من در مالزی - کوالالامپور زندگی میکنم. متوسط زمان انتظار برای قطار های سبک شهری (LRT) سه دقیقه، برای منو ریل در حدود 5 دقیقه و برای قطار وبژه فرودگاه 15 دقیقه است. واگن های قطار ها عالی و مجهز به کولر و سایر امکانات است که با واگن های فرسوده ی مترو تهران قابل مقایسه نیست. در کوالالامپور، شهری که کمتر از2 ملیون نفر جمعیت دارد، هفت 7 خط مترو و یک خط منو ریل دارد. اما در تهران با بیش از ده ملیون جمعیت هنوز 2 خط شهری داریم.منو ریل در اینجا فقط از نقاط توریستی شهر می گذرد و نقش زیادی در جابجایی مسافر ندارد. سرعت ان بسیار کم است (حداکثر 50 KM/H) و واگن ها تعداد کمتری مسافر در خود جای می دهند. هزینه ی ساخت بالایی دارد و به نظر من برای شهری مانند تهران اصلا مناسب نیست.
من دانشجوی یکی از دانشگاههای مالزی هستم. سیستم حمل ونقل عمومی در این کشور در وضعیت بسیار ضعیفی قرار دارد. گرانی کرایه تاکسی و انتظار زیاد در ایستگاه قطار شهری آدم رو مجبور می کنه که خدروی شخصی تهیه کنه. توی گرما و رطوبت بالای این کشور نداشتن وسیله حمل ونقل یعنی تلف کردن پول و زمان.دولت مالزی برای تهیه خودرو به شهروندان وام های دراز مدت و بدون سود پرداخت می کنه. البته بنزین لیتری 1.9 رینگیت (570 تومان ) و هزینه بالای تعمیرات رو هم نباید نادیده گرفت.
من بار ها به کوالالامپورسفر کردم .منوریل این شهر برای جابجائی توریستها که میخواهند شهربمراتب کوچکتر تهران را با سرعت آهسته تماشا کنند مناسب است و اصلا پاسخگوئی نیاز های سفرشهروندان نیست ضمن اینکه چهره زشتی از شهر نشان میدهدو بسیار کوته فکری است اگر برای تهران بخواهدمورد استفاده قرار گیرد.چرا مترو های لندن الگوی برای شهر تهران قرار نمیگیرد؟ ان دوستانی که می گویند زمان انتظار برای قطار شهری مالزی 3 یا 5 دقیقه است به سایت KTMقطار شهری کوالالامپور مراجعه کنند تاببینند زمان انتظار عادی 20دقیقه است ومثلا چهارشنبه قبل15می با لغو چند قطار مردم تا یک ساعت ونیم معطل شدند ویا در KLCC v,c پنجشنبه گذشته وسط روز سیستم مترو خراب شد ودرهای ایستگاه رابستند ومسافران بلیطهای خودشان راپس دادند قطار فرودگاه نیز فاصله حرکت را 30 دقیقه اعلام می کند . من توی مالزی زندگی میکنم.حمل و نقل عمومی اینجا افتضاح هست. تهران که میام خیلی بهتره. با سلام خدمت خوانندگان عزيز.1- در بسياري از كشورهاي صنعتي هم اكنون مترو به عنوان كارامدترين سيستم در حال استفاده است. و استفاده از سيستم مونوريل بيشتر جنبه توريستي دارد ضمن اينكه با توجه به محدوديت ظرفيت مسافر در اين سيستم (حداكثر 50 نفر) در قياس با مترو (300-500 نفر) به نظر نمي رسد سرمايه گذاري در اين مورد تاثير آشكاري در رفع مسئله حمل و نقل عمومي كشور ما داشته باشد. همانطور كه در بالا نيز يكي از دوستان اشاره كرده اند در شهر كوولالامپور 7 خط مترو و تنها يك خط مونو ريل وجود دارد.
2- در كليه مواردي كه دوستان اشاره كرده اند هيچكدام به مقايسه مترو و مونو ريل اشاره اي نفرموده اند.
اونایی که نظر مخالف ابراز میکنند یا نمیدونن مونورویل و اتوبوس چیه یا نمیدونند مالزی شهره یا کشور. هر کسی یه روز مالزی رفته باشه میفهمه که این مطلب درسته . سیستم حمل و نقل عمومی کشور مالزی برای خود آنها هم قابل قبول نیست . اما چون نصب شده دارند با مدیریت بهینه با آن کنار می آیند . اگر آن سیستم در ایران پیاده سازی شود . بر مشکلات شهر تهران صد چندان خواهد شد.با تشکر
سلام، بنده حدود 2 ماه است که در KL هستم طی این مدت با ایرانی های و مالایی های زیادی صحبت کرده ام، لازم است نکات زیر را هم من اضافه کنم:1- گزارش شما مبنای علمی درستی دارد ، بدون شک حمل و نقل در مالزی حتی برای خودشان هم گران است.
2- زمان انتظار بین 15-25 دقیقه در ساعات مختلف است.
3-ازدحام مسافر در برخی ساعات به قدری زیاد است که زمینه جیب بری افزایش می یابد.
به علت قیمت بالای بنزین و خودرو در مالزی، علبرغم وجود بزرگراههای فراوان، مردم تمایل بسیاری به استفاده از سیستم حمل و نقل عمومی دارند. اگرچه که قطعا سیستم مالزی قابل مقایسه با زیرساختارهای کشورهایی مثل ژاپن نیست؛ میتواند الگوی مناسبی برای کشور ما باشد.