ناشناس
| 
۲۱:۴۷ - ۱۳۸۷/۰۵/۰۹
پاسخ
ماهم کلاس اول آبادان بودیم آبادانی که هیچوقت دیگر رنگ آبادانی را مثل اون موقعها بخود ندیدو یاد خانم شچاعی دبستان دکتراقبال بخیر.یادت بخیر آبادان جوانی صندوقچه دربسته ای است که پیران میدانند داخل ان چیست. یاد کلاس اول" توی برف میان دو روستارا طی کردن برای تحصیل" معلم کلاس اول اقای خدا دادی سال 51دبستان نوشیروانکلابابل(نمیدانم درچه وضعیتی است )"صفاوصمیمیت ان دوران" دستان دردنکند ازیاداوری خاطرات (گذشته) تصويرفقط تصويرآخر كه واقعا درس مي خوانديم نه مثل الان كه كليه ماههاي سال آزمون برگزارمي شود ولي بازهم با5تا6درس تجديدي واردمنزل مي شويم ياد روزهاي كه نزديك به 5كيلومتراز كوهبزان تاميدانك ازتوابع بخش ماهورميلاني شهرستان نورآبادممسني راروزانه طي مي كرديم باپاي پياده وچه صفاوصمييتي داشتيم چقدردرمدارس عشايري درس مي خوانديم وچه اندازه كنفراسهاوشعرهاكه ازحفظ مي خوانديم عکس آخر خیلی جالب بود از این عکسها باز هم بذارید عمر چقدر سریع می گذرد یاد آن روزها به خیر در روستا ، مدرسه می رفتیم و معلم عزیزمان آقای حسین قدیمی با چه مشقتی به ما درس میداد . از شهرستان سیاهکل - مدرسه کیارود هر چه رفت از عمر یاد آن به نیکی می کنند چهره امروز در آیینه فردا خوش است