگر بدون هدف هم می شود به چیزی رسید. این همه ورزش برای چی انجام می شه ؟ ورزشکاران حرفه ای در دنیا مگر با غیرتشان به این درجه رسیدند ، اگر در چنین اوهامی بسر می برید بايد بدانید که بطور کلی پیشرفت در هر زمینه ای با مدیریت درست صورت می گیره و با افراد متخصص و اهل فن.

يك شناگر امريكايي به تنهايي 8 مدال طلا داره و ما مي نازيم كه ساعي كه در المپيك قبل طلا اورده ...

با سلام. به یاد دارم در المپیک آتلانتا هم مسئولین همین حرف ها را می زدند. در آن موقع بسیاری از کارشناسان فریاد می زدند که المپیک جای کسب تجربه نیست. اینکه ما توی تیر اندازی از آخر دوم و پنجم می شویم با کدام منطق قابل توجیه است؟

با سلام ، در سالهاي اخير در اين دنياي بزرگ بر كسي پوشيده نيست كه در سايه مديريت صحيح قهرمانان بوجود ميآيند ولي در ايران اين مديران ميباشند كه در سايه قهرمانان بوجود ميايند

زمانيكه به كت شلوار و لباس شيك هيات ورزشي ايران مي نازيم چرا در محتوا نبازيم .افرين به غيرت 2 مدال اور. جون مادرت بچاپ

در جواب اولین نظر : خیر وظیفه مدیر ورزشی قهرمان سازی نیست و نخواهد بود اما می تواند بگردد بیابد و تحویل دهد !

اگر حوادث ورزشي اين چند سال اخير را مرور كنيم نتايج ديگري هم ميگيريم :
1- تحريم فوتبال و اثرات و حواشي آن
2- دوپينگي شدم تيم وزنه برداري
3- حذف استقلال از جام باشگاههاي آسيا
4-....
به راستي هر يك از اينها خود نميتوانست دليلي براي استعفا باشد . ولي چه كسي استعفا داد...............

شكست در المپيك دل من را هم مانند بقيه سوزاند. دوستي در كامنتي گفته همه خوب بودند فقط كشتي سوتي داده است بايد عرض كنم اينطور نيست اگر احسان حدادي 1 متر كمتر از ركورد خودش در المپيك ديسك پرتاپ مي كردحالا مدال طلاي با ارزش المپيك روي سينه ستبرش مي درخشيد ! چرا اينطور نشد ؟ و يا اگر ورزشكار پرتاب وزنه درست هدايت مي شد و سه خطا مرتكب نمي شد مدال مي گرفت ! جودو كاران هم اگر بهتر مديريت مي شدند قادر بودند مدال بگيرند . چرا 36 سال است فوتبال رنگ المپيك را نمي بيند ؟‌آيا اگر چين در قهرماني آسيا با تيم اول خود شركت مي كرد و المپيك در پكن انجام نمي شد باز هم بسكتبال قادر بود به المپيك برود.حرف بسيار است اما مجال كم ! بياييم بخاطر اين مردم افسرده و غمگين هم كه شده دست از جناح بازي و خط بازي در ورزش برداريم !حداقل براي سر افرازي ايران و ايراني در ورزش وحدت داشته باشيم دسته بندي هاي سياسي را در مديريت ورزش دخالت ندهيم ! از تمام اهل فن داراي هر نوع سليقه و اعتقادي هستند براي خدمت به ورزش استفاده كنيم حتي آناني كه در خط ما نيستند ولي دلشان براي نام ايران و ايراني مي تپد وخبره ورزشند امكان خدمت داشته باشند! ورزش را براي ايران بخواهيم آيا چنين رويايي قابل تحقق است؟

در کشورهای متمدن برای احترام به مردم رییس هر دستگاهی که دچار ضعف و نقصان است استعفا می دهد. ولی حیف که در کشور اسلامی مسولان به هیچ وجه حاضر نیستند صندلی خدمت به مردم را ترک کنند.

ایراد ما ایرانی ها این است که همیشه نظرات انتقادی ما همراه با سیاست و غرض ورزی میباشد. من شخصا هیچ اعتقادی به اقای علی ابادی ندارم و ایشان را ابدا در حد و اندازه های پست ریاست جمهوری نمیدانم. ولی باید گفت که نفرات قبلی که در این پست فعالیت داشتند نیز مانند وی مدیریت ورزشی نکردند. اگر منصفانه و انفعالی به قضیه نگاه کنیم میبینیم که در این مملکت هیچگاه به امر ورزش نگاه دلسوزانه ای نشد. نمیشود گفت که اگر در زمان فلان مدیر ما مدال گرفتیم پس مدیر خوبی بوده و بر عکس.نه ایشان و نه هیچ مدیر ورزشی دیگر هیچگاه به صورت زیر بنایی به امر ورزش نگاه ننموده و ورزش را به صورت زیر ساختی در این مملکت ایجاد یا مرمت ننموده اند. تنها دو درد مزمن ورزش ما را درگیر کرده است.1-نگاه سیاسی و انتقادات سیاسی به ورزش 2-عدم تفکر زیر ساخت نگری مدیران منصوبه از گذشته تا کنون. برای اینکه بفهمیم یک مدیر ورزشی خوب بوده یا نه باید دید که چه اقداماتی از قبیل بسط امکانات گوناگون ورزشی انجام داده نه اینکه در زمان تصدی وی ما مدال گرفتیم یا نه...